6000 euro opbrengst WIU!

De eerste WaarinUtrecht kalender verscheen in november 2009. Dat was de Waarinutrechtkalender 2010. Het mooie ervan is dat het een particulier initiatief is, dat de opbrengst volledig naar een goed doel ging. Dat was toen het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Ik heb een klein beetje geholpen bij de publiciteit en om de verkoop te stimuleren. Allemaal heel gezellig. Het was met veel vrijwilige hulp gemaakt. De kalender was qua opmaak en druk wel vakwerk!

Dit jaar ziet de kalender er nog mooier uit dan vorig jaar. Eind 2010 ging er nog een oproep uit om te zorgen dat ie er echt zou komen. En het lukte weer! Deze keer met een sponsor voor de weekprijzen: Bruna levert elke week een ander boek. En ook deze keer werden bestellingen rondgebracht door de Fietskoerier.

De opbrengst gaat deze keer naar mytylschool Ariane de Ranitz. Onlangs heeft Johan de cheque ter waarde van 6000 euro overhandigd aan de directeur.



Johan schrijft op de bijbehorende website:
" Vanochtend mocht ik in het bijzijn van een dol-enthousiaste klas van Mytylschool Ariane de Ranitz een cheque overhandigen aan Arthur Dres, directeur van de afdeling SO. Met de samenstelling en verkoop van de Waar in Utrecht Kalender 2011 zamelden we een bedrag in van € 6.000,-.

... De Mytylschool gaat het geld besteden aan de jaarlijkse schoolkampen.

De kalender was er nooit gekomen zonder alle enthousiaste volgers, inzenders van foto’s en natuurlijk de kalender-kopers. Ook dankzij de geweldige donatie van weekprijzen van Uitgeverij Bruna en de spectaculaire gratis bezorgdienst van de helden van De Fietskoerier Utrecht is het project meer dan geslaagd.

Heel veel dank aan alle betrokkenen, namens een ape-trotse quizmaster!"

Ik ben ook trots - op Johan en alle vrijwilligers die samenwerkten om voor de tweede maal een WaarinUtrecht kalender te maken.

Blogposts en links
http://waarinutrecht.nl/opbrengst-wiu-kalender-2011/
Op Twitter: @WaarinUtrecht
Nog een keer de Waar in Utrecht kalender
8 uur overwerken voor het goede doel

Fondsenwerving (4): Zoek dekking!

Zoek financiering: eerste gemeente nog een keer bekijken

In de blogposts over fondsenwerving tot nu toe: ik beschreef hoe ik met fondsenwerving begon, nadat ik actief werd in een werkgroep voor behoud van een speeltuin in mijn wijk. Na handtekeningen verzamelen en actie voeren, volgde overleg met de welzijnsorganisatie (Portes). Er is een voorlopig plan van eisen gemaakt en een ruwe kostenraming. We vonden een ontwerpster die een voorlopig ontwerp maakte. Duidelijk was dat er tegen de 200.000 euro nodig zou zijn, misschien wel meer.

We moesten op zoek naar dat geld. We hadden inmiddels wel vaker informatie ingewonnen bij de gemeente. Waren er nog aanvullende potjes te vinden? Wat voor potjes zijn dat en welke argumenten zijn dan relevant?

Gemeentebeleid: achterstallig onderhoud inlopen
Gelukkig wisten mensen in de wijk hoe we bij de gemeente konden achterhalen wat er zoal speelde. In die tijd kampte Utrecht met achterstallig onderhoud aan de openbare ruimte. dat wilde de gemeente inlopen. En ook de speeltuinen hadden zo'n inloopfase hard nodig. De voorbeelden van achterstallig onderhoud waren legio ook in onze tuin. Het duidelijkste punt was het zwembadje. Het gras eromheen was in de zomer een modderpoel (lekke leidingen, slechte waterafvoer?) en het badje zelf had betonnen wanden waar de verf af bladderde. In de zomer was dit het meest gewilde onderdeel van de speeltuin. Dit kon beter.
Goede reden om nog wat verder te lobbyen. Zo kregen we de gemeente zover dat ze ook meedachten. Als wij geld gingen werven, zouden hun euro's meer waard worden. Zo kwam onze speeltuin hoog op het lijstje aan te pakken speeltuinen. Op die manier werd de toezegging uit de gemeente opgehoogd. Vergis je niet, dat duurde maanden en maanden, gemeenteraad toespreken, bijeenkomsten met politieke partijenm, verschillende gesprekken met wethouders. Daarbij vooral: laten zien dat wij ons actief wilden inspannen. Dat we ons voor fondsenwerving en bewonerparticipatie wilden inspannen. Voor geld en extra handjes.

Foto: speeltuinleidster Saida bakt koekjes met (veel) kinderen

Durf te vragen, laat je helpen
We begonnen een zoektocht naar geschikte fondsen. Daarvoor zijn allerlei hulpmiddelen. sommige kosten geld. Maar soms kun je er makkelijk aan komen. We gingen eens goed zoeken in het zogenaamde fondsenboek. Daarin staan heel veel vermogensfondsen, die vaak aan goede doelen geld geven (of uitlenen). Zo kwamen we er ook achter dat er ook veel fondsen helemaal niet in dat boek staan. Dan moet je navraag doen bij anderen die wel eens een vergelijkbaar plan hebben gemaakt en daarvoor geld geworven. Rondvraag leerde zo een paar extra namen, waar wij vervolgens extra onderzoek naar gingen doen. Ook kregen we wat hulp van de landelijke vereniging voor speeltuinwerk, NUSO. Zij geven een handboek uit - en daarin stonden ook suggesties. Onze eigen zoektocht leverde daar flink wat aanvullingen op. En soms ook verbeteringen - want wat in een jaar een goed idee is, kan een paar jaar later anders zijn. En zo waren er fondsen die besloten hadden niet langer speeltuinen te financieren. Jammer. Maar ook hier bleek: durf te vragen. Ik belde dan op en zei hoe jammer het was. En dat ik er nog niet veel van wist. Wisten zij dan misschien nog een ander fonds dat kon helpen? En zo kwamen er toch nog namen bij.

Vind een financier met een passende doelstelling
Vervolgens gingen we aan de slag. Verschillende fondsen hadden zich gebundeld tot het fonds Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen. Geweldig was dat. Eén loket voor alle fondsen die spelen belangrijk vinden. Deze fondsen werkten samen, hadden samen eisen en voorwaarden opgesteld. En een blik in hun 'projectenlijst' van het jaar ervoor leverde belangrijke informatie. Ik kon zo zien, wat voor speeltuinen geld hadden gekregen en hoeveel. Zo bleek wat het maximum bedrag was dat uit deze bron kon worden verkregen. Maximum 40.000 euro. Conclusie; er zouden nog wel een paar bij moeten.
Foto van speeltuinwerkster Marjolijn tijdens het openingsfeest (mei 2008; door Corinne Bekker)

Doelstelling spelen, of gewoon 'algemeen maatschappelijk belang'
We zochten verder. Veel fondsen hebben een algemene doelstelling. Neem bijvoorbeeld het K.F.Hein fonds en het Elize Mathilde fonds. Allebei hebben ze een brede doelstelling. Ze steunen veel projecten, sociale, culturele en die een algemeen maatschappelijk belang dienen. In de doelstelling staat niet expliciet "wij steunen speeltuinen"; maar nergens staat dat men dat als 'goed doel' uitsluit. Als we aannemelijk kunnen maken, dat de speeltuin een goed doel is, zouden we ook hier mogelijk succes kunnen boeken. Een kwestie van goed argumenteren:
* Waarom spelen belangrijk is: voor de ontwikkeling van de motoriek, voor het samen leren spelen; voor ervaringen die een kind thuis niet kan krijgen (modder, een spuitende kraan; spellen met veel kinderen enzovoorts);
* Dat er voor spelen zo weinig ruimte is in steden;
* Waarom een speeltuin met betaalde krachten belangrijk is (anders wint de wet van de straat, van de grootste schreeuwers; om kinderen met problemen te kunnen helpen).
Toen moest het aanvragen van fondsen grotendeels nog beginnen. Maar het leek aannemelijk een 60.000 tot 70.000 euro uit vermogensfondsen binnen te halen.


Foto: Een collecte bracht 3000 euro op (fotomateriaal CB)

Vermogensfondsen, collecte, sponsoring
Zo hadden we uiteindelijk een aardige lijst mogelijke financiers onder de vermogensfondsen. We zouden het er niet mee redden. Dat was duidelijk. Om het geheel rond te krijgen zouden we nog wat andere bronnen moeten aanboren. Daarom zetten we een collecte op touw. We konden collectebussen van een grote non profit organisatie lenen (hun beeldmerk afgeplakt; eigen toelichtingsbrief meegegeven aan de collectanten).
Met een 25 vrijwilligers gingen we langs de deuren en op markten in de wijk collecteren. Ook dat leverde een paar duizend euro op. Een heel goede score voor een organisatie die niet eerder had gecollecteerd, vertelden ervaren collectanten ons. Nou daar waren we wel trots op.



Al met al leek het steeds meer een haalbaar plan. En werd het belangrijk hoe de fondsen gingen reageren. Spannend!

Foto: Ook vonden we een aantal sponsoren. (fotomateriaal CB)



Eerdere blogposts
Fondsenwerving (3) kosten ramen
Hoe ik begon met fondsenwerven (2)

Het verschijnsel flashmob

Mijn vorige blogpost leek een samengeraapt zooitje leuke links. Maar er zijn enkele onderdelen in dat bericht, waar ik graag nog eens op terugkom. Dat is in de eerste plaats de relatie tussen goede doelen en marketing.

Goede doelen zijn er in soorten en maten, met onderling verschillende tactieken. Sommigen willen vooral hun doelstellingen halen, d.w.z. hun doelgroep ondersteunen (of hun missie bereiken) of hun doel dichterbij brengen. Hierbij ligt een tactiek voor de hand van samenwerken, partners zoeken, verhalen verzamelen over het belang van je goede doel en daarmee geld en of vrijwilligers werven.
Anderen willen liever de wereld verbeteren door praktijken aan de kaak te stellen die naar hun mening niet door de beugel kunnen. Actievoeren en de kwaaie pier aanwijzen (naming and shaming) is dan de tactiek. Ook daarvoor zijn actievelingen nodig, vrijwilligers.

Hoe het ook zij, welke tactiek dan ook gekozen wordt, elk goed doel wil graag onder de aandacht van een publiek komen, naamsbekendheid krijgen om het eigen doel verder te helpen.

Nederland doet! vrijwilligerswerk op 19 en 20 maart zeker!

Tenminste als het aan het Oranjefonds ligt. Die dagen staan in het teken van Nederland Doet!

Wat houdt NL DOET in?
Op 19 en 20 maart is het de bedoeling dat goede doelen, klein en groot geholpen worden met klussen. Buurthuis schrobben, speeltuin beplanten, straatje schoonmaken van zwerfvuil, schildering op een school aanbrengen? Allemaal dingen die erbij zouden kunnen horen. Op 19 en 20 maart steunt Oranjefonds dat soort acties. Met geld: maximaal 500 euro ter ondersteuning. En met werven van vrijwilligers.

Soms wil je gewoon even iets leuks doen!

Het zal wel geen stijlvol Nederlands zijn... maar ik vind echt, soms wil je gewoon iets leuks doen. En dan doe je het. Zo kwam ik ertoe om mezelf in te zetten voor de WaarInUtrechtkalender, ook wel genoemd de Twitterkalender. Een initiatief voor een goed doel, het welzijn van kinderen in het ziekenhuis. Maar eerst het verhaal...

Zo had ik een paar weken een dip in het ondernemers bestaan. Ik maakte mij zorgen om mijn zoon, waarom word hij toch zo boos af en toe? En de vader van een vriendje van hem overleed zomaar ineens... Of dat het nou was, of iets anders. Het wilde niet lukken.

En ik surfte wat rond op internet, was wat actiever op Twitter dan anders... en toen was daar de WaarInUtrecht fotowedstrijd: herken een plek in Utrecht, aangegeven door een van de andere spelers van het spel. Vaak echt niet te raden, tenzij je om de hoek woont. Leuke prijsjes te winnen, zomaar om niet ter beschikking gesteld.

De bedenkers van het spel, Johan van den Berg en Jeroen Smeets, kwamen met een leuk idee: zet de wedstrijd op een kalender. Ze koppelden er een goed doel aan, want het gaat niet om de centen: opbrengst gaat naar de Vrienden van het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. En zo was de Twitterkalender een feit.

Ik wilde wel wat voor de kalender doen. Hij zou laat in november uitkomen. En dan wel wat publiciteit kunnen gebruiken naast alle Sint en Kerstgeweld in de media. En daar kon ik wat betekenen. Koppel de maker aan een leuke boekhandel (Savannah Bay), schrijf een persbericht, en misschien nog wat.... Johan van den Berg enthousiast. Ja, dat zou fijn zijn. Dus snel wat vragen op een rij.

De uitdaging was vooral journalisten te overtuigen dat de kalender nieuws is. Als we nou eens de wethouder voor Jeugdzaken vragen om het eerste exemplaar in ontvangst te nemen? Belachelijk idee, zes dagen voor de presentatie. Maar goed, de wethouder, Rinda den Besten, Twittert zelf.... en het lukte. Op 29 november nam zij het eerste exemplaar in ontvangst. Hiermee kwam de kalender in een van de huis aan huis kranten, Ons Utrecht. Met een prachtige foto! En op de site van De Nieuwe Utrechter, digitaal stadsnieuws zeg maar.

En de kalender verkoopt goed. Hij is te koop bij boekhandel Savannah Bay in de Teelingstraat en bij stripwinkel Steven Sterk, in de binnenstad van Utrecht.

En ook..... tijdens de kerstmarkt in Seats2meet. Dinsdagavond 8 december, van 18.30 tot 22.30 uur.
Leuke omgeving, allerlei kleine ondernemers presenteren hun producten, lekker hapje en drankje!

Lieve lezer, bij deze nodig ik je van harte uit voor de Kerstborrel bij Seats2meet.
Wil je nog komen? Hier vind je het programma en kun je je inschrijven: http://bit.ly/1JtK0D.

En ik? Ik ga daar genieten van de avond , want Seats2meet is altijd goed voor een goede sfeer. En ik ga genieten van het gezelschap van Johan, die ook komt om de kalender te verkopen. Toch weer een leuk contact opgedaan.

En na dat feestje, kan ik later deze week weer aan de slag met het serieuzere werk.

De kalender kan ook via de website van de Waarinutrecht kalender besteld worden.