Ik had mij voorgenomen om mijn weblog aan te passen voor 1 oktober.
Privé omstandigheden hebben mijn plan danig in de war gestuurd. Het is al 1 oktober geweest. En ik ga niet wachten tot 1 oktober 2012. Misschien zelfs niet tot 1 januari 2012.
Ik ben niet helemaal gelukkig met de foto op de achtergrond van mijn weblog. Ik heb zin om het maar weer heel rustig te maken. Veel wit. Alleen heb ik al eens eerder vrij plotseling besloten om mijn weblog aan te passen. En toen waren mijn oude instellingen weg.
Misschien dat het wel zomaar ineens op 13 oktober wordt. Of 13 november. Ik heb namelijk iets met het getal 13. Daarover in een apart blogpost.
Nog een paar dagen om erover te peinzen. En dan maar doen?
Posts tonen met het label bloggen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bloggen. Alle posts tonen
donderdag 6 oktober 2011
woensdag 31 augustus 2011
Blogpraat : stijl en taalgebruik
Op je blog ben je soms hardop aan het nadenken. Maar er zijn grenzen. Niet alles hoeft de wereld in gestuurd … Of toch wel?
Maandagavond was er een leuke uitwisseling tijdens de blogpraat. Voor wie het niet kent, dat is een vast uurtje op de maandagavond dat mensen op twitter ideeën uitwisselen over bloggen. Door het gebruik van de hashtag #blogpraat in het bericht op te nemen, kan iedereen elkaars ideeën volgen (en andere twitterberichten uitfilteren).
De blogpraat ging deze keer over stijl, taalgebruik en het verbeteren van je blog. Het riep zoveel ideeën op dat ik die dan maar in een associatieve stroom achter elkaar heb gezet. En nu is de vraag, blijft dat nog leesbaar voor anderen…. Deze blogpost is qua stijl dan ook vanaf dit punt anders dan anders…
#blogpraat
– wat vind je goed en wat ergerlijk aan andermans blog ? – moet het in correct Nederlands? - vind je interpunctie belangrijk (hoofdletters, punten, komma’s)? – moet het volgens een vaste stijl, of is dat juist niet goed? – zijn taalfouten erg? laat je je stukken nalezen op taalfouten? – is er een goede lengte waar je je aan houdt? (iemand schreef altijd 400 woorden als maximum; anderen vonden dat het vrijer of helemaal vrij kon zijn) – heb je eisen aan lengte van alinea’s? - sommigen stoorden zich alweer aan die al te korte ‘internetalinea’s” - hangt de stijl samen met het doel van je blog, maak je gebruik van ‘verhalen’, van ‘story telling regels’ , et cetera. Zo kwamen zo’n zes hoofdthema’s naar voren. Het gesprek werd gemodereerd door Elja1op1, vooral door elke 10 minuten een nieuwe vraag te opperen, en af en toe op iemand te reageren, en alle lijnen te verzamelen en er een link over te plaatsen naar de vindplaats van een ‘verslag’ (zij noemde het niet zo; ik bedoel : een verzameling tweets).
Wat vooral zo leuk is, er borrelen zoveel ideeën op tijdens zo’n blogpraat. Je kunt vervolgens nog een hele tijd doorredeneren; en een enkeling doet dat ook. Ik merk dat ik na een uur wel verzadigd ben, en moet gaan afbouwen. Ik raak in een hogere versnelling, die je op zeker moment moet stoppen. Dan is niet niet functioneel meer, gaat het zijn gang, komt er zoveel opborrelen, dat je er toch niet meer functioneel mee om kan gaan. Toch is er dan een sterke drang om er mee door te gaan. Of in mijn geval gisteren - ik werd tussendoor ergens op gewezen – ging even bellen – en vervolgens wilde ik het wel afbouwen, nog even nakijken en dan begint het stromen opnieuw. Je zit gauw een extra uur door te lezen, om dan af te dwalen naar de wat brokkeliger hoofdstroom op twitter. Die niet meer werkt (iemand suggereerde dat ook Mariëlle van Rijn aka Jelvanrijn); daar spraken we even over. Toen vond ik het wel genoeg geweest.
Ik maakte zelf een zijsprong door iets over marketing als doel van je blog te zeggen… Ik voelde me echt aan het denken gezet – door mijn eigen zijsprong – ik dacht ooit het marketing middel kon zijn – maar twijfel nu – maar hoe goed heb ik daarover nagedacht? – als je een goed stuk schrijft, dan spreekt dat toch in je voordeel, zei iemand – ik heb echter de neiging om mezelf te verwijt dat ik intuïtief mijn gang ga, terwijl ik regelmatig dingen aankondig en die dan niet doe – ik raak van die weg af – is dat erg, is dat niet erg? – is het erg om het wel aan te kondigen en dan niet te doen? – is het erg om zo intuïtief te werk te gaan? – ik zie het bij Karin Ramaker – die gaat alle kanten op – en er ontstaan lijnen en er stroomt van alles – daardoor ga ik haar interessant en aardig vinden – daardoor wil ik haar blijven lezen omdat het puur n direct is – daarom zie ik haar als een voorbeeld – alleen zit ik nog te dubben of ik zo door zal gaan als het was – of ik vaste tijden moet kiezen – bijvoorbeeld een vaste dag voor een vast zakelijk blog? – of is het dan beter om sommige dagen mijn gang te gaan op mijn bestaande blog en sommige dagen *heel af en toe* een beter doordacht stuk te schrijven – en dat zet ik dan op een apart blog - én op dit blog – want het is wel een deel van mij – en wie dan alleen de strakke, doorwrochte stukken wil lezen, die gaat naar het zakelijker blog – en wie lekker wil meelezen met het wegdrijvende, intuïtiever het-komt-zoals-het-komt-blog, die leest lekker daar mee.
Nou?
Wat vind jij ervan?
PS Ook Karin Ramaker (@metkcom) schreef een post over deze blogpraat; je vindt die via de link hieronder.
LINKS
Karin Ramaker: blogtips en de blogpraat
Ik zette ooit blogposts op de rol onder elkaar - en hield mij er volledig aan.
Maar toen ik blogposts die er aan komen schreef - vond ik dat allemaal goede ideeën, maar ik ben er nog nauwelijks aan toe gekomen.
Toen ik over 'blogposts to come' schreef - hield ik mij er ook niet aan.
Maandagavond was er een leuke uitwisseling tijdens de blogpraat. Voor wie het niet kent, dat is een vast uurtje op de maandagavond dat mensen op twitter ideeën uitwisselen over bloggen. Door het gebruik van de hashtag #blogpraat in het bericht op te nemen, kan iedereen elkaars ideeën volgen (en andere twitterberichten uitfilteren).
De blogpraat ging deze keer over stijl, taalgebruik en het verbeteren van je blog. Het riep zoveel ideeën op dat ik die dan maar in een associatieve stroom achter elkaar heb gezet. En nu is de vraag, blijft dat nog leesbaar voor anderen…. Deze blogpost is qua stijl dan ook vanaf dit punt anders dan anders…
#blogpraat
– wat vind je goed en wat ergerlijk aan andermans blog ? – moet het in correct Nederlands? - vind je interpunctie belangrijk (hoofdletters, punten, komma’s)? – moet het volgens een vaste stijl, of is dat juist niet goed? – zijn taalfouten erg? laat je je stukken nalezen op taalfouten? – is er een goede lengte waar je je aan houdt? (iemand schreef altijd 400 woorden als maximum; anderen vonden dat het vrijer of helemaal vrij kon zijn) – heb je eisen aan lengte van alinea’s? - sommigen stoorden zich alweer aan die al te korte ‘internetalinea’s” - hangt de stijl samen met het doel van je blog, maak je gebruik van ‘verhalen’, van ‘story telling regels’ , et cetera. Zo kwamen zo’n zes hoofdthema’s naar voren. Het gesprek werd gemodereerd door Elja1op1, vooral door elke 10 minuten een nieuwe vraag te opperen, en af en toe op iemand te reageren, en alle lijnen te verzamelen en er een link over te plaatsen naar de vindplaats van een ‘verslag’ (zij noemde het niet zo; ik bedoel : een verzameling tweets).
Wat vooral zo leuk is, er borrelen zoveel ideeën op tijdens zo’n blogpraat. Je kunt vervolgens nog een hele tijd doorredeneren; en een enkeling doet dat ook. Ik merk dat ik na een uur wel verzadigd ben, en moet gaan afbouwen. Ik raak in een hogere versnelling, die je op zeker moment moet stoppen. Dan is niet niet functioneel meer, gaat het zijn gang, komt er zoveel opborrelen, dat je er toch niet meer functioneel mee om kan gaan. Toch is er dan een sterke drang om er mee door te gaan. Of in mijn geval gisteren - ik werd tussendoor ergens op gewezen – ging even bellen – en vervolgens wilde ik het wel afbouwen, nog even nakijken en dan begint het stromen opnieuw. Je zit gauw een extra uur door te lezen, om dan af te dwalen naar de wat brokkeliger hoofdstroom op twitter. Die niet meer werkt (iemand suggereerde dat ook Mariëlle van Rijn aka Jelvanrijn); daar spraken we even over. Toen vond ik het wel genoeg geweest.
Ik maakte zelf een zijsprong door iets over marketing als doel van je blog te zeggen… Ik voelde me echt aan het denken gezet – door mijn eigen zijsprong – ik dacht ooit het marketing middel kon zijn – maar twijfel nu – maar hoe goed heb ik daarover nagedacht? – als je een goed stuk schrijft, dan spreekt dat toch in je voordeel, zei iemand – ik heb echter de neiging om mezelf te verwijt dat ik intuïtief mijn gang ga, terwijl ik regelmatig dingen aankondig en die dan niet doe – ik raak van die weg af – is dat erg, is dat niet erg? – is het erg om het wel aan te kondigen en dan niet te doen? – is het erg om zo intuïtief te werk te gaan? – ik zie het bij Karin Ramaker – die gaat alle kanten op – en er ontstaan lijnen en er stroomt van alles – daardoor ga ik haar interessant en aardig vinden – daardoor wil ik haar blijven lezen omdat het puur n direct is – daarom zie ik haar als een voorbeeld – alleen zit ik nog te dubben of ik zo door zal gaan als het was – of ik vaste tijden moet kiezen – bijvoorbeeld een vaste dag voor een vast zakelijk blog? – of is het dan beter om sommige dagen mijn gang te gaan op mijn bestaande blog en sommige dagen *heel af en toe* een beter doordacht stuk te schrijven – en dat zet ik dan op een apart blog - én op dit blog – want het is wel een deel van mij – en wie dan alleen de strakke, doorwrochte stukken wil lezen, die gaat naar het zakelijker blog – en wie lekker wil meelezen met het wegdrijvende, intuïtiever het-komt-zoals-het-komt-blog, die leest lekker daar mee.
Nou?
Wat vind jij ervan?
PS Ook Karin Ramaker (@metkcom) schreef een post over deze blogpraat; je vindt die via de link hieronder.
LINKS
Karin Ramaker: blogtips en de blogpraat
Ik zette ooit blogposts op de rol onder elkaar - en hield mij er volledig aan.
Maar toen ik blogposts die er aan komen schreef - vond ik dat allemaal goede ideeën, maar ik ben er nog nauwelijks aan toe gekomen.
Toen ik over 'blogposts to come' schreef - hield ik mij er ook niet aan.
maandag 4 april 2011
Wat is nou weer een tagcloud?
Ik was zojuist mijn welkomstbericht aan het herschrijven. En zette zonder nadenken daarin, dat de onderwerpen waarover ik schrijf te vinden zijn in de 'tagcloud'. En misschien is dit wel uw eerste bezoek aan een weblog... en denkt u 'wat is in hemelsnaam een tagcloud?' Daarom een snel bericht om dat toe te lichten...
Het is geen weerding. Geen wolkje aan de lucht. Je vindt dat soort wolken, tagclouds, op websites en weblogs. Het is een hulpmiddel om te zoeken of er iets van je gading staat op zo'n website.
Tagcloud is een samentrekking van 'tag' (steekwoord) en 'cloud' (wolk). Als maker van een weblog bepaal je welke steekwoorden in je tekst belangrijk zijn. Die kun je opgeven in een lijst met steekwoorden in je Blogprogramma. Die steekwoorden laat je zien in een lijst of een wolkvorm. Op Blogger is de tagcloud overigens niet echt een wolk, op weblogs gemaakt in Wordpress zie je dat wel als een soort wolk.
Je kunt als bezoeker uit die lijst kiezen om artikelen (blogposts) over een onderwerp achter elkaar te lezen. Heel handig. Ook zie je welke thema's het meest aan de orde komen op een website.
Wil je als bezoeker alle artikelen lezen over één onderwerp, dan klik je op de relevante steekwoorden (fondsenwerving bijvoorbeeld) en lees je alleen die artikelen. Handig.
Het is geen weerding. Geen wolkje aan de lucht. Je vindt dat soort wolken, tagclouds, op websites en weblogs. Het is een hulpmiddel om te zoeken of er iets van je gading staat op zo'n website.
Tagcloud is een samentrekking van 'tag' (steekwoord) en 'cloud' (wolk). Als maker van een weblog bepaal je welke steekwoorden in je tekst belangrijk zijn. Die kun je opgeven in een lijst met steekwoorden in je Blogprogramma. Die steekwoorden laat je zien in een lijst of een wolkvorm. Op Blogger is de tagcloud overigens niet echt een wolk, op weblogs gemaakt in Wordpress zie je dat wel als een soort wolk.
Je kunt als bezoeker uit die lijst kiezen om artikelen (blogposts) over een onderwerp achter elkaar te lezen. Heel handig. Ook zie je welke thema's het meest aan de orde komen op een website.
Wil je als bezoeker alle artikelen lezen over één onderwerp, dan klik je op de relevante steekwoorden (fondsenwerving bijvoorbeeld) en lees je alleen die artikelen. Handig.
woensdag 3 november 2010
Blogstilte... en hoe ik weer op gang kom
Waarom nou die blogstilte? Ik was druk. En ik had vakantie. En ik ben gestopt met een project waar ik heeel veeeel zin in had, maar waarin de samenwerking niet wilde vlotten. En dan schiet het bloggen er ineens bij in. En twitteren ook een tijdje. Twitterstilte is tot daar aan toe. En dan niet te lang. Een weekje of zo. Blogstilte kan best voor een maandje. Maar nu moet het maar eens uit zijn!
Bloglezen
Intussen las ik wel af en toe de blogposts van anderen. Vooral die van Karin Ramaker, aka met-k.com. Soms was het zo raak. Zo schreef ze een mooie blogpost over samenwerken. Dat dat soms zo vanzelf kan gaan. En hoe waardevol dat is. Zij kan mooi schrijven over van alles, van het dagje passen op een kind, via meetings organiseren, netwerkbijeenkomsten waar van alles gebeurt, ontmoetingen, het opzetten van een meetingplace in Den Haag tot (natuurlijk!) stukken over bloggen. Hoe je onderwerpen kunt kiezen. Hoe ze er les over geeft. Wat het voor haarzelf betekent. Dat je er persoonlijk in mag zijn. Alles bij elkaar een heel mooi blog van Karin. Dat mag wel eens gezegd.
Ga maar eens kijken. Een leuk voorbeeld is hoe Karin Ramaker haar blog gebruikt om input te vragen voor een project. Zoals zij op haar blog vraagt naar: Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?
Bloglezen
Intussen las ik wel af en toe de blogposts van anderen. Vooral die van Karin Ramaker, aka met-k.com. Soms was het zo raak. Zo schreef ze een mooie blogpost over samenwerken. Dat dat soms zo vanzelf kan gaan. En hoe waardevol dat is. Zij kan mooi schrijven over van alles, van het dagje passen op een kind, via meetings organiseren, netwerkbijeenkomsten waar van alles gebeurt, ontmoetingen, het opzetten van een meetingplace in Den Haag tot (natuurlijk!) stukken over bloggen. Hoe je onderwerpen kunt kiezen. Hoe ze er les over geeft. Wat het voor haarzelf betekent. Dat je er persoonlijk in mag zijn. Alles bij elkaar een heel mooi blog van Karin. Dat mag wel eens gezegd.
Ga maar eens kijken. Een leuk voorbeeld is hoe Karin Ramaker haar blog gebruikt om input te vragen voor een project. Zoals zij op haar blog vraagt naar: Wat is het beste advies dat je ooit hebt gekregen?
Abonneren op:
Posts (Atom)