Binnenkort begin ik met adviesgesprekken over filantropie en fondsenwerving, voor mijn collega's onder de Utrechtse ondernemers om te beginnen. Binnen het netwerk van ondernemers waar ik in actief ben, lopen toch verschillende ondernemers die ook actief zijn in een bestuur van een goede doelen stichting. Of ze zijn bezig om er een op te richten.
Bij Wijk in bedrijf Utrecht zijn flexplekken beschikbaar voor de klanten van WIBU, en er zijn ruimtes om gesprekken te voeren. Dus daar maak ik de komende tijd gebruik van. Gesprekken van een half uur zijn vooralsnog gratis. In ieder geval in november en december.
De gesprekken kunnen gaan over het oprichten van een stichting, wat komt er bij kijken? En over werven bij vermogensfondsen: hoe doe je dat? Welke hulpmiddelen zijn er? Belangrijk bij vermogensfondsen is het schrijven van een goede wervende brief. Waar moet die eigenlijk aan voldoen? Wil je een brief voorleggen voor advies? Dat kan ook.
Wel moet het gesprek in een half uur passen. Dat wil zeggen dat het niet zal lukken om al bovenstaande vragen te beantwoorden in een keer. En natuurlijk gaan we dat ook niet allemaal achter elkaar doen. Misschien als we er goed inzitten dat we er een halfuurtje aan plakken, als dat tijdstip nog niet bezet is. Dan gaat de teller natuurlijk wel lopen. Ga dan uit van 20 euro voor een half uur. Dan blijft het een relatief goedkope service.
Vanaf januari misschien ook op andere plaatsen in Nederland.
Heb je een idee, maar woon je in een andere plaats? Nou, wellicht heb je ook een idee over een locatie waar zoiets mogelijk is en waar het aan zou kunnen slaan om vaker te doen. Als dat zo is, laat het vooral weten. Ik hoor het graag.
En schroom niet. Ook als je zelf erg blij zou zijn met zo'n adviesgesprek. Kunnen we een relatief goedkope locatie vinden om dat te doen, zoals een vestiging van Seats2meet, en kun je meerdere gesprekspartners aandragen om achter elkaar over deze onderwerpen te praten, dan kan dat misschien wel tegen relatief lage kosten.
Als er veel animo is, kan het zijn dat ik een aantal mensen uitnodig om in een groep ervaringen uit te wisselen. Nou, mogelijkheden genoeg.
Reacties zeer welkom!
Posts tonen met het label vermogensfondsen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vermogensfondsen. Alle posts tonen
woensdag 9 november 2011
woensdag 22 september 2010
Impact meten van sociale projecten
Op 21 september organiseerde de START foundation in samenwerking met ECSP (Erasmus CEntre for Strategic Philantropy) een studiedag over de impact van sociale projecten.
Behoefte om social impact te metenbij financiers en initiatiefnemers van sociale projecten
"Bij de aanpak van een maatschappelijk probleem, zoals bijvoorbeeld werkloosheid, eenzaamheid of onveiligheid in de wijk, is de blik vooral gericht op het probleem en op de bijbehorende activiteiten. De (te verwachten) impact komt vaak niet of nauwelijks aan bod. Terwijl dáár toch de winst moet zitten als je als overheid of als fonds je geld investeert in een project of een traject dat ook daadwerkelijk impact heeft op de maatschappij. Maar wat is maatschappelijke impact eigenlijk, hoe meet je het en waarom?"
Instrumenten en beperkingen
Er zijn inmiddels verschillende instrumenten ontwikkeld om impact te becijferen. SROI, social return on investment, werd tijdens de dag als afkorting bekend verondersteld, zelfs. Het sluit aan bij de wens van financiers om te trachten de impact te 'kapitaliseren' of 'monetariseren'.
Leuk aan de conferentie was dat eigenlijk bijna iedereen wees op het feit dat dat ook een valkuil kan zijn. En dat er vooral moet worden gekeken naar wat er niet in cijfers gevangen kan worden.
Professor Heertje met een gevatte conclusie
De meest uitgesproken mening daarover kwam in het slotwoord van prof Heertje. Eigenlijk verwoordde hij het zoals al velen het hadden gezegd. Dat kan vervelend zijn - maar prof Heertje bracht het zo grappig, dat dat helemaal geen bezwaar was. Hij sloot ook meteen aan bij de actualiteit - terwijl wij aan het confereren waren had De Majesteit de Troonrede uitgesproken. Daarin was in een adem genoemd dat mensen nu steeds ouder worden, en dat dat meer kosten met zich meebracht. Volgens de 76-jarige econoom leidt het almaar 'in geld denken' tot veel gezeur en geklaag. Terwijl we juist blij moeten zijn met bepaalde ontwikkelingen. "Algemeen wordt vergrijzing gezien als een kostenpost. Maar het levert ook veel nut op. Ik ben daarvan het levende voorbeeld!" stelde de emeritus hoogleraar met veel gevoel voor ironie. Hij had de volle zaal net verteld dat hij als 80 90 jaar les geeft en de lachers geheel op zijn hand.
Meer keuzes dan je in een dag aankan...
Er waren alles bij elkaar 9 workshops om uit te kiezen en (slechts) twee rondes, dus het was moeilijk kiezen welke nu het meest interessant was. Uiteindelijk was ik bij een presentatie over storytelling als methode om de effecten en lessen van een project achteraf met alle betrokkenen door te nemen. Een intensieve methode. Het was ook aanleiding voor boeiende gesprekken, wanneer dat nou wel en wanneer niet toepasbaar was. De consensus was toch wel dat zo'n methode goed moet worden voorbereid, en alleen werkt als men zich onderling veilig genoeg voelt. Ook hoogwaardigheidsbekleders, financiers en beleidsmakers zouden eigenlijk betrokken moetn zijn bij het 'vertellen van het verhaal van de verandering'. Dat zal ook wel eens moeilijk zijn. Boeiend.
Impactgeld te vergeven...
Heel aardig was dat elke bezoeker bij binnenkomst 100euro aan 'impact geld 'kreeg om gedurende de dag te geven aan een of twee van drie partners/projecten die door START worden gefinancierd. Allemaal draait het om mensen de weg naar de arbeidsmarkt vergemakkelijken, voor wie het vaak niet eenvoudig is. I-did slow fashion, bijvoorbeeld helpt jonge vrouwen door ze werkervaring te latne opdoen in een modebedrijf. Als je dan de andere projecten ziet, dan kun je moeilijk kiezen. Oudere werklozen de weg terug naar de arbeidsmarkt laten vinden is wat het tweede project wil. Uiteindelijk won het project voor mensen met een handicap de meeste impacteuro's (ruim 5000 van de 12.000 te vergeven euro's.)
Presentaties online
Ook aardig is dat op de site van de START foundation presentaties en video's van plenaire delen zullen worden geplaatst (en ten dele al zijn geplaatst nu ik dit schrijf). Zie daarvoor deze link naar de pagina over de conferentie over meten van social impact.
Ik heb er zulke inspirerende gesprekken gehad, zelfs nog op weg naar het station in Rotterdam, dat ik de effecten van de dag nog wel een tijdje zal merken. Ik werd geïnspireerd door al die goede ideeën, en zag wel samenwerkingsmogelijkheden hier en daar. Dus dat wordt afspraken plannen binnenkort.
Behoefte om social impact te metenbij financiers en initiatiefnemers van sociale projecten
"Bij de aanpak van een maatschappelijk probleem, zoals bijvoorbeeld werkloosheid, eenzaamheid of onveiligheid in de wijk, is de blik vooral gericht op het probleem en op de bijbehorende activiteiten. De (te verwachten) impact komt vaak niet of nauwelijks aan bod. Terwijl dáár toch de winst moet zitten als je als overheid of als fonds je geld investeert in een project of een traject dat ook daadwerkelijk impact heeft op de maatschappij. Maar wat is maatschappelijke impact eigenlijk, hoe meet je het en waarom?"
Instrumenten en beperkingen
Er zijn inmiddels verschillende instrumenten ontwikkeld om impact te becijferen. SROI, social return on investment, werd tijdens de dag als afkorting bekend verondersteld, zelfs. Het sluit aan bij de wens van financiers om te trachten de impact te 'kapitaliseren' of 'monetariseren'.
Leuk aan de conferentie was dat eigenlijk bijna iedereen wees op het feit dat dat ook een valkuil kan zijn. En dat er vooral moet worden gekeken naar wat er niet in cijfers gevangen kan worden.
Professor Heertje met een gevatte conclusie
De meest uitgesproken mening daarover kwam in het slotwoord van prof Heertje. Eigenlijk verwoordde hij het zoals al velen het hadden gezegd. Dat kan vervelend zijn - maar prof Heertje bracht het zo grappig, dat dat helemaal geen bezwaar was. Hij sloot ook meteen aan bij de actualiteit - terwijl wij aan het confereren waren had De Majesteit de Troonrede uitgesproken. Daarin was in een adem genoemd dat mensen nu steeds ouder worden, en dat dat meer kosten met zich meebracht. Volgens de 76-jarige econoom leidt het almaar 'in geld denken' tot veel gezeur en geklaag. Terwijl we juist blij moeten zijn met bepaalde ontwikkelingen. "Algemeen wordt vergrijzing gezien als een kostenpost. Maar het levert ook veel nut op. Ik ben daarvan het levende voorbeeld!" stelde de emeritus hoogleraar met veel gevoel voor ironie. Hij had de volle zaal net verteld dat hij als 80 90 jaar les geeft en de lachers geheel op zijn hand.
Meer keuzes dan je in een dag aankan...
Er waren alles bij elkaar 9 workshops om uit te kiezen en (slechts) twee rondes, dus het was moeilijk kiezen welke nu het meest interessant was. Uiteindelijk was ik bij een presentatie over storytelling als methode om de effecten en lessen van een project achteraf met alle betrokkenen door te nemen. Een intensieve methode. Het was ook aanleiding voor boeiende gesprekken, wanneer dat nou wel en wanneer niet toepasbaar was. De consensus was toch wel dat zo'n methode goed moet worden voorbereid, en alleen werkt als men zich onderling veilig genoeg voelt. Ook hoogwaardigheidsbekleders, financiers en beleidsmakers zouden eigenlijk betrokken moetn zijn bij het 'vertellen van het verhaal van de verandering'. Dat zal ook wel eens moeilijk zijn. Boeiend.
Impactgeld te vergeven...
Heel aardig was dat elke bezoeker bij binnenkomst 100euro aan 'impact geld 'kreeg om gedurende de dag te geven aan een of twee van drie partners/projecten die door START worden gefinancierd. Allemaal draait het om mensen de weg naar de arbeidsmarkt vergemakkelijken, voor wie het vaak niet eenvoudig is. I-did slow fashion, bijvoorbeeld helpt jonge vrouwen door ze werkervaring te latne opdoen in een modebedrijf. Als je dan de andere projecten ziet, dan kun je moeilijk kiezen. Oudere werklozen de weg terug naar de arbeidsmarkt laten vinden is wat het tweede project wil. Uiteindelijk won het project voor mensen met een handicap de meeste impacteuro's (ruim 5000 van de 12.000 te vergeven euro's.)
Presentaties online
Ook aardig is dat op de site van de START foundation presentaties en video's van plenaire delen zullen worden geplaatst (en ten dele al zijn geplaatst nu ik dit schrijf). Zie daarvoor deze link naar de pagina over de conferentie over meten van social impact.
Ik heb er zulke inspirerende gesprekken gehad, zelfs nog op weg naar het station in Rotterdam, dat ik de effecten van de dag nog wel een tijdje zal merken. Ik werd geïnspireerd door al die goede ideeën, en zag wel samenwerkingsmogelijkheden hier en daar. Dus dat wordt afspraken plannen binnenkort.
vrijdag 4 juni 2010
Fondsenwerving (5): aanvragen bij vermogensfondsen
Pijlers voor succes: een goed doel en een goed plan
In vorige blogposts beschreef ik al hoe ik met fondsenwerven begon, door actief te worden voor een speeltuin in mijn wijk. Als steunvereniging, Vrienden van Fort Luna, gingen we aan de slag voor de speeltuin die er niet best uitzag. Dus: handen uit de mouwen en op klusdagen opruimen, schilderen, en dergelijke. Maar er was iets structureel mis. Dus togen we aan de slag met de leidinggevende van de speeltuin, om een plan voor renovatie te maken. En begon ik met fondsenwerven. Na toezeggingen van de gemeente, gingen we vermogensfondsen aanschrijven.
De serie "Hoe ik begon met fondsenwerven" startte met blogposts over: (1) de eerste ronde om leefbaarheidsgeld binnen te halen en overleggen met de gemeente; (2) over vrijwillige inzet (en hoe dat door allerlei financiers als waardevol wordt gezien; (3) over kosten ramen; en (4) het maken van een dekkingsplan, het belang van het zoeken naar overlap tussen doelen van financiers en die van je eigen organisatie.
Deze blogpost gaat over werven bij vermogensfondsen. Hier lees je wat ik ervan geleerd heb.
Succeskansen vergroten door een inspirerend plan
Het is belangrijk een goed plan voor te leggen dat inspirerend is en er haalbaar uitziet. In ons geval zat de inspiratie in de gedrevenheid van de speeltuinwerkers en een ontwerp van een gedreven ontwerpster. De ontwerpster had goed rekening gehouden met de wensen van de kinderen die vaker op de speeltuin komen. Voor de financiers was belangrijk dat het plan gesteund werd door meerdere belanghebbenden die hun best zouden doen voor het welslagen: de gemeente en de welzijnsorganisatie.
Daarnaast hadden we verschillende mensen bereid gevonden om hun naam aan onze vereniging te verbinden als lid van een Comité van Aanbeveling. Een hoofd van een basisschool, een wijkwethouder, een deskundige op gebied van interculturaliteit, een deskundige op het gebied van kinderen uit probleemgezinnen.
Foto: Groot feest bij de opening, iedereen krijgt een kaart met toegang tot elk onderdeel
Waarom een speeltuin belangrijk is
Het belangrijkste was natuurlijk dat de speeltuin een goed doel op zich was. Voor de Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen is het belang van spelen wel duidelijk. In die groep waren verenigd: Jantje Beton en fondsen die zich inzetten voor kinderen met een handicap. Belangrijk was te laten zien dat de speeltuin ook toegankelijk en bespeelbaar zou zijn voor kinderen met een handicap. Nu waren er wel enkele kinderen in de wijk met een handicap die af en toe gebruik maakten van de speeltuin. En natuurlijk zouden die ook in de nieuwe speeltuin zich moeten kunnen vermaken.
Spelen is voor elk kind belangrijk. Vaak kun je thuis wel spelen met elkaar, met gezelschapspellen en op straat wat fietsen en ballen. Het mooie van een speeltuin - als hij goed is ingericht - is dat je er op verschillende manieren wordt aangesproken. In Fort Luna waren speelhuisjes - daar kunnen kinderen rollenspel doen en hun fantasie botvieren. Ook zijn de huisjes niet groot en kun je er tijdelijk terugtrekken uit de drukte. Overigens zijn ze ook leuk om verjaarsfeestjes te vieren.
Buiten fantasie en rollenspel is er ruimte om te rennen, sporten, met de kabelbaan te vliegen. Veel gelegenheid om je energie lekker uit te leven. Beetje roepen en gillen erbij kan ook geen kwaad... Doe dat maar eens in een klein huisje, in een flat, of vlak voor het raam van je moeder.... Fijn dat dat allemaal kan in de speeltuin.
Foto: Het klimkasteel dat gewoon kon blijven staan. (eigen archief)
Het leukste: zand en waterspel
En het allerleukste van de speeltuin is dat er een zandbak, waterkranen en een zwembadje zijn. Combineer zand en water en je krijgt: modder! Hoera. Wat is er heerlijker dan met je blote voeten door de modder stampen. Voor een kind. En als ouder is het heerlijk als je kind dat kan beleven. Zeg het eerlijk, vond je het zelf ook niet geweldig vroeger. Of als je goed terugdenkt zelfs nu nog. Denk aan strand, denk aan branding, denk aan blote voeten. (Ja? Gelukt?) Kinderen die modderig thuis komen... dat is fantastisch, toch? Dan weet je dat ze plezier gehad hebben.
Al met al veel speelmogelijkheden. Een goed evenwicht is belangrijk. Rustige plekken en plekken om druk te doen. Verkleden (in het honk), je verhaal doen aan een speeltuinwerker. zo kan ik nog wel even doorgaan. Waar het omgaat dat dat eigenlijk in een stad niet meer zo makkelijk te krijgen is. En toch is het allemaal belangrijk, kinderen leren er veel van.
Kortom, een speeltuin is belangrijk voor het welzijn en voor de groei van kinderen. Dat konden we wel aannemelijk maken. Dat schreven we nog eens duidelijk op in ons projectplan. En in de brieven die met de aanvragen mee gingen.
Wachten en dan... succes!
Een aanvraag gaat naar de fondsen. En dan begint het wachten. En uiteindelijk komt er dan een antwoord. Voor ons kwamen er al snel enkele toezeggingen. Dat voelde fantastisch. De fondsengroep (Samenwerkende fondsen buiten spelen) hadden nog wat vragen, maar uiteindelijk waren ook zij akkoord. En dan is het gekke: dan heb je toezeggingen, maar moet je nog een hele tijd hard werken voor er iets kan worden gedaan. Offertes vragen aan aannemers en kiezen. Definitieve plannen laten maken door de uitvoerders (aannemer, hovenier). En dan kan de uitvoering starten.
En dan een eerste toezegging.. en nog een...
De wachttijd voor je antwoord krijgt varieert enorm. In de praktijk ging het tussen twee weken en zes maanden. Bij de eerste ging het om een aanvraag die ik persoonlijk heb afgeleverd op de dag van de deadline voor indieners. Het bestuur zou binnen een week vergaderen en beslissen. En daarna kwam men snel met een brief met het voor ons goede besluit. Het lange wachten kwam doordat er vragen moesten beantwoord van de Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen. En het bestuur kwam pas twee/drie maanden later bijeen om de antwoorden te beoordelen. Zo moesten we uiteindelijk op het grootste bedrag best een tijd wachten. Maar het kwam er wel!
Overigens waren we er toen nog niet..... Het duurde nog even door de hele speeltuin was aangelegd. Maar toen dat zover was, voorjaar 2008, hebben we het groots gevierd, samen met iedereen die had geholpen.
Voormalig wijkwethouder Hans Spekman laat samen met een van de kinderen een raket de lucht in vliegen. De nieuwe wijkwethouder Robert Giesberts tussen bewoners op de achtergrond.
Lessen tot nu toe
1. Je netwerk gebruiken: anderen weten veel, kennen toegangen
Motto: Durf te vragen!
2. Om te durven vragen, moet je onthouden (of terugroepen) dat je voor een goed doel staat. Wees trots!
3. Heb geduld. Om alle belangrijke partijen aan je kant te krijgen, heb je tijd nodig. Soms vergt overtuigen van de ander, dat je nog eens goed naar je plan kijkt, nog iets toelicht. En zo ben je gauw een paar maanden verder.
4. Denk niet alleen uit je eigen gezichtspunt. Vraag je af waardoor de ander overtuigd zal worden. Breng dat wat daarbij aansluit goed voor het voetlicht in je aanvraag.
ANDERE BLOGPOSTS
Fondsenwerving (4): zoek dekking!
Hoe ik met fondsenwerven begon (3): kosten ramen
Hoe ik met fondsenwerving begon (2)
Hoe ik begon met fondsenwerving (1)
In vorige blogposts beschreef ik al hoe ik met fondsenwerven begon, door actief te worden voor een speeltuin in mijn wijk. Als steunvereniging, Vrienden van Fort Luna, gingen we aan de slag voor de speeltuin die er niet best uitzag. Dus: handen uit de mouwen en op klusdagen opruimen, schilderen, en dergelijke. Maar er was iets structureel mis. Dus togen we aan de slag met de leidinggevende van de speeltuin, om een plan voor renovatie te maken. En begon ik met fondsenwerven. Na toezeggingen van de gemeente, gingen we vermogensfondsen aanschrijven.
De serie "Hoe ik begon met fondsenwerven" startte met blogposts over: (1) de eerste ronde om leefbaarheidsgeld binnen te halen en overleggen met de gemeente; (2) over vrijwillige inzet (en hoe dat door allerlei financiers als waardevol wordt gezien; (3) over kosten ramen; en (4) het maken van een dekkingsplan, het belang van het zoeken naar overlap tussen doelen van financiers en die van je eigen organisatie.
Deze blogpost gaat over werven bij vermogensfondsen. Hier lees je wat ik ervan geleerd heb.
Succeskansen vergroten door een inspirerend plan
Het is belangrijk een goed plan voor te leggen dat inspirerend is en er haalbaar uitziet. In ons geval zat de inspiratie in de gedrevenheid van de speeltuinwerkers en een ontwerp van een gedreven ontwerpster. De ontwerpster had goed rekening gehouden met de wensen van de kinderen die vaker op de speeltuin komen. Voor de financiers was belangrijk dat het plan gesteund werd door meerdere belanghebbenden die hun best zouden doen voor het welslagen: de gemeente en de welzijnsorganisatie.
Daarnaast hadden we verschillende mensen bereid gevonden om hun naam aan onze vereniging te verbinden als lid van een Comité van Aanbeveling. Een hoofd van een basisschool, een wijkwethouder, een deskundige op gebied van interculturaliteit, een deskundige op het gebied van kinderen uit probleemgezinnen.
Foto: Groot feest bij de opening, iedereen krijgt een kaart met toegang tot elk onderdeelWaarom een speeltuin belangrijk is
Het belangrijkste was natuurlijk dat de speeltuin een goed doel op zich was. Voor de Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen is het belang van spelen wel duidelijk. In die groep waren verenigd: Jantje Beton en fondsen die zich inzetten voor kinderen met een handicap. Belangrijk was te laten zien dat de speeltuin ook toegankelijk en bespeelbaar zou zijn voor kinderen met een handicap. Nu waren er wel enkele kinderen in de wijk met een handicap die af en toe gebruik maakten van de speeltuin. En natuurlijk zouden die ook in de nieuwe speeltuin zich moeten kunnen vermaken.
Spelen is voor elk kind belangrijk. Vaak kun je thuis wel spelen met elkaar, met gezelschapspellen en op straat wat fietsen en ballen. Het mooie van een speeltuin - als hij goed is ingericht - is dat je er op verschillende manieren wordt aangesproken. In Fort Luna waren speelhuisjes - daar kunnen kinderen rollenspel doen en hun fantasie botvieren. Ook zijn de huisjes niet groot en kun je er tijdelijk terugtrekken uit de drukte. Overigens zijn ze ook leuk om verjaarsfeestjes te vieren.
Buiten fantasie en rollenspel is er ruimte om te rennen, sporten, met de kabelbaan te vliegen. Veel gelegenheid om je energie lekker uit te leven. Beetje roepen en gillen erbij kan ook geen kwaad... Doe dat maar eens in een klein huisje, in een flat, of vlak voor het raam van je moeder.... Fijn dat dat allemaal kan in de speeltuin.
Foto: Het klimkasteel dat gewoon kon blijven staan. (eigen archief)
Het leukste: zand en waterspel
En het allerleukste van de speeltuin is dat er een zandbak, waterkranen en een zwembadje zijn. Combineer zand en water en je krijgt: modder! Hoera. Wat is er heerlijker dan met je blote voeten door de modder stampen. Voor een kind. En als ouder is het heerlijk als je kind dat kan beleven. Zeg het eerlijk, vond je het zelf ook niet geweldig vroeger. Of als je goed terugdenkt zelfs nu nog. Denk aan strand, denk aan branding, denk aan blote voeten. (Ja? Gelukt?) Kinderen die modderig thuis komen... dat is fantastisch, toch? Dan weet je dat ze plezier gehad hebben.
Al met al veel speelmogelijkheden. Een goed evenwicht is belangrijk. Rustige plekken en plekken om druk te doen. Verkleden (in het honk), je verhaal doen aan een speeltuinwerker. zo kan ik nog wel even doorgaan. Waar het omgaat dat dat eigenlijk in een stad niet meer zo makkelijk te krijgen is. En toch is het allemaal belangrijk, kinderen leren er veel van.
Kortom, een speeltuin is belangrijk voor het welzijn en voor de groei van kinderen. Dat konden we wel aannemelijk maken. Dat schreven we nog eens duidelijk op in ons projectplan. En in de brieven die met de aanvragen mee gingen.
Wachten en dan... succes!
Een aanvraag gaat naar de fondsen. En dan begint het wachten. En uiteindelijk komt er dan een antwoord. Voor ons kwamen er al snel enkele toezeggingen. Dat voelde fantastisch. De fondsengroep (Samenwerkende fondsen buiten spelen) hadden nog wat vragen, maar uiteindelijk waren ook zij akkoord. En dan is het gekke: dan heb je toezeggingen, maar moet je nog een hele tijd hard werken voor er iets kan worden gedaan. Offertes vragen aan aannemers en kiezen. Definitieve plannen laten maken door de uitvoerders (aannemer, hovenier). En dan kan de uitvoering starten.
En dan een eerste toezegging.. en nog een...
De wachttijd voor je antwoord krijgt varieert enorm. In de praktijk ging het tussen twee weken en zes maanden. Bij de eerste ging het om een aanvraag die ik persoonlijk heb afgeleverd op de dag van de deadline voor indieners. Het bestuur zou binnen een week vergaderen en beslissen. En daarna kwam men snel met een brief met het voor ons goede besluit. Het lange wachten kwam doordat er vragen moesten beantwoord van de Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen. En het bestuur kwam pas twee/drie maanden later bijeen om de antwoorden te beoordelen. Zo moesten we uiteindelijk op het grootste bedrag best een tijd wachten. Maar het kwam er wel!
Overigens waren we er toen nog niet..... Het duurde nog even door de hele speeltuin was aangelegd. Maar toen dat zover was, voorjaar 2008, hebben we het groots gevierd, samen met iedereen die had geholpen.
Voormalig wijkwethouder Hans Spekman laat samen met een van de kinderen een raket de lucht in vliegen. De nieuwe wijkwethouder Robert Giesberts tussen bewoners op de achtergrond.
Lessen tot nu toe
1. Je netwerk gebruiken: anderen weten veel, kennen toegangen
Motto: Durf te vragen!
2. Om te durven vragen, moet je onthouden (of terugroepen) dat je voor een goed doel staat. Wees trots!
3. Heb geduld. Om alle belangrijke partijen aan je kant te krijgen, heb je tijd nodig. Soms vergt overtuigen van de ander, dat je nog eens goed naar je plan kijkt, nog iets toelicht. En zo ben je gauw een paar maanden verder.
4. Denk niet alleen uit je eigen gezichtspunt. Vraag je af waardoor de ander overtuigd zal worden. Breng dat wat daarbij aansluit goed voor het voetlicht in je aanvraag.
ANDERE BLOGPOSTS
Fondsenwerving (4): zoek dekking!
Hoe ik met fondsenwerven begon (3): kosten ramen
Hoe ik met fondsenwerving begon (2)
Hoe ik begon met fondsenwerving (1)
zondag 2 mei 2010
Fondsenwerving (4): Zoek dekking!
Zoek financiering: eerste gemeente nog een keer bekijken
In de blogposts over fondsenwerving tot nu toe: ik beschreef hoe ik met fondsenwerving begon, nadat ik actief werd in een werkgroep voor behoud van een speeltuin in mijn wijk. Na handtekeningen verzamelen en actie voeren, volgde overleg met de welzijnsorganisatie (Portes). Er is een voorlopig plan van eisen gemaakt en een ruwe kostenraming. We vonden een ontwerpster die een voorlopig ontwerp maakte. Duidelijk was dat er tegen de 200.000 euro nodig zou zijn, misschien wel meer.
We moesten op zoek naar dat geld. We hadden inmiddels wel vaker informatie ingewonnen bij de gemeente. Waren er nog aanvullende potjes te vinden? Wat voor potjes zijn dat en welke argumenten zijn dan relevant?
Gemeentebeleid: achterstallig onderhoud inlopen
Gelukkig wisten mensen in de wijk hoe we bij de gemeente konden achterhalen wat er zoal speelde. In die tijd kampte Utrecht met achterstallig onderhoud aan de openbare ruimte. dat wilde de gemeente inlopen. En ook de speeltuinen hadden zo'n inloopfase hard nodig. De voorbeelden van achterstallig onderhoud waren legio ook in onze tuin. Het duidelijkste punt was het zwembadje. Het gras eromheen was in de zomer een modderpoel (lekke leidingen, slechte waterafvoer?) en het badje zelf had betonnen wanden waar de verf af bladderde. In de zomer was dit het meest gewilde onderdeel van de speeltuin. Dit kon beter.
Goede reden om nog wat verder te lobbyen. Zo kregen we de gemeente zover dat ze ook meedachten. Als wij geld gingen werven, zouden hun euro's meer waard worden. Zo kwam onze speeltuin hoog op het lijstje aan te pakken speeltuinen. Op die manier werd de toezegging uit de gemeente opgehoogd. Vergis je niet, dat duurde maanden en maanden, gemeenteraad toespreken, bijeenkomsten met politieke partijenm, verschillende gesprekken met wethouders. Daarbij vooral: laten zien dat wij ons actief wilden inspannen. Dat we ons voor fondsenwerving en bewonerparticipatie wilden inspannen. Voor geld en extra handjes.
Foto: speeltuinleidster Saida bakt koekjes met (veel) kinderen
Durf te vragen, laat je helpen
We begonnen een zoektocht naar geschikte fondsen. Daarvoor zijn allerlei hulpmiddelen. sommige kosten geld. Maar soms kun je er makkelijk aan komen. We gingen eens goed zoeken in het zogenaamde fondsenboek. Daarin staan heel veel vermogensfondsen, die vaak aan goede doelen geld geven (of uitlenen). Zo kwamen we er ook achter dat er ook veel fondsen helemaal niet in dat boek staan. Dan moet je navraag doen bij anderen die wel eens een vergelijkbaar plan hebben gemaakt en daarvoor geld geworven. Rondvraag leerde zo een paar extra namen, waar wij vervolgens extra onderzoek naar gingen doen. Ook kregen we wat hulp van de landelijke vereniging voor speeltuinwerk, NUSO. Zij geven een handboek uit - en daarin stonden ook suggesties. Onze eigen zoektocht leverde daar flink wat aanvullingen op. En soms ook verbeteringen - want wat in een jaar een goed idee is, kan een paar jaar later anders zijn. En zo waren er fondsen die besloten hadden niet langer speeltuinen te financieren. Jammer. Maar ook hier bleek: durf te vragen. Ik belde dan op en zei hoe jammer het was. En dat ik er nog niet veel van wist. Wisten zij dan misschien nog een ander fonds dat kon helpen? En zo kwamen er toch nog namen bij.
Vind een financier met een passende doelstelling
Vervolgens gingen we aan de slag. Verschillende fondsen hadden zich gebundeld tot het fonds Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen. Geweldig was dat. Eén loket voor alle fondsen die spelen belangrijk vinden. Deze fondsen werkten samen, hadden samen eisen en voorwaarden opgesteld. En een blik in hun 'projectenlijst' van het jaar ervoor leverde belangrijke informatie. Ik kon zo zien, wat voor speeltuinen geld hadden gekregen en hoeveel. Zo bleek wat het maximum bedrag was dat uit deze bron kon worden verkregen. Maximum 40.000 euro. Conclusie; er zouden nog wel een paar bij moeten.
Foto van speeltuinwerkster Marjolijn tijdens het openingsfeest (mei 2008; door Corinne Bekker)
Doelstelling spelen, of gewoon 'algemeen maatschappelijk belang'
We zochten verder. Veel fondsen hebben een algemene doelstelling. Neem bijvoorbeeld het K.F.Hein fonds en het Elize Mathilde fonds. Allebei hebben ze een brede doelstelling. Ze steunen veel projecten, sociale, culturele en die een algemeen maatschappelijk belang dienen. In de doelstelling staat niet expliciet "wij steunen speeltuinen"; maar nergens staat dat men dat als 'goed doel' uitsluit. Als we aannemelijk kunnen maken, dat de speeltuin een goed doel is, zouden we ook hier mogelijk succes kunnen boeken. Een kwestie van goed argumenteren:
* Waarom spelen belangrijk is: voor de ontwikkeling van de motoriek, voor het samen leren spelen; voor ervaringen die een kind thuis niet kan krijgen (modder, een spuitende kraan; spellen met veel kinderen enzovoorts);
* Dat er voor spelen zo weinig ruimte is in steden;
* Waarom een speeltuin met betaalde krachten belangrijk is (anders wint de wet van de straat, van de grootste schreeuwers; om kinderen met problemen te kunnen helpen).
Toen moest het aanvragen van fondsen grotendeels nog beginnen. Maar het leek aannemelijk een 60.000 tot 70.000 euro uit vermogensfondsen binnen te halen.
Foto: Een collecte bracht 3000 euro op (fotomateriaal CB)
Vermogensfondsen, collecte, sponsoring
Zo hadden we uiteindelijk een aardige lijst mogelijke financiers onder de vermogensfondsen. We zouden het er niet mee redden. Dat was duidelijk. Om het geheel rond te krijgen zouden we nog wat andere bronnen moeten aanboren. Daarom zetten we een collecte op touw. We konden collectebussen van een grote non profit organisatie lenen (hun beeldmerk afgeplakt; eigen toelichtingsbrief meegegeven aan de collectanten).
Met een 25 vrijwilligers gingen we langs de deuren en op markten in de wijk collecteren. Ook dat leverde een paar duizend euro op. Een heel goede score voor een organisatie die niet eerder had gecollecteerd, vertelden ervaren collectanten ons. Nou daar waren we wel trots op.
Al met al leek het steeds meer een haalbaar plan. En werd het belangrijk hoe de fondsen gingen reageren. Spannend!
Foto: Ook vonden we een aantal sponsoren. (fotomateriaal CB)
Eerdere blogposts
Fondsenwerving (3) kosten ramen
Hoe ik begon met fondsenwerven (2)
In de blogposts over fondsenwerving tot nu toe: ik beschreef hoe ik met fondsenwerving begon, nadat ik actief werd in een werkgroep voor behoud van een speeltuin in mijn wijk. Na handtekeningen verzamelen en actie voeren, volgde overleg met de welzijnsorganisatie (Portes). Er is een voorlopig plan van eisen gemaakt en een ruwe kostenraming. We vonden een ontwerpster die een voorlopig ontwerp maakte. Duidelijk was dat er tegen de 200.000 euro nodig zou zijn, misschien wel meer.
We moesten op zoek naar dat geld. We hadden inmiddels wel vaker informatie ingewonnen bij de gemeente. Waren er nog aanvullende potjes te vinden? Wat voor potjes zijn dat en welke argumenten zijn dan relevant?
Gemeentebeleid: achterstallig onderhoud inlopen
Gelukkig wisten mensen in de wijk hoe we bij de gemeente konden achterhalen wat er zoal speelde. In die tijd kampte Utrecht met achterstallig onderhoud aan de openbare ruimte. dat wilde de gemeente inlopen. En ook de speeltuinen hadden zo'n inloopfase hard nodig. De voorbeelden van achterstallig onderhoud waren legio ook in onze tuin. Het duidelijkste punt was het zwembadje. Het gras eromheen was in de zomer een modderpoel (lekke leidingen, slechte waterafvoer?) en het badje zelf had betonnen wanden waar de verf af bladderde. In de zomer was dit het meest gewilde onderdeel van de speeltuin. Dit kon beter.
Goede reden om nog wat verder te lobbyen. Zo kregen we de gemeente zover dat ze ook meedachten. Als wij geld gingen werven, zouden hun euro's meer waard worden. Zo kwam onze speeltuin hoog op het lijstje aan te pakken speeltuinen. Op die manier werd de toezegging uit de gemeente opgehoogd. Vergis je niet, dat duurde maanden en maanden, gemeenteraad toespreken, bijeenkomsten met politieke partijenm, verschillende gesprekken met wethouders. Daarbij vooral: laten zien dat wij ons actief wilden inspannen. Dat we ons voor fondsenwerving en bewonerparticipatie wilden inspannen. Voor geld en extra handjes.
Foto: speeltuinleidster Saida bakt koekjes met (veel) kinderenDurf te vragen, laat je helpen
We begonnen een zoektocht naar geschikte fondsen. Daarvoor zijn allerlei hulpmiddelen. sommige kosten geld. Maar soms kun je er makkelijk aan komen. We gingen eens goed zoeken in het zogenaamde fondsenboek. Daarin staan heel veel vermogensfondsen, die vaak aan goede doelen geld geven (of uitlenen). Zo kwamen we er ook achter dat er ook veel fondsen helemaal niet in dat boek staan. Dan moet je navraag doen bij anderen die wel eens een vergelijkbaar plan hebben gemaakt en daarvoor geld geworven. Rondvraag leerde zo een paar extra namen, waar wij vervolgens extra onderzoek naar gingen doen. Ook kregen we wat hulp van de landelijke vereniging voor speeltuinwerk, NUSO. Zij geven een handboek uit - en daarin stonden ook suggesties. Onze eigen zoektocht leverde daar flink wat aanvullingen op. En soms ook verbeteringen - want wat in een jaar een goed idee is, kan een paar jaar later anders zijn. En zo waren er fondsen die besloten hadden niet langer speeltuinen te financieren. Jammer. Maar ook hier bleek: durf te vragen. Ik belde dan op en zei hoe jammer het was. En dat ik er nog niet veel van wist. Wisten zij dan misschien nog een ander fonds dat kon helpen? En zo kwamen er toch nog namen bij.
Vind een financier met een passende doelstelling
Vervolgens gingen we aan de slag. Verschillende fondsen hadden zich gebundeld tot het fonds Samenwerkende Fondsen Buiten Spelen. Geweldig was dat. Eén loket voor alle fondsen die spelen belangrijk vinden. Deze fondsen werkten samen, hadden samen eisen en voorwaarden opgesteld. En een blik in hun 'projectenlijst' van het jaar ervoor leverde belangrijke informatie. Ik kon zo zien, wat voor speeltuinen geld hadden gekregen en hoeveel. Zo bleek wat het maximum bedrag was dat uit deze bron kon worden verkregen. Maximum 40.000 euro. Conclusie; er zouden nog wel een paar bij moeten.
Foto van speeltuinwerkster Marjolijn tijdens het openingsfeest (mei 2008; door Corinne Bekker)Doelstelling spelen, of gewoon 'algemeen maatschappelijk belang'
We zochten verder. Veel fondsen hebben een algemene doelstelling. Neem bijvoorbeeld het K.F.Hein fonds en het Elize Mathilde fonds. Allebei hebben ze een brede doelstelling. Ze steunen veel projecten, sociale, culturele en die een algemeen maatschappelijk belang dienen. In de doelstelling staat niet expliciet "wij steunen speeltuinen"; maar nergens staat dat men dat als 'goed doel' uitsluit. Als we aannemelijk kunnen maken, dat de speeltuin een goed doel is, zouden we ook hier mogelijk succes kunnen boeken. Een kwestie van goed argumenteren:
* Waarom spelen belangrijk is: voor de ontwikkeling van de motoriek, voor het samen leren spelen; voor ervaringen die een kind thuis niet kan krijgen (modder, een spuitende kraan; spellen met veel kinderen enzovoorts);
* Dat er voor spelen zo weinig ruimte is in steden;
* Waarom een speeltuin met betaalde krachten belangrijk is (anders wint de wet van de straat, van de grootste schreeuwers; om kinderen met problemen te kunnen helpen).
Toen moest het aanvragen van fondsen grotendeels nog beginnen. Maar het leek aannemelijk een 60.000 tot 70.000 euro uit vermogensfondsen binnen te halen.
Foto: Een collecte bracht 3000 euro op (fotomateriaal CB)
Vermogensfondsen, collecte, sponsoring
Zo hadden we uiteindelijk een aardige lijst mogelijke financiers onder de vermogensfondsen. We zouden het er niet mee redden. Dat was duidelijk. Om het geheel rond te krijgen zouden we nog wat andere bronnen moeten aanboren. Daarom zetten we een collecte op touw. We konden collectebussen van een grote non profit organisatie lenen (hun beeldmerk afgeplakt; eigen toelichtingsbrief meegegeven aan de collectanten).
Met een 25 vrijwilligers gingen we langs de deuren en op markten in de wijk collecteren. Ook dat leverde een paar duizend euro op. Een heel goede score voor een organisatie die niet eerder had gecollecteerd, vertelden ervaren collectanten ons. Nou daar waren we wel trots op.
Al met al leek het steeds meer een haalbaar plan. En werd het belangrijk hoe de fondsen gingen reageren. Spannend!
Foto: Ook vonden we een aantal sponsoren. (fotomateriaal CB)
Eerdere blogposts
Fondsenwerving (3) kosten ramen
Hoe ik begon met fondsenwerven (2)
maandag 18 januari 2010
Nederland doet! vrijwilligerswerk op 19 en 20 maart zeker!
Tenminste als het aan het Oranjefonds ligt. Die dagen staan in het teken van Nederland Doet!
Wat houdt NL DOET in?
Op 19 en 20 maart is het de bedoeling dat goede doelen, klein en groot geholpen worden met klussen. Buurthuis schrobben, speeltuin beplanten, straatje schoonmaken van zwerfvuil, schildering op een school aanbrengen? Allemaal dingen die erbij zouden kunnen horen. Op 19 en 20 maart steunt Oranjefonds dat soort acties. Met geld: maximaal 500 euro ter ondersteuning. En met werven van vrijwilligers.
donderdag 7 januari 2010
Geldprijs - wedstrijd voor Creatief ondernemers Den Haag!
Een heeeeeel kort bericht... stop ... voor creatief ondernemers in Den Haag ... de deadline van de prijs voor JONGE Creatief Ondernemers (onder 30 jaar) in Den Haag uitgeschreven door De Komeet (een subheading van Fonds 1818 als ik het wel heb) ... nadert snel: kijk snel op de website van De Komeet - Info!
Drie prijzen te winnen: derde prijs is nog altijd 5000 euro!
Eerste prijs flink meer.Kijk snel.
Foto door marfis75 (bron:flickr.com)
zaterdag 2 januari 2010
Blogposts to come
Wat gaat er komen op mijn blog de komende tijd....
ondernemen:
- netwerken (2): geven en gunnen! (tips uit Ria de Jongs boek)
- online aanwezigheid - waarom en hoe? (leuke tips uit karen Rommes boek)
- samenwerking zoeken - sparren en met welke branches/deskundigheden/vaardigheden/inzet?
Over leuke dingen doen; en er dan van leren:
- contact maken op vrijblijvende wijze - en elkaar leren vertrouwen!
wilde plannen:
- online fundraising voor kleine goede doelen mogelijk maken;
- mijn kleine goede doelen lijst;
- stagiaires zoeken om die lijst te maken
- voor de website contacten leggen
Over publiciteit en persberichten:
- vorm van een persbericht;
- nieuwswaarde een ongrijpbaar ding;
- waarom zoeken mensen publiciteit
Over fondsenwerven:
- goed verhaal schrijven
- een wervend verhaal in een brief (1) algemeen
- wervende brief 2: het AIDA principe
- wervende brief 3: hou het bij jezelf
Vermogensfondsen
- algemeen: speuren, matchen van doelen
- hulpmiddelen voor het speuren
- matchen
En over tweets2meet en tweets I met...
Zo ik heb een PROJECT met hoofdletters; een programma - voor minstens een jaar.
ondernemen:
- netwerken (2): geven en gunnen! (tips uit Ria de Jongs boek)
- online aanwezigheid - waarom en hoe? (leuke tips uit karen Rommes boek)
- samenwerking zoeken - sparren en met welke branches/deskundigheden/vaardigheden/inzet?
Over leuke dingen doen; en er dan van leren:
- contact maken op vrijblijvende wijze - en elkaar leren vertrouwen!
wilde plannen:
- online fundraising voor kleine goede doelen mogelijk maken;
- mijn kleine goede doelen lijst;
- stagiaires zoeken om die lijst te maken
- voor de website contacten leggen
Over publiciteit en persberichten:
- vorm van een persbericht;
- nieuwswaarde een ongrijpbaar ding;
- waarom zoeken mensen publiciteit
Over fondsenwerven:
- goed verhaal schrijven
- een wervend verhaal in een brief (1) algemeen
- wervende brief 2: het AIDA principe
- wervende brief 3: hou het bij jezelf
Vermogensfondsen
- algemeen: speuren, matchen van doelen
- hulpmiddelen voor het speuren
- matchen
En over tweets2meet en tweets I met...
Zo ik heb een PROJECT met hoofdletters; een programma - voor minstens een jaar.
Abonneren op:
Posts (Atom)