Tekenen is leuk

Vakantie is voor mij de afgelopen jaren steeds meer ook een periode om te tekenen. Twee jaar geleden ontdekte ik dat schilderen enorm leuk is. En daarna begon ik ook vaker te tekenen.

Een inspiratiebron daarvoor is het werk en de boeken van Carla Sonheim, kunstenares en docent tekenen en creativiteit in Seattle. Haar ontdekte ik bij toeval op internet, na een tweet over haar blog. Daar werd beschreven hoe ze een jongen in de trein liet zien dat tekenen leuk is, en helemaal niet zo moeilijk als hij dacht.

Sinds ik die blogpost las, volg ik haar blog. Van het een kwam het ander. Op haar blog stonden toen ik haar ging volgen allerlei leuke oefeningen om met tekenen te beginnen, om ideeën te krijgen. Ze heeft over tekenen ook een boek gepubliceerd: Drawing Lab, 52 exercises for mixed media artists.Dat boek is zo inspirerend, dat ik het regelmatig opnieuw oppak.

Vorig jaar ging Drawing Lab mee op vakantie, plus een doos met teken- en schilderspullen. Een van de oefeningen uit Drawing Lab heb ik meermalen gedaan toen. Zet met waterverf of aquarel willekeurige lijnen en vlakken op een papier in verschillende kleuren. Kijk dan of je er iets in ontdekt. Bij Carla zijn dat vaak dieren, imaginary animals. Als je haar voorbeeld volgt, zal je al gauw ook dieren vinden, maar het kan natuurlijk ook iets anders opleveren.

Vorig jaar heb ik daar erg veel lol mee gehad. Aan ons campingtafeltje schilderde ik minstens tien vellen vol met 'random marks'. En dan maar zoeken of ik iets ontdekte in die figuren. In mijn geval kwamen er allerlei dieren uit (o.a. een stel olifanten), maar ook een ridder te paard, een snelle fietser en gekke monsters. En twee keer leidde het tot een hele scène: grote en kleine vissen in een sloot en een tuin met mensen en dieren erin.

De kern van de opdracht is dat je er dus altijd iets uitkrijgt wat je anders niet zomaar zou bedenken. Het is een uitstekende manier om je creativiteit aan te wakkeren. Het werkt ook voor iedereen: of je nu goed kunt tekenen of niet. Het doet er niet toe. Je hebt al lol met lekker met de verf te kliederen, kleuren op papier te zetten. Dat is al voldoende. Vind je wel wat, dan kun je dat uitwerken naar eigen inzicht.

Ik had er veel plezier in. En het leverde mij ook nog een leuke vakantieherinnering op. De scène met de olifanten  had wel wat te maken met een bezoek aan de dierentuin, waar ook een klein olifantje was.

En die leeuw wilde er ook bij.

DRAW!

In januari volgde ik een tekencursus online, bij Carla Sonheim getiteld: DRAW! 21 days to draw out your creative self.

Het was super leuk en ik heb weer dingen bij geleerd. En vooral veel plezier gehad.

Aangezien ik al eens les had van Carla, wist ik wel een beetje wat te verwachten: leuke opdrachten om lekker aan het tekenen te slaan. Leuke manieren om over de angst voor het witte vel heen te komen, om vooral lekker te tekenen en je even niets aan te trekken van je 'inner critic'.

Niet denken dat je het niet kan, maar gewoon tekenen, tekenen, tekenen. En dan maar zien, wat daar van komt.

Wel, er komt plezier van. De ontdekking dat bepaalde materialen mij liggen (houtskool!).
En de zekerheid dat ik lekker door wil tekenen.

Dus nu heb ik mij op de valreep aangemeld voor YEAR OF THE GIRAFFE. Een jaar lang aan de slag met giraffen.....



Links:
Carla Sonheims website
Carla's blog "Snowball Journals"

Onbetaalbaar

Spring Light
Originally uploaded by ecstaticist

Zondag 28 februari was ik op bezoek bij Couscousenzo, het bedrijf van Rahma Amrani. Samen met nog vijf vrouwen leerden we Marokkaanse gerechten maken. Voordat we begonnen vertelde Rahma ons over kruiden en specerijen. Nou ben ik een enorme fan van kruiderij. Dus ik smulde van de geuren die we konden ervaren. Ik dacht al van alles te weten, en Rahma vertelde toch veel nieuws. Dat de kaneel die wij in Nederland als kaneel kopen eigenlijk niet de echte kaneel is, bijvoorbeeld.

Wat niet nieuw was voor mij was de reden dat saffraan zo duur is. Saffraan wordt gemaakt van de stuifmeeldraden van crocussen. En om een gram saffraan te maken zijn verschrikkelijk veel draden nodig. Het aantal ben ik vergeten. Dat doet er ook niet zo toe.

Na de uitleg over kruiden gingen we met zijn allen aan de slag. Broodjes en couscous maken. Brooddeeg kneden was een uitgelezen taak voor de fysiotherapeute in ons gezelschap (Marlies). Groentegerechten voor mij (Corinne). Een daarvan maakten we klaar in de tajine. Courgettes met ui en tomaat, saffraan peper en zout. Simpel maar doeltreffend. Kip gemarineerd in een soort marokkaanse pesto van kruiden en knoflook (gemaakt door Marlies). Lamsgehakt rolletjes. Teveel om allemaal bij te houden. En teveel eigenlijk om met zijn allen op te eten.

Rahma maakte dat we ons zeer welkom voelden. Ze had meer tijd voor ons - en alle gerechten - dan oorspronkelijk gepland. En zo eindigden we zeker een uur later dan bedoeld. Allemaal zeer prettig gevoed weer naar huis.

Dank Rahma en alle andere deelnemers. Ik hoop dat de recepten nog naar ons toekomen - zodat ik het nog eens aan anderen voor kan zetten. Smikkelen hoor, de Marokkaanse keuken. Dat wist ik wel. Maar dankzij Rahma lijkt het allemaal nog makkelijker en lekkerder.

Dit als gevolg van de twitterveiling. We boden met zijn allen op die workshop. Rahma is hier de vrijgevige die ons de hele workshop aanbood.

Twitteraccount van Rahma, @rahmaamrani
Website Couscousenzo

Ook leuk om te lezen: de blog van Pauline over de workshop

Gerelateerde blogposts:
* Over hoe leuk twittercontacten zijn:
"Soms wil je gewoon iets leuks doen!"
"Doe mee aan de twitveiling"
* over het netwerk Entrefemmes: Sociaal-ondernemen : Zzp-er begint te bloggen (oktober 2009)