Foto van Bookcrossing wild release #2 (hobby)

bookcrossing wild release #2
Originally uploaded by corinnebekker

Sinds een paar maanden doe ik soms aan 'zwerfboeken' loslaten. Ook wel bekend als: 'bookcrossen'. De bedoeling van bookcrossers is dat boeken door meer mensen worden gelezen. Dat ze vooral niet thuis blijven staan verstoffen op onze boekenplankjes. Bookcrossing is bedacht door een Amerikaan, vandaar dat vaak Engelse termen in zwang zijn om aspecten van het bookcrossen te benoemen.

Hierbij een foto van een boek dat ik in het wild heb losgelaten, een zogenaamde 'wild release'. Het is alweer anderhalve week geleden. Toch leuk om deze nog even naar mijn blog te plaatsen.

Ik vind het nog erg spannend om zomaar een boek ergens achter te laten. Vooral omdat mensen het misschien niet vertrouwen. Vandaar dat ik al een paar keer twijfelend over stations heb gelopen, mij afvragend zal ik wel of zal ik niet. Voor de deur van een grote multinational, zal ik wel of zal ik niet?

Uitgedaagd door een mede bookcrosser om een 'feestlijke en vrolijke release te doen, kwam ik op het idee om een release buiten te doen, en er een ballon met lachgezichtje en strik aan toe te voegen.

Vanwege het mooie weer, en hoop op een mooie zomer, een exemplaar van Jan Wolkers' boekenweekgeschek Zomerhitte.


Hier zul je niet vaak meer bookcrossing berichten vinden. Ik heb er een aparte weblog voor: Kris Kras Crosser
.
Ook te vinden op de website "Celebrating Wild Release Photos" op flickr.com.

Zwerfboeken: first release

Spannend, een 'book release'
Enige tijd geleden vond ik een zwerfboek. Het idee trok mij enorm aan. Ik was wat druk de afgelopen tijd met werk. Nu in de meivakantie kon ik er eens beter naar kijken. Uiteindelijk besloot ik mijn boekenkast en -planken maar eens te bekijken. Welke boeken zouden anderen nog wel plezier kunnen doen, terwijl ik er zelf nauwelijks naar om kijk? Hmm, eens beginnen met kast met stapels boeken naast mijn bed, niet erg overzichtelijk.

Daar vond ik het eerste boek dat ik heb losgelaten. Field of 13, een spannend boek van Dick Francis. Het leek mij leuk daarmee te beginnen. Het was spannend genoeg, voor een ander om plezier van te hebben. En het heeft mij weinig gekost. Ik kan het wel missen. Mocht ik toch weer eens willen lezen, dan staat de bibliotheek vol met boeken van Dick Francis. Afgezien daarvan; de man is onlangs overleden.

Waar en wanneer kan ik een boek bevrijden?
Op een dag dat ik naar Rotterdam ging, zou ik het boek loslaten. Ik had bedacht dat het station van Utrecht een goede plek was om te beginnen. Dat is achteraf tegengevallen. Ik was wat laat, kwam niet meer in de hal. Uiteindelijk ging het book met mij op reis naar Rotterdam. In Rotterdam barstte het weer van de bewakers en helpers die de beste plekken om iets achter te laten 'afdekten'. Ik deed nog moeilijk met veters strikken, in de hoop dat ze zouden doorlopen. Maar ik durfde daar ook niet goed. Groot station, wie weet of men wel heel nerveus zou worden van een achtergelaten pakketje... Pas op de thuisreis in de trein, vlak voor we Utrecht weer inreden, heb ik het boek op een stoel in de trein achtergelaten.

Die trein ging door naar Amsterdam, rond 21.23 op zondag 16 mei. Misschien een beetje laat. Ik hoop maar dat het boek door een lezer is meegenomen, die Engels leest (ook dat nog) en niet in de handen (en vuilniszak) van schoonmakers is terecht gekomen.
Tot op heden geen melding op de website.... jammer.

Bookcrossing community
Een groot genoegen om rond te kijken op de websites hierover. De Nederlandse site www.bookcrossing.nl bevat veel uitleg. Heel prettig als je de Engelse taal niet zo goed beheerst. De website www.bookcrossing.com is nog uitgebreider. Daar vind je vele mogelijkheden om met andere bookcrossers ideeën uit te wisselen. Hoe je het beste boeken kunt loslaten. Bookcrossers vinden het namelijk leuk om boeken in het wild achter te laten. Maar helaas komen die boeken lang niet altijd boven water, in de zin dat iemand terugmeldt waar het gebleven is. het is zelfs moeilijk om mensen over te halen om een boek te pakken. Het grappigste verhaal dat ik las, ging over een wild release tijdens de Book Convention in Amstelveen onlangs. Iemand wilde een boek oppakken, dat bij twee mannen in een plantsoen was neergelegd. Deze mannen wilden het boek zelf niet, maar keken de vinder eerst een paar keer vuil aan. Wie weet komt de eigenaar nog terug? nee, dat staat erop: NEEM MIJ MEE. IK BEN NIET KWIJT. IK BEN EEN ZWERFBOEK. Ondanks deze tekst op het boek, bleven de mannen boze blikken werpen, toen de vinder (een bookcrosser) het boek meenam.

Release technieken: opvallen en de goede plekken
Bookcrossers breken zich het hoofd waar ze het best een boek kunnen loslaten. Een van de grootste zorgen is dat een boek rechtstreeks de prullenbak in gaat. Hoe zorg je dat je boek opvalt, interesse wekt en wordt meegenomen en bij een nieuwe lezer terecht komt? Ze hebben er van alles op gevonden. Vandaag las ik een berichtje waarin iemand beweert dat de beste plekken eigenlijk redelijk afgelegen zijn. Waar de kans dat iemand de rust neemt om even goed te kijken wat zo'n boek nu is. De durf opbrengt om het daadwerkelijk op te pakken en mee te nemen. bijvoorbeeld een uitzichtpunt in de natuur, een top van een berg, dat soort plekken.

Mijn volgende release
Nu is het een lang weekend, ik heb afgelopen dagen behoorlijk wat boeken geregistreerd. Die kan ik mooi meenemen als ik weer onderweg ben, morgen. Waar ga ik deze keer iets loslaten en wat?

Het is een interessante tak van sport, dat bookcrossen. Er komt heel wat psychologie bij kijken. En creativiteit hoe je dat 'loslaten' op zijn best aanpakt.

Verwante blogposts:
Zwerfboek gevonden (maart 2010)

edit 28 mei (koppen en klein stukje over release techniek)

Zwerfboek gevonden!

Afgelopen vrijdag was ik in Seats2meet in Utrecht. Voor vaste lezers bekend dat ik dat een prima plek vind, want je kunt er andere zelfstandigen ontmoeten, werken, plannen smeden.
Ik sprak er met iemand over fondsenwerving, een project met kinderen en voetbal in Afrika. Daarover in een andere blogpost meer.

ik neusde wat rond ...
Er was een levendige sfeer, er was een tekstschrijvers conferentie gaande. Ik had graag deelgenomen, maar had besloten de afspraak en het werk dat die dag nog moest voor te laten gaan. Hoe dan ook, dat was wel de reden dat ik na mijn gesprek nog even lekker bleef rondkijken. Er lagen folders van Tekstnet de vereniging van tekstschrijvers.

...en daar was dat boek dat zei: Neem mij mee. AUB!
En daar lag ineens dat boek... op de voorzijde zat een sticker die zoiets zei als (herinner me het niet precies hoe het binnenkwam): neem mij mee! Om precies te zijn, er zat een sticker op geplakt: met een grappig plaatje (wandelend boekje met paraplu) en een tekstje: Neem mij mee voor ik nat word. AUB! Onder het plaatje stond: Kijk in de kaft voor details. En daar stond dat het een zwerfboek was. Tja, toen was ik wel meteen gegrepen. Als er zo duidelijk staat dat het de bedoeling is dat ik het boek meeneem... Of eigenlijk was dat niet het voornaamste.

Waarom ik het meenam
De belangrijkste reden dat ik het boek meenam, was dat het precies zo was, maar veel beter georganiseerd als een actie die ik zelf ooit uitvoerde met een boek dat ik dubbel had. Ik kreeg het kado van een vriend die net als ik van kinderboeken hield. Hij gaf mij een boek met verhalen van Tonke Dragt, Het gevaarlijke venster en andere verhalen. Ik was erg blij met het gebaar, want het waren erg mooie en licht spannende/griezelige verhalen. Maar ja - ik had het al. AL pratend ontstond het idee om het boek dan maar weg te geven, de wereld in te sturen. Dus ik schreef er een tekstje in - dat ik het boek graag als doorgeefboek zag en hoopte dat de krijger het op zijn/haar beurt zou doorgeven. En ik hoopte er nog eens van te horen. (Weet niet meer of ik er mijn gegevens in heb achtergelaten....)

Dit boek dat ik vrijdag vond, is geschreven door Leslie Gilbert en heet De Verspieder. Het heeft een code, en is geregistreerd op www.bookcrossing.com . Een vrouw uit Tilburg met bijnaam koekiebak heeft het een week geleden - ter gelegenheid van de Boekenweek losgelaten in Seats2meet.

Waarom ik een bookcrosser wordt
Het moet minstens 15 jaar geleden zijn geweest dat ik dat andere boek de wereld in stuurde. Internet was nog niet zo alomtegenwoordig in gebruik. Toen was zo'n systeem nog niet mogelijk. MAar dat het er nu wel is, vind ik ongelooflijk inspirerend. Want hoe vaak herlees je de boeken die je koopt. Ja sommige wel, de favorieten, maar dat is dan een of twee keer. En andere herlees je met je kind (mijn bewaarde kinderboeken) -en dat soms wel drie of vier keer... Ja echt, Jan Terlouw De Koning van Katoren (drie keer), Tonke Dragt De brief voor de koning (twee keer) en enkele plaatjes boeken heel vaak.

Maar goed, het merendeel van de boeken, dat staat op je plank. En soms wordt het tevol en dan kun je ze weggeven of verkopen bij een tweedehandsboekenwinkel. Maar dit idee is leuker.

Kortom, alleen al vanwege Tonke Dragt en Het gevaarlijke venster (herkenning!) heb ik mijzelf geregistreerd. En ga zeker boeken de wereld in sturen. Om te beginnen het boek van mijn zwager Roel Smits, De Tovenaar van Petersburg. Het verdient lezers. (Over dat boek schreef ik eerder een blogpost.) En zo zijn er nog wel meer.

Maar eerst nog eens wat verder pluizen in die site van Bookcrossing. Het bestaat al bijna 10 jaar. Er zijn ruim 6 miljoen boeken in omloop. En je kunt als je registreert, kijken welke andere 'bookcrossers' er zijn, boeken gaan zoeken die 'losgelaten' zijn (vaak staat er waar een boek is achtergelaten).
Op boekenjacht gaan. Super toch?

Oh wat houd ik van mensen die zoiets bedenken! En van de mensen die eraan meedoen.
Bedankt koekiebak!

foto: Corinne Bekker


Terzijde 1: Dit verdient de titel 'super snood plan' Wil je weten waarom, volg dan de posts over belegen woorden.
Terzijde 2: waarom het er een week gelegen heeft... snap jij het?

Verwijzen? Korte url: http://tinyurl.com/ykwo9nu