Onder bloggers wordt gediscussieerd over de vraag of social media afleiden van het bloggen. Met name twitter is te veel, te snel, te vluchtig. Het is lastig een helder verhaal te schrijven binnen de grenzen die het format aan het microbloggen oplegt. 140karakters niet meer. Je kunt dat zien als een ultieme schrijfoefening, zoals sommige schrijvers. Maar voor velen wordt het gewoon zin na zin doorschrijven en aan elkaar plakken. Een rustig opgebouwd verhaal of betoog tref je dan ook zelden aan op twitter. Veel snelle gedachten. En natuurlijk verwijzingen naar betogen. Maar leidt dat niet teveel af van het bloggen, en het gesprek dat daar kan gebeuren?
(Althans zo heb ik de vraag begrepen van de #blogpraat van afgelopen maandag. Ik zeg het eerlijk, ik zag alleen even snel in het voorbijgaan de aankondiging.)
Bij de koffieautomaat
Zelf vind ik twitter een leuk medium om even te kijken, even te zien of er leuke of interessante zaken worden gemeld. Even pauze tussen het werk door. daarom noem ik het wel eens mijn online koffiemachine. Als zelfstandige die thuiswerkt, heb je niet het sociale en toevallige moment van iemand treffen bij de koffiemachine. Wat je wel hebt, is rust en je eigen regelmaat. Heel prettig vind ik dat.
Toevalstreffen
Het toevallig iemand treffen is heel leuk op twitter. Je volgt een aantal mensen. Zij volgen weer andere. Soms wordt er een bericht doorgestuurd (geretweet). Als dat aardig klinkt, dan ga je die persoon volgen.
Zo tweette van de week twee mensen afzonderlijk van elkaar beelden van dans, de een omdat de muziek haar interesseerde. De ander vanuit een belangstelling voor die dans. En zo ontdekte ik twee mensen met wie ik interessegebieden deel. Erg leuk.
Gesprek
Zo ontstond een gesprek over #muziekvandedag (en over dans) met @Lousjekousje en @ardispark. Zij hebben vooral affiniteit met muziek. Ook zag ik toevallig een verwijzing naar een behoorlijk oud filmpje met de Hexentanz van Mary Wigman, een van de mensen die aan de oorsprong stond van de moderne dans, in ieder geval de Europese stroming. En zo ontstond een gesprek met @lodrorigdzin, een antropoloog met interesse voor social media (waarom volg ik hem ook weer?). Die kennelijk ook interesse heeft in moderne dans. Leuk.
Nog meer toeval
Dubbel grappig vind ik. Omdat de uitwisseling met @Lousjekoesje en @ardispark begon op dag 1, en een vervolg kreeg op dag 2. Ik vond op dag 1 al snel dat ik niet te ver mocht afdwalen van mijn bezigheden. Even, ok. Maar Youtube filmpjes hebben iets heel leuks... je ziet meteen nog zoveel meer mogelijke filmpjes. En na een videofilmpje over moderne dans, lagen vele mogelijkheden open. Na een paar scenes uit klassieke balletten, kon ik toch niet nalaten om te zoeken naar Martha Graham. En daar kwamen zoveel mogelijkheden te voorschijn. Waaronder Mary Wigman. Die heb ik expres laten liggen. Om er vandaag dan weer aan herinnerd te worden. Door @lodrorigdzin. Grappig.
Dwalen
Ik dwaalde even over internet. Gelukkig is het geen echte werkdag. Dwalen mag op een dag dat ik mij voor heb genomen om vrij te hebben. Begin met Pilates. Dan even mail (dat weer wel). En even dwalen.
Posts tonen met het label cultuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cultuur. Alle posts tonen
woensdag 14 september 2011
maandag 8 februari 2010
Diepgang in 140 karakters
Snel Twitteren - voor historisch onderzoek
(in de serie: Wat kun je zoal met social media?)
Hoe snel kan je contact leggen op Internet? En is het altijd vlug vlug vluchtig? Of kun je er ook gebruik van maken voor iets meer diepgang? In deze blogpost gaat het over twitter als middel om historisch onderzoek te doen. Diepgang in 140 karakters? Of vooral in de interactie die dan ontstaat?
Ja ik schrijf nog een keer internet als Internet. Toen ik net met het net te maken kreeg heette het nog zo: het 'Internet'. We spreken over begin jaren negentig. Fascinerend eigenlijk hoe waarderend dat klinkt... Zoals U met een hoofdletter. Er spreekt nog ontzag uit.
Ik had zojuist een interessant twittercontact. Afgelopen week was het 'follow a museum day'op twitter. Op 1 februari om precies te zijn. Musea maakten zich bekend op twitter, en vroegen om zoveel mogelijk musea te volgen. (Sindsdien volg ik flink wat meer musea dan voorheen.) Op de twitterberichten van het Nationaal Historisch Museum (@nhm_nederland) verscheen de vraag: "Wie heeft de demonstratie tegen bisschop Eijk van Groningen meegemaakt in... ". Twitter als een middel om onderzoek te doen naar de geschiedenis van Nederland. Dat is ook een leuke toepassing! En waar zoiets toe kan leiden, daarover gaat dit bericht.
Ik reageerde dat ik niet bij die demonstratie was, maar wel bij die tegen Simonis. Benieuwd wat het effect daarvan zou zijn. Hoe flexibel is men bij NHM? Is het echt interactief contact, wat men wil?
Er ontstond een interessant gesprek."Goh wanneer was dat? Ongeveer eind jaren tachtig..." Persoon van museum gaat op onderzoek. "Oh dat moet dan en dan zijn geweest. Wil je er meer over vertellen? Dan maken we er een mooi bericht van."
Ik probeerde mij voor te stellen waarom ik dan ging protesteren. En herinnerde mij een huisgenoot. Er woonde toen een jongen die homoseksueel is, en hij was duidelijk aangedaan door de mening van die bisschop. Met een aantal vrienden gingen we de straat op. En kwamen op de televisie in het acht uur journaal.
(My one second moment of fame...)
Er zoemde iets in mijn achterhoofd. Ik ging eigenlijk zelden demonstreren... Waarom nu dan wel...
En in het heden, voor zo'n onderzoek, wie ben ik om daarover te vertellen? Het gaat toch om de verhalen van mensen die geraakt worden door de uitspraken van zo'n bisschop. (Simonis vond dat huiseigenaren best mensen mochten weren vanwege hun homoseksualiteit... Lekkere uitspraak als bisschop. Vond ik niet kunnen voor iemand met een voorbeeldfunctie. Jammer, mijnheer Simonis! )
Dus ik zei tegen de nhm schrijver; je moet de mensen spreken die direct geraakt werden daardoor... Nog steeds zoemde het in mijn brein. Waarom de straat op, waarom de straat op...? Toen floepte een nieuwe herinnering naar boven: de uitbraak van AIDS moet in dezelfde tijd geweest zijn. En dat had veel meer impact. Angst. Onrust.
Berichtje: "overigens, was dat nou voor of na de AIDS uitbraak?"
Even stil. Bericht terug: "AIDS verscheen in NL in 1982. In 1987 was de eerste overheids campagne tegen AIDS." Dat kon ik mij herinneren. Ik herinner mij vooral een campagne tegen de sociale uitsluiting.
Mijn reactie: "Duurde dat wel vijf jaren?" Mijn hemel. Dat is lang voor al die mensen die het aanging.
@nml_nederland gaat een onderzoekje doen; en later publiceren.
Oei, bedenk ik mij, nou weet ik niet wie dat was. En wanneer dat stukje komt. Nog even een laatste tweetje..... "Met wie heb ik eigenlijk de eer? Ik ben Corinne. Hou mij op de hoogte." En nu weet ik wie het is. En volg hem.
En zo bereik je enige diepgang, al is het dan in een veelvoud van 140 karakters.
Waarom zou een museum twitteren?
En waar dat twitteren van het museum dan goed voor is? Om onderzoek te doen. Het museum kan zo verhalen van mensen verzamelen die passen bij de collectie of een speciale tentoonstelling. Oral history, ofwel verhalen vertellen over wat gewone mensen meegemaakt hebben, maakt dat een tentoonstelling de mensen aanspreekt.
Nou wil ik alleen nog weten.... nou ja dat is voor een volgende keer.
Corinne
PS Er is een follow a museum pagina, bedacht door een bureau voor alle musea ter wereld: http://www.followamuseum.com/
Even snel naar de Nederlandse musea die al er op staan kan ook via deze link.
Naschrift 12 februari.
Het Nationaal Historisch Museum in Arnhem is nog niet open, maar heeft wel al een website (www.innl.nl) en een blog: http://www.jijmaaktgeschiedenis.nl/blog/ .
De blog biedt info over de ontstaansgeschiedenis. Ook kun je er het Visiedocument downloaden, waarin te lezen valt wat de doelen van het museum-in-wording zal zijn. Bovendien kun je verhalen inzenden over het thema van de week. Deze week 'studentenacties'.
Meer met wat diepgang:
Internet, vrijheid en privacy
Internet geschiedenis
Leuke dingen van het Internet
Onbetaalbaar
(in de serie: Wat kun je zoal met social media?)
Hoe snel kan je contact leggen op Internet? En is het altijd vlug vlug vluchtig? Of kun je er ook gebruik van maken voor iets meer diepgang? In deze blogpost gaat het over twitter als middel om historisch onderzoek te doen. Diepgang in 140 karakters? Of vooral in de interactie die dan ontstaat?
Ja ik schrijf nog een keer internet als Internet. Toen ik net met het net te maken kreeg heette het nog zo: het 'Internet'. We spreken over begin jaren negentig. Fascinerend eigenlijk hoe waarderend dat klinkt... Zoals U met een hoofdletter. Er spreekt nog ontzag uit.
Ik had zojuist een interessant twittercontact. Afgelopen week was het 'follow a museum day'op twitter. Op 1 februari om precies te zijn. Musea maakten zich bekend op twitter, en vroegen om zoveel mogelijk musea te volgen. (Sindsdien volg ik flink wat meer musea dan voorheen.) Op de twitterberichten van het Nationaal Historisch Museum (@nhm_nederland) verscheen de vraag: "Wie heeft de demonstratie tegen bisschop Eijk van Groningen meegemaakt in... ". Twitter als een middel om onderzoek te doen naar de geschiedenis van Nederland. Dat is ook een leuke toepassing! En waar zoiets toe kan leiden, daarover gaat dit bericht.
Ik reageerde dat ik niet bij die demonstratie was, maar wel bij die tegen Simonis. Benieuwd wat het effect daarvan zou zijn. Hoe flexibel is men bij NHM? Is het echt interactief contact, wat men wil?
Er ontstond een interessant gesprek."Goh wanneer was dat? Ongeveer eind jaren tachtig..." Persoon van museum gaat op onderzoek. "Oh dat moet dan en dan zijn geweest. Wil je er meer over vertellen? Dan maken we er een mooi bericht van."
Ik probeerde mij voor te stellen waarom ik dan ging protesteren. En herinnerde mij een huisgenoot. Er woonde toen een jongen die homoseksueel is, en hij was duidelijk aangedaan door de mening van die bisschop. Met een aantal vrienden gingen we de straat op. En kwamen op de televisie in het acht uur journaal.
(My one second moment of fame...)
Er zoemde iets in mijn achterhoofd. Ik ging eigenlijk zelden demonstreren... Waarom nu dan wel...
En in het heden, voor zo'n onderzoek, wie ben ik om daarover te vertellen? Het gaat toch om de verhalen van mensen die geraakt worden door de uitspraken van zo'n bisschop. (Simonis vond dat huiseigenaren best mensen mochten weren vanwege hun homoseksualiteit... Lekkere uitspraak als bisschop. Vond ik niet kunnen voor iemand met een voorbeeldfunctie. Jammer, mijnheer Simonis! )
Dus ik zei tegen de nhm schrijver; je moet de mensen spreken die direct geraakt werden daardoor... Nog steeds zoemde het in mijn brein. Waarom de straat op, waarom de straat op...? Toen floepte een nieuwe herinnering naar boven: de uitbraak van AIDS moet in dezelfde tijd geweest zijn. En dat had veel meer impact. Angst. Onrust.
Berichtje: "overigens, was dat nou voor of na de AIDS uitbraak?"
Even stil. Bericht terug: "AIDS verscheen in NL in 1982. In 1987 was de eerste overheids campagne tegen AIDS." Dat kon ik mij herinneren. Ik herinner mij vooral een campagne tegen de sociale uitsluiting.
Mijn reactie: "Duurde dat wel vijf jaren?" Mijn hemel. Dat is lang voor al die mensen die het aanging.
@nml_nederland gaat een onderzoekje doen; en later publiceren.
Oei, bedenk ik mij, nou weet ik niet wie dat was. En wanneer dat stukje komt. Nog even een laatste tweetje..... "Met wie heb ik eigenlijk de eer? Ik ben Corinne. Hou mij op de hoogte." En nu weet ik wie het is. En volg hem.
En zo bereik je enige diepgang, al is het dan in een veelvoud van 140 karakters.
Waarom zou een museum twitteren?
En waar dat twitteren van het museum dan goed voor is? Om onderzoek te doen. Het museum kan zo verhalen van mensen verzamelen die passen bij de collectie of een speciale tentoonstelling. Oral history, ofwel verhalen vertellen over wat gewone mensen meegemaakt hebben, maakt dat een tentoonstelling de mensen aanspreekt.
Nou wil ik alleen nog weten.... nou ja dat is voor een volgende keer.
Corinne
PS Er is een follow a museum pagina, bedacht door een bureau voor alle musea ter wereld: http://www.followamuseum.com/
Even snel naar de Nederlandse musea die al er op staan kan ook via deze link.
Naschrift 12 februari.
Het Nationaal Historisch Museum in Arnhem is nog niet open, maar heeft wel al een website (www.innl.nl) en een blog: http://www.jijmaaktgeschiedenis.nl/blog/ .
De blog biedt info over de ontstaansgeschiedenis. Ook kun je er het Visiedocument downloaden, waarin te lezen valt wat de doelen van het museum-in-wording zal zijn. Bovendien kun je verhalen inzenden over het thema van de week. Deze week 'studentenacties'.
Meer met wat diepgang:
Internet, vrijheid en privacy
Internet geschiedenis
Leuke dingen van het Internet
Onbetaalbaar
zaterdag 30 januari 2010
Zin om te lezen over mammoeten en permafrost!
.jpg)
Gister was ik bij de presentatie van het nieuwe boek van Roel Smits. Hij heeft nu zijn tweede boek uitgebracht. Het is zijn eerste roman:De tovenaar van Petersburg. Het gegeven is spannend: de relatie tussen een vader en zijn zoon komt op scherp te staan als ze samen op een expeditie gaan. Ze zijn aan elkaars gezelschap overgeleverd als ze een tijd lang in een bitterkoude wereld doorbrengen - om een mammoet op te graven.
De tovenaar van Petersburg, Roel Smits, uitgeverij Nieuw Amsterdam.
Roel vertelt in dit filmpje over het boek:
http://www.nieuwamsterdam.nl/videodetail.aspx?ID=1705
Ook kun je dat filmpje zien op de website van de uitgever, Nieuw Amsterdam.
http://www.nieuwamsterdam.nl/
En waarom schrijf ik erover?
Abonneren op:
Posts (Atom)