Netwerk hoogopgeleide vrouwen

Sinds ik in 2007 besloot als zelfstandige te gaan werken, heb ik mij bij enkele verenigingen en netwerken aangesloten. Een van die netwerken is de VVAO, de vereniging van vrouwen met een academische opleiding. De vereniging bestaat al geruime tijd - heeft een paar jaar geleden haar 75 jarig bestaan gevierd. De leeftijd van de vrouwen kan dan ook uiteenlopen van jonge vrouwen van midden 20 tot hoogbejaarde vrouwen.

Gisteren ben ik weer eens naar een bijeenkomst gegaan van de VVAO, de afdelingsjaarvergadering van de afdeling Utrecht. Ik was al lang niet meer geweest, en toch wel benieuwd om er weer eens bij te zijn.

Overigens kwam deze middag twee verenigingen op een leuke manier samen. Na het formele deel van de middag, stonden twee zangeressen op het programma die Spaanse liederen zouden laten horen. Ik kende hen uit een andere kring, en dat was een vrolijk weerzien. Prompt werd ik ingeschakeld om het gezang even vast te leggen met de Iphone van een van beide.

Helaas geen mooie camerabeelden, zo bleek later. Anders had ik ze hier neer kunnen zetten. Wel kan ik het programma hier tonen.

Vrouwen in Besturen meldpunt

Afgelopen dinsdag sprak ik met een aantal vrouwen over vrouwen in besturen. Hoe zorgen we dat ze er in komen? De aanleiding was een bijeenkomst van het netwerk Utrechtse Vrouwen Spreken, over dat thema. Aanwezig waren vrouwen uit allerlei sectoren, zoals kunst en cultuur, welzijn / sociale sector, kennisinstituten/onderwijs, overheid en bedrijfsleven. Een inspirerende bijeenkomst waar een aantal concrete vervolgacties uit zullen komen.

Bij die bijeenkomst van Utrechtse Vrouwen Spreken, op 27 januari, zat ik in een groep met ondernemers. Na een rondje om te bepalen wat belangrijke besturen in de regio zijn die invloed hebben, kwamen enkele praktische ideeën boven drijven. Ten eerste maar eens inventariseren welke vrouwen beschikbaar zijn; en welke functies bezet moeten worden (match vraag en aanbod). En de mogelijkheid om een workshop te organiseren om vrouwen meer kennis te bieden over functioneren in raden en besturen. We planden een vervolggesprek met enkele vrouwen (uit verschillende netwerken) om te kijken hoe we elkaars activiteiten kunnen versterken.

Vanmorgen zette ik de oproep online, op de LinkedIN groep van Utrechtse Vrouwen Spreken, om vrouwen uit te dagen zichzelf voor te stellen. En vooral om hun bestuurlijke ervaring en ambitie te melden. Zelf heb ik er meteen een stukje aan toegevoegd, bij wijze van voorbeeld. En nu kijken hoevelen er op reageren.

LINKS
Linkedin groep Utrechtse Vrouwen Spreken

Eindredacteur onthult

Ik ben pas gestart in een nieuwe vrijwillige functie bij mijn favoriete ondernemersnetwerk, Entre Femmes. Entre Femmes is een netwerk voor vrouwelijke ondernemers in de regio Utrecht. Het netwerk bruist, is goed georganiseerd, er zijn veel zzp-ers lid van maar ook MKB-ers. En veel branches zijn vertegenwoordigd. Altijd leuke mensen te ontmoeten. Entre Femmes heeft een e-magazine voor leden-nieuwtjes. En een papieren blad.

Ik ben onlangs eindredacteur geworden van het papieren blad, de Entre Nous. Voor de zomer al werd ik gebeld door de vorige eindredacteur. Ik heb er al een vergadering opzitten, nog onder haar 'bewind'. En we hebben overleg gehad hoe het allemaal werkt.

Deze week was de deadline voor mijn redactie om stukken in te leveren. En begon het echte werk als eindredacteur. Leuk werk. Leuker dan ik gedacht had. Jaren lang heb ik studenten begeleid bij het schrijven van scripties, en daarbij veel aanwzijgingen gegeven over correct Nederlands, stijl, argumentatiestructuur. En als onderzoeker tips en adviezen uitgewisseld met collega's. Dat was wel andere koek natuurlijk, meer formeel taalgebruik, andere onderwerpen. Toch een leuke voorbereiding.

Deze week bleek hoe anders zo'n blad is. Het onderwerp natuurlijk. Hoe ondernemers denken en spreken over hun werk. Deze week kwamen er allerlei stukjes binnen. En dan even snel aanwijzingen leveren. Ja leuk, maar het is nog te lang. Mooie column, maar ik mis iets. Wat heen en weer praten (of mailen) en dan de schrijver weer even aan de slag. En dan het resultaat terugkrijgen. Ja, dat is het! Gelukt. Mooier geworden. Zo leuk.

Deze keer, bij dit nummer, is het extra leuk. Het onderwerp van het blad sluit aan bij het thema van de eerste bijeenkomst na verschijnen. Een bal masqué. We hebben gekozen om te schrijven over de verborgen talenten van de leden. En daar komen toch leuke verhalen uit.

Nee, ik ga nog niks verklappen over die verborgen talenten. Het mag nog even spannend blijven!

Kleurrijke vrouwen ondernemen

Op maandag 22 maart was ik op bezoek bij de slotmanifestatie de mini academie ondernemen voor kleurrijke vrouwen van Vrouw in zaken, Utrecht. Wat een pracht bijeenkomst. Er waren verschillende vrouwen die meedongen naar enkele prijzen: beste bedrijfsplan, beste stand (tussendoor te bezoeken) en beste interview. De vrouwen straalden enthousiasme uit voor hun zaak. Een enkeling was al begonnen met een webwinkel, in afwachting van een locatie voor een irl winkel. Er waren coaches, een vrouw die een pastawinkel wil beginnen, een ontwerpster van websites en presentaties, een sieraden shop, een kledingwinkel en een turkse die catering en kookworkshops aanbiedt.

De bedrijfsplan wedstrijd werd gewonnen door de vrouw die het beste plan had geschreven: Elisabetta Cascino. Zij heeft een plan voor een winkel waar je goede pasta en andere toebehoren kunt kopen. Zij kreeg als opmerking dat zij niet alleen een goed financieel onderbouwd plan had, maar bovendien een mooie combi van een droom (eerst een winkel, later meerdere) waarbij ze ook heel goed had nagedacht over verschillende toekomstscenario's.

De beste stand prijs ging naar een bedrijf in Turkse catering en kookworkshops. Zij had haar hapjes mooi gepresenteerd en vooral de mensen heel goed ontvangen aan de stand. De beste presentatie in de interviews ging naar een bedrijf dat lingerie gaat verkopen.

Er was veel humor. Zeker bij de avondvoorzitter Smadar Monsinos. En zij maakte dat ook weer bij de aanwezigen los. En er was kwaliteit. De vrouwen sprankelden. Tenslotte was er veel gelegenheid tot netwerken. Wat wil je nog meer?

Bedankt, Vrouw in Zaken!

Meer vrouwen die ondernemen:
netwerk voor vrouwelijk ondernemers in regio Utrecht: www.entrefemmes.nl ;
landelijk netwerk, met regio-afdelingen: www.uvon.nl

Meer blogposts
Diepgang in 140 karakters
Sociaal ondernemer begint te bloggen

Onbetaalbaar

Spring Light
Originally uploaded by ecstaticist

Zondag 28 februari was ik op bezoek bij Couscousenzo, het bedrijf van Rahma Amrani. Samen met nog vijf vrouwen leerden we Marokkaanse gerechten maken. Voordat we begonnen vertelde Rahma ons over kruiden en specerijen. Nou ben ik een enorme fan van kruiderij. Dus ik smulde van de geuren die we konden ervaren. Ik dacht al van alles te weten, en Rahma vertelde toch veel nieuws. Dat de kaneel die wij in Nederland als kaneel kopen eigenlijk niet de echte kaneel is, bijvoorbeeld.

Wat niet nieuw was voor mij was de reden dat saffraan zo duur is. Saffraan wordt gemaakt van de stuifmeeldraden van crocussen. En om een gram saffraan te maken zijn verschrikkelijk veel draden nodig. Het aantal ben ik vergeten. Dat doet er ook niet zo toe.

Na de uitleg over kruiden gingen we met zijn allen aan de slag. Broodjes en couscous maken. Brooddeeg kneden was een uitgelezen taak voor de fysiotherapeute in ons gezelschap (Marlies). Groentegerechten voor mij (Corinne). Een daarvan maakten we klaar in de tajine. Courgettes met ui en tomaat, saffraan peper en zout. Simpel maar doeltreffend. Kip gemarineerd in een soort marokkaanse pesto van kruiden en knoflook (gemaakt door Marlies). Lamsgehakt rolletjes. Teveel om allemaal bij te houden. En teveel eigenlijk om met zijn allen op te eten.

Rahma maakte dat we ons zeer welkom voelden. Ze had meer tijd voor ons - en alle gerechten - dan oorspronkelijk gepland. En zo eindigden we zeker een uur later dan bedoeld. Allemaal zeer prettig gevoed weer naar huis.

Dank Rahma en alle andere deelnemers. Ik hoop dat de recepten nog naar ons toekomen - zodat ik het nog eens aan anderen voor kan zetten. Smikkelen hoor, de Marokkaanse keuken. Dat wist ik wel. Maar dankzij Rahma lijkt het allemaal nog makkelijker en lekkerder.

Dit als gevolg van de twitterveiling. We boden met zijn allen op die workshop. Rahma is hier de vrijgevige die ons de hele workshop aanbood.

Twitteraccount van Rahma, @rahmaamrani
Website Couscousenzo

Ook leuk om te lezen: de blog van Pauline over de workshop

Gerelateerde blogposts:
* Over hoe leuk twittercontacten zijn:
"Soms wil je gewoon iets leuks doen!"
"Doe mee aan de twitveiling"
* over het netwerk Entrefemmes: Sociaal-ondernemen : Zzp-er begint te bloggen (oktober 2009)

Tweets2meet krijgt navolging

Beste lezers,
Mijn idee om een lijstje te beginnen van 'tweetsIwanttomeet4coffee' heeft navolging gevonden.

In december schreef ik over mijn kennismaking met het lijstje van ontwerpster @wetfishdesign en begon mijn ontmoetingslijstje - dat nu is afgekort tot: tweets2meet.

Tot mijn verrassing begon een van die tweets die ik graag wil ontmoeten ook zo'n lijstje. Ook @metkcom, ofwel Karin Ramaker zette haar lijstje op het net. En ging er voortvarend mee aan de slag.

Karin is weblogger, docent, vlogger, is op allerlei manieren actief in Den Haag (organiseert de Haagse Hap). Buiten dat is zij initiatiefneemster van het evenement over creatief bloggen BLOG-ART, en van de Creatief Ondernemend Borrel in Utrecht.

Ik kwam haar weblog tegen na een zoektocht naar informatie over beelddenken. Ik ben geinteresseerd doordat mijn zoon een beelddenker schijnt te zijn. Wat is het? Wie weet er iets van. Via @miekesimons aka @beelddenken, kwam ik bij allerlei leuke vindplaatsen van informatie. En in die tijd stuitte ik op het blog van Karin.

Terwijl Karin rap bezig is met ontmoeten - en ik ook - dansen wij wat om elkaar heen. Maar nu ziet het ernaar uit dat we elkaar gaan ontmoeten. En dan hebben we het over ondernemen, creatief ondernemen en sociaal ondernemen, maatschappelijk actief zijn, over seats2meet Den Haag en webwerk met kinderen. Vermoed ik. En over het project HART OP STRAAT. Leuk, ik kijk er naar uit.

Met dank aan Mieke Simons. Die ook op mijn lijstje hoort.

TweetsIwanttomeet...

Het is zondagmorgen, 20 december.

Wat doe ik binnen? Buiten is de wereld wit. Sneeuw. Of dat het nou is, of alle indrukken van de afgelopen weken, ik weet het niet... Ik werd wakker met een vol hoofd, veel ideeën. Zin om mensen te ontmoeten.

Ik weet het weer. Ik was op Twitter gisteren. De ideeënstroom was al op gang. En toen was daar een webdesigner uit Amerika, @wetfishdesigns. Ze had een list: tweetsIwanttomeetforcoffee. Wat een leuk idee.Ik heb al een rijtje te maken afspraken. Het idee dat je een lijstje hebt van mensen die je wilt treffen is niet zo raar. Ik heb ook zo'n rijtje. Maar dat je het op internet zet, dat leek ineens erg leuk.

Die mensen die ik wil ontmoeten, zijn kennisdelers. Ik hoop dat ze die kennis willen delen met mij. Met wie ga ik dat doen?

Soms wil je gewoon even iets leuks doen!

Het zal wel geen stijlvol Nederlands zijn... maar ik vind echt, soms wil je gewoon iets leuks doen. En dan doe je het. Zo kwam ik ertoe om mezelf in te zetten voor de WaarInUtrechtkalender, ook wel genoemd de Twitterkalender. Een initiatief voor een goed doel, het welzijn van kinderen in het ziekenhuis. Maar eerst het verhaal...

Zo had ik een paar weken een dip in het ondernemers bestaan. Ik maakte mij zorgen om mijn zoon, waarom word hij toch zo boos af en toe? En de vader van een vriendje van hem overleed zomaar ineens... Of dat het nou was, of iets anders. Het wilde niet lukken.

En ik surfte wat rond op internet, was wat actiever op Twitter dan anders... en toen was daar de WaarInUtrecht fotowedstrijd: herken een plek in Utrecht, aangegeven door een van de andere spelers van het spel. Vaak echt niet te raden, tenzij je om de hoek woont. Leuke prijsjes te winnen, zomaar om niet ter beschikking gesteld.

De bedenkers van het spel, Johan van den Berg en Jeroen Smeets, kwamen met een leuk idee: zet de wedstrijd op een kalender. Ze koppelden er een goed doel aan, want het gaat niet om de centen: opbrengst gaat naar de Vrienden van het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. En zo was de Twitterkalender een feit.

Ik wilde wel wat voor de kalender doen. Hij zou laat in november uitkomen. En dan wel wat publiciteit kunnen gebruiken naast alle Sint en Kerstgeweld in de media. En daar kon ik wat betekenen. Koppel de maker aan een leuke boekhandel (Savannah Bay), schrijf een persbericht, en misschien nog wat.... Johan van den Berg enthousiast. Ja, dat zou fijn zijn. Dus snel wat vragen op een rij.

De uitdaging was vooral journalisten te overtuigen dat de kalender nieuws is. Als we nou eens de wethouder voor Jeugdzaken vragen om het eerste exemplaar in ontvangst te nemen? Belachelijk idee, zes dagen voor de presentatie. Maar goed, de wethouder, Rinda den Besten, Twittert zelf.... en het lukte. Op 29 november nam zij het eerste exemplaar in ontvangst. Hiermee kwam de kalender in een van de huis aan huis kranten, Ons Utrecht. Met een prachtige foto! En op de site van De Nieuwe Utrechter, digitaal stadsnieuws zeg maar.

En de kalender verkoopt goed. Hij is te koop bij boekhandel Savannah Bay in de Teelingstraat en bij stripwinkel Steven Sterk, in de binnenstad van Utrecht.

En ook..... tijdens de kerstmarkt in Seats2meet. Dinsdagavond 8 december, van 18.30 tot 22.30 uur.
Leuke omgeving, allerlei kleine ondernemers presenteren hun producten, lekker hapje en drankje!

Lieve lezer, bij deze nodig ik je van harte uit voor de Kerstborrel bij Seats2meet.
Wil je nog komen? Hier vind je het programma en kun je je inschrijven: http://bit.ly/1JtK0D.

En ik? Ik ga daar genieten van de avond , want Seats2meet is altijd goed voor een goede sfeer. En ik ga genieten van het gezelschap van Johan, die ook komt om de kalender te verkopen. Toch weer een leuk contact opgedaan.

En na dat feestje, kan ik later deze week weer aan de slag met het serieuzere werk.

De kalender kan ook via de website van de Waarinutrecht kalender besteld worden.

Sociaal ondernemen: zzp-er begint te bloggen

Daar is ie dan. Mijn blog. Lang over gedacht dat dat wel eens handig kon zijn als ondernemer. Je leest en hoort er veel over: bloggen om je te profileren op het net. Bloggen als onderdeel van personal branding (hoe word ik een merk?). Bloggen om te laten zien wat je beweegt (in mijn geval: wat drijft de ondernemer?).

De blog heet SOCIAAL ONDERNEMEN. Waarom? Omdat ik begonnen met een bedrijf in een veld dat je 'sociaal' kan noemen. Ik ben fondsenwerver en werk graag voor non-profit organisaties. Ik wil graag geld vinden voor leuke, bijzondere, sociale projecten. En dan gaan ze mij betalen omdat dat zo lekker lukt.

Dat is wel een beetje raar. Je wilt werken voor goede doelen... en dan wordt je ondernemer. Eerst werk je jaren aan de universiteit, doet onderzoek, begeleidt studenten bij het (af)studeren, geeft les in ethiek en sociale filosofie. Weinig ondernemend... Dus ja, ik vond het zelf ook een beetje raar in het begin.

Deze blog gaat over dat ondernemen van mij. In de eerste plaats over de ervaringen van een startend ondernemer. Hoe leuk dat is vaak: zoveel nieuwe dingen te leren, mensen te leren kennen, nieuwe dingen uitproberen. Hoe lastig ook soms: veel dingen zelf uit de grond stampen, bedenken, eenzaam zijn.....

Les 1 van de startend ondernemer - lid worden van netwerken!
Dat had ik al snel bedacht: eenzaam zal ik niet zijn! Toen ik besloten had te zullen ondernemen, en vanuit huis te gaan werken, was mij dat wel duidelijk. Na het werken aan de uni, waar je regelmatig met mede-onderzoekers om tafel zit, hoe regel je dat als ondernemer? Als docent vergader je over studieopbouw, lesinhoud, moeilijke studenten. En praat je bij de koffie, de lunch en zo over allerlei.

Nu had ik van een mede-onderzoeker, die al jaren eerder zelfstandig was geworden, gehoord van een leuk netwerk van vrouwelijke ondernemers in de regio. En wie schetst mijn verbazing: ze hebben jubeljaar en ze organiseren een netwerk evenement. Leuke kans om kennis te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Leuke mannen en vrouwen ontmoet. Leuke gesprekken. Zelfs een kans op een opdracht (jammer, die ging niet door...). En buiten dit netwerk vond ik er nog een paar.

Het netwerk Entre Femmes bleek een gouden greep. Leuke ondernemende vrouwen, uit allerlei branches, geinteresseerd om nieuwe dingen te leren. Gelijk maar in een commissie - dan leer het netwerk het beste kennen (tip van andere actievelinge, Margot B, waarvoor dank!) En zo is het. Nu ben ik al twee jaar lid en geniet vaak van de leuke avonden. Krijg ik er opdrachten door? De eerste tijd niet. Ik begin wel uit te vinden wat iedereen doet en te fantaseren over mogelijke partnerschappen... En toen was daar die avond, de OPEN NETWERKAVOND in september. Een tafel, zes tafelgenoten en ieder bracht een ondernemersvraag in. Dame 1 zoekt klanten voor kledingadvies, dame 2 werkt voor zorgorganisaties aan kwaliteitsverbetering van de zorg, dame 3 werkt aan verbetering van 'hospitality' en zo voorts. En mijn vraag (hoe stel ik een prijs vast), bracht mij via een tafelgenote bij een collega. Binnen twee dagen spraken wij met elkaar over de telefoon. We zouden een keer gaan uitwisselen....

Ik hoor je denken... jaja. Nou je zult het niet geloven. Nog voor we die afspraak konden maken, mailde ze dat er een opdracht was waar ze zelf geen tijd voor had. En zo kwam het dat ik binnen een maand om tafel zat met een goed doel. Prettig zakelijke vice-voorzitter (zelf onderneemster), en binnen een uur hadden we een bijna-deal. Inmiddels is de mini-opdracht bijna klaar.

De wijze les uit dit alles die moet eigenlijk onderwerp van een heel eigen blog bijdrage worden: GEVEN EN GUNNEN. Dat is wat de aanleiding was voor deze opbrengst. Iedereen aan die netwerktafel gunde elkaar allerlei tips, zorgde voor de follow-up (bracht mensen in contact; stuurde URL's van websites door etcetera) en zo kwam er wat tot stand. Nu maar hopen dat het voor de anderen ook zo vruchtbaar was.....

Kortom - deze ondernemer moet follow-up-op-follow-up-acties gaan uitvoeren! Tijd om het resultaat eens te melden bij die dame die ons koppelde...

Tot een volgende keer!