Zondag samen koken - fruitshake toe

Is er een nieuw gebruik geboren? Sinds een paar weken heeft onze zoon van 10 regelmatig zin om samen te koken. "Ja ik wil graag kok worden. Mensen verwennen!" Gisteren kwam daar nog een uitgebreidere omschrijving bij. Hij zou niet alleen lekker koken, maar ook een televisieprogramma maken over koken. (Waar heeft hij dat nou vandaan?)

Vooralsnog verwennen we vooral zoonlief zelf als het aan hem ligt. Want hij wil vooral bepaalde gerechten maken. Loempia en mihoen met ei. Geleerd op de naschoolse opvang. Hij bakte al een uitmuntend gebakken ei sinds een kampeervakantie in Frankrijk; inmiddels ook omelet en roerei. We bakten al koekjes en cake. Pas nog maakte hij salade bij een aardappelschotel. Maar een grote voorliefde voor ei en loempia...

Het leuke idee was dat we met zijn allen gingen koken. En dan een voor- hoofd- en nagerecht. Dat hebben we voor deze keer maar een beetje bijgestuurd. We willen ook nog wel eens iets anders doen namelijk...
Het grappige is dat er kennelijk een soort ultiem menu in zijn hoofd zit. En een verleidingstrategie erbij. Want hoewel we elk een gerecht mochten kiezen, had hij er een idee voor. "Ja, dan mag jij het nagerecht bedenken. Een appeltaart of cake of zo."

Lief he? Jammer voor hem dat ik deze keer geen zin had in appeltaart bakken. Maar om het initiatief hoog te houden, heb ik wel inspirerende kookboeken voor kinderen uit de openbare bibliotheek gehaald. Een kookboek met thema Asterix (allemaal gerechten die passen bij de personages en verhalen). Heel grappig en ook een aantal gerechten die mijn mannetje wel zullen aanspreken. Ook vond ik een boek met als ondertitel "gezond en lekker". Almaar ei eten is namelijk ook niet alles. En onze man is een beetje een zoetekauw als het om zelf koken gaat... Tenslotte een boek van Francine Oomen: Hoe word ik een keukenprins(es)?

Misschien niet helemaal je dat vanuit het perspectief van een stoere jongen? Tja. Er stonden toch allerlei leuke verhalen en praktische tips in. En het nagerecht van vandaag. Een bosbessen-bananen-shake.

Simpel en doeltreffend: glas sinaasappelsap, een banaan en 50 gram bosbessen (uit de diepvries). Er staat niet bij voor hoeveel personen, maar dat vinden we al doende uit. We improviseren vanavond. Dus in mijn bakje ging: twee glazen sap, twee bananen, 250 gram bosbessen. Brrrrrrrrrr met de staafmixer. Proeven... Nee dat was niet helemaal in evenwicht; teveel bes, kan wat suiker en ander fruit gebruiken. Paar lepels appelmoes erbij. Klaar.

Vier glazen shake!

Oh had ik nou zelf maar een foto gemaakt...

Andere blogposts over koken (en/of netwerken):
Onbetaalbaar
en over leuke dingen op het web":
What kind of web animal are you?
Diepgang in 140 karakters

Onbetaalbaar

Spring Light
Originally uploaded by ecstaticist

Zondag 28 februari was ik op bezoek bij Couscousenzo, het bedrijf van Rahma Amrani. Samen met nog vijf vrouwen leerden we Marokkaanse gerechten maken. Voordat we begonnen vertelde Rahma ons over kruiden en specerijen. Nou ben ik een enorme fan van kruiderij. Dus ik smulde van de geuren die we konden ervaren. Ik dacht al van alles te weten, en Rahma vertelde toch veel nieuws. Dat de kaneel die wij in Nederland als kaneel kopen eigenlijk niet de echte kaneel is, bijvoorbeeld.

Wat niet nieuw was voor mij was de reden dat saffraan zo duur is. Saffraan wordt gemaakt van de stuifmeeldraden van crocussen. En om een gram saffraan te maken zijn verschrikkelijk veel draden nodig. Het aantal ben ik vergeten. Dat doet er ook niet zo toe.

Na de uitleg over kruiden gingen we met zijn allen aan de slag. Broodjes en couscous maken. Brooddeeg kneden was een uitgelezen taak voor de fysiotherapeute in ons gezelschap (Marlies). Groentegerechten voor mij (Corinne). Een daarvan maakten we klaar in de tajine. Courgettes met ui en tomaat, saffraan peper en zout. Simpel maar doeltreffend. Kip gemarineerd in een soort marokkaanse pesto van kruiden en knoflook (gemaakt door Marlies). Lamsgehakt rolletjes. Teveel om allemaal bij te houden. En teveel eigenlijk om met zijn allen op te eten.

Rahma maakte dat we ons zeer welkom voelden. Ze had meer tijd voor ons - en alle gerechten - dan oorspronkelijk gepland. En zo eindigden we zeker een uur later dan bedoeld. Allemaal zeer prettig gevoed weer naar huis.

Dank Rahma en alle andere deelnemers. Ik hoop dat de recepten nog naar ons toekomen - zodat ik het nog eens aan anderen voor kan zetten. Smikkelen hoor, de Marokkaanse keuken. Dat wist ik wel. Maar dankzij Rahma lijkt het allemaal nog makkelijker en lekkerder.

Dit als gevolg van de twitterveiling. We boden met zijn allen op die workshop. Rahma is hier de vrijgevige die ons de hele workshop aanbood.

Twitteraccount van Rahma, @rahmaamrani
Website Couscousenzo

Ook leuk om te lezen: de blog van Pauline over de workshop

Gerelateerde blogposts:
* Over hoe leuk twittercontacten zijn:
"Soms wil je gewoon iets leuks doen!"
"Doe mee aan de twitveiling"
* over het netwerk Entrefemmes: Sociaal-ondernemen : Zzp-er begint te bloggen (oktober 2009)