Vijftig, of: wat is belangrijk in het leven in het licht van de dood?

Wat is het met vijftig worden?

Ik hoor wel eens van mensen die zo'n mijlpaal maar niets vinden, er een hekel aan hebben, en zo meer. Ik nam me voor er niets van aan te trekken.

Wel liep ik binnen korte tijd aan tegen een nare kant van ouder worden: dat mensen in je omgeving komen te overlijden.

Nou dacht ik altijd dat dat gaat spelen als je gepensioneerd bent. Ach wat kun je naïef zijn, wat kun je er naast zitten.

In korte tijd overleden twee kennissen/vrienden van mij. Eerst was het een vriendin die een hersentumor bleek te hebben. Zij werd zo snel ernstig ziek, en overleed zo snel, dat ik even van slag was. Ik schrok ervan: het leven kan maar zo voorbij zijn.

Ik bemerkte totaal tegenstrijdige reacties in mezelf. Bijvoorbeeld op de dag dat ik hoorde van haar overlijden, werd ook mijn schoonmoeder in het ziekenhuis opgenomen. Mijn vriend zat in de trein naar het buitenland; gelukkig kon mijn zwager er snel heen. Ik zegde wel een afspraak buiten de stad af. Wie weet moest ik naar het ziekenhuis toe.

En vervolgens ging ik zeer geconcentreerd aan het werk. Geen omwegen, geen getwitter, alleen dat doen wat ik op mijn lijstje had staan voor een klant. Tot het eind van de dag, toen zette ik een fijn stukje muziek op, en kwamen de tranen.

Aan tafel 's avonds spraken we over de vraag: wat nu als je wist dat je nog maar een maand te gaan had? Wat zou je dan doen? Natuurlijk denk je dan aan je geliefden, wat je daar nog mee wilt beleven. En hoeveel dat nog zal zijn?

Ik ben blij dat ik die vraag niet echt hoef te beantwoorden. Ik ben er nog. En ik kan hopelijk nog geruime tijd van die lieverds genieten. En ik sus mezelf weer in slaap.

Maar het zakt al snel weg. De dagelijkse dingen dringen zich aan je op. Er loopt een stroom mail binnen. De telefoon gaat. Je hebt plannen die om uitvoering vragen. Dus, hup aan de slag!

Tot het volgende sterfgeval zich aandiende, een vriend en klant die zomaar omgevallen is, zonder enige waarschuwing (aan de omgeving). En mij opnieuw eraan herinnerde dat ik toch maar regelmatig aandacht voor mijn geliefden moet hebben. Ik wist even niet meer wat te schrijven op mijn blog.

Deze ervaringen waren een reden om in maart de clip van Agnes Obel op mijn blog te zetten. Ik ontdekte de clip, doordat iemand twitterde : "Vandaag maar weer Agnes Obel in een loop aanzetten #rouw". Het woord rouw gecombineerd met de hashtag (#rouw) triggerde mij om te gaan luisteren. En inderdaad, het is passend weemoedige muziek.

LINK
In memoriam Kees Hoogendijk

PS Ook al is Kees overleden, 'zijn' Smartkids Foundation blijft zich inzetten voor kansarme (maar slimme) kinderen in Ghana - de foundation kan elke steun gebruiken.

Lekker samen werken

Fijn hoor om samen te werken. Het is heel prettig om als zp-er (zelfstandige professional) die aan huis werkt, om af en toe een collega te hebben. Al woont en werkt die collega dan in Den Bosch. En al kun je niet elkaars kamer binnenlopen om even iets te vragen. Toch heb ik een soort buurkamertje... maar dan heel wat kilometers verderop.

Ik werk aan de fondsenwerving voor kinderen in Ghana, samen met Carla. Carla heeft jaren voor het Lilianefonds gewerkt, is veel in Afrika geweest. Ze heeft veel kennis van hoe het daar werkt. En affiniteit met het werk ten bate van kinderen die steun nodig hebben. Niet dat we het daar nou de hele tijd over hoeven hebben. Maar het klinkt door in wat ze zegt, hoe ze te werk gaat. We willen samen die leerlingen en studenten verder helpen.

Op een of andere manier verstaan we elkaar. Hoe we de aanpak zien om te zorgen dat de fondsenwerving van deze organisatie beter kan. Waarom het sowieso een aardige, steunwaardige club is. Waarom het basisidee goed is. En hoe we dat nou eens goed in beeld kunnen brengen door een goed projectplan te maken.

Deze week stuurde ze mij de eerste versie van het plan. En ja, het ziet er goed uit. We delen het idee wat er in zou moeten staan. In korte tijd heeft Carla de hoofdlijn op rij gezet. Doelstelling, doelgroep, basisgegevens, werkwijze, alles staat in hoofdlijn erin. En veel vragen. En nu gaan we er samen aan schaven. De gaatjes opvullen. De vragen stellen waar we nog gegevens missen. Lekker, zo werken we telkens. De ene keer doet de een de opmaat, de andere keer de ander. Belletje tussendoor. En af en toe zoeken we elkaar op.

Prettig. Zo dichtbij als iemand met een mobiele telefoon kan zijn. En zo veraf als maar kan. Dus ik kan ook lekker doorwerken als ik zin heb, zonder dat collega's binnenwandelen omdat we koffie gedronken wordt, of geluncht, of geborreld. En ja, dat laatste is dan wel jammer, maar dat lossen we ook wel weer op.

BLOGPOSTS
Een goed plan (... fondsenwerving deel 6)
Smartkids Foundation (2 juni 2010)

Smartkids Foundation

Vandaag ga ik praten met de mensen van Smartkids foundation. Ik ken Kees Hoogendijk, de inititatiefnemer van het project sinds een paar jaar. Hij vroeg mij al snel om lid te worden van het bestuur. Daar kon ik helaas geen ja tegen zeggen. Mijn sympathie heeft het project zeker. Daarom sparren we af en toe. En vanavond ga ik met de sponsorwerving commissie praten.

Smartkids foundation bestaat sinds 2004. Kees was op reis geweest in Ghana en hij wilde graag iets doen om het land te steunen. Er zijn veel kinderen die de schoolgelden niet kunnen betalen. De Smartkids foundation steunt kinderen die het goed doen op de basisschool, zodat ze een middelbare school kunnen volgen, en niet hoeven te gaan werken. SKF steunt slimme kinderen, in de hoop dat deze op termijn een voortrekkersrol gaan spelen, binnen de stichting en in hun land.

Smartkids foundation - visie
De filosofie van Smartkids is dat de kinderen het in zich hebben om hun land te steunen in hun ontwikkeling, als ze maar een goede opleiding kunnen afmaken. De stichting stimuleert de kinderen om iets terug te doen voor de foundation. sterker nog, om voor een beurs in aanmerking te komen om vervolgonderwijs (beroepsopleiding of universiteit), moet een kind hebben laten zien dat zij hard studeren én bovendien hun best doen voor de foundation. De doelstelling is dat Smartkids na hun studies redelijk inkomen kunnen verwerven. Dat ze daarvan een deel afstaan aan de foundation, opdat anderen kunnen leren. En/of dat ze deel gaan nemen aan het reilen en zeilen van de foundation. Het ideaal van Kees Hoogendijk is dat de initiatiefnemers zich uiteindelijk kunnen terugtrekken.

Een voorbeeld van de Smartkids filosofie zie je bij Aliu Alhassan. Hij begon vijf jaar geleden met de middelbare school. Hij heeft de school met goed gevolg doorlopen, en wel zo goed dat hij afgelopen jaar begon aan de studie ... aan de University of Cape Coast in Zuid Afrika. Hij heeft zijn laatste semester van het eerste studiejaar afgerond en gaat terug naar Kumasi. En daar gaat hij de komende drie maanden lesgeven in Economie. Daarmee steunt hij de Smartkids foundation en de ontwikkeling van andere Smartkids.
Zie zijn blog.

Een ander voorbeeld van de filosofie van Smartkids foundation vind je bij de jeugd raad in Ghana. Pupillen die al een paar jaar tot de Smartkids behoren, willen zich inzetten voor het functioneren van de foundation. Elk jaar wordt in juni een nieuwe groep pupillen geselecteerd die dan in het nieuwe studiejaar kunnen starten, gesteund door de foundation. De Jeugd raad gaat de selectie doen.

Sponsorwerving
Vanavond gaan we praten over de sponsorwerving voor Smartkids. Momenteel wordt een groot deel van de inkomsten verkregen uit particuliere giften. Daarnaast zijn er sponsoren/vermogensfondsen (ASML en Turing foundation) die elk een lichting van Smartkids financieren gedurende een paar jaar. Maar elk jaar komt er een lichting nieuwe pupillen bij. Bovendien blijken sommige kinderen in staat om naar de universiteit of hogeschool te gaan. Om hun ondersteuning voort te zetten is nog steeds geld nodig. Koppen bij elkaar dus.

Steunen?
Mocht u interesse hebben de Smartkids te steunen, ga naar de SKF website, bekijk de filmpjes en meld u aan.