Uitslag TK2010 en 'hoop en optimisme' (achtergrond)

Twitterbericht direct na toespraak Geert Wilders , nadat de eerste prognose uitkwam:
"Geert geeft een geheel nieuwe betekenis aan woorden als hoop en optimisme." Juist.

Liefst zou ik naar aanleiding van Pechtold reageren, maar Twitter ligt er uit.
"Pechtold geeft weer een beter interpretatie van hoop: samenwerken voor beter onderwijs, meer rechtvaardige samenleving voor iedereen. #paars"

Ik houd het op hoop voor andere manieren om sociaal ondernemend te zijn. Ik ben heel blij dat ik bezig ben met een project om kinderen die om verschillende redenen niet meekomen in basis- of voortgezet onderwijs, vanwege taalachterstand of andere problemen. Die net een zetje extra nodig hebben - en bemoediging - en het eigenlijk best kunnen. Daaronder zijn veel kinderen wiens ouders uit de groepen komen waar Wilders zich zo eenduidig en ongenuanceerd tegen verzet.

Er is echt veel werk te doen. We gaan gewoon door.

Hoera voor Marion Sweet en haar plan voor de Kinderen met Talent. Een vrouw met een plan. Heeft de mini-academie voor kleurrijke ondernemende vrouwen doorlopen. Heeft al zoveel genetwerkt voor dit project. We gaan samen aan de slag om te zorgen dat kinderen uit minima-gezinnen en met een taalachterstand (voor Nederlandse taal) wel hun diploma halen en hoop hebben op een goede toekomst.
Tegen sociale sluiting en voor verantwoordelijkheid nemen voor jezelf (met een flinke dosis moral support die daarbij voor sommige kinderen nodig is).

En ik ben blij met een project voor migrantenvrouwen met afstand tot de arbeidsmarkt waar we gaan aansluiten bij hun eigen interesse, hun competenties. Hoera voor Isabelle Zumbrink en haar projectbureau Vlinder. We zetten ons samen in voor haar Huis van de Vlinders - een vrouwenbuurtbedrijf waar kunst en welzijn en arbeidstoeleiding samengaan. Handen uit de mouwen steken, leren waar je goed in bent en dan door naar baan of opleiding.

Dat is hoop en optimisme.

Cheers alle winnaars van de Tweede Kamer verkiezingen. Vooral Mark, Job en Femke en Alexander. Zelfs Geert. Even ophouden met debatteren, nu. Laat nu maar zien wat je kan.

En wij gaan gewoon door met projecten voor Fatima Khadija Mohammed en Selcuk. En ook voor Arie, Marie, Patrick en Noor als ze het nodig hebben.

Aletta Jacobs

Aletta Jacobs
Originally uploaded by Michiel Thomas

Bij de vorige blog.

Het Instituut voor vrouwengeschiedenis eert een belangrijke vrouw met de keuze van de naam ALETTA. Aletta Jacobs was een belangrijke feministe in Nederland.

Een van de eerste Nederlandse vrouwen met een academische studie. Kijk maar op de volgende website, www.entoen.nu over haar: http://entoen.nu/alettajacobs/po

"Alleen jongens mochten naar de universiteit

Aletta was 17 jaar en zat nog op school toen ze minister-president Thorbecke een brief schreef. Daarin vroeg ze ‘toegang tot academische lessen’, want ze wilde heel graag dokter worden. Thorbecke antwoordde binnen een week, maar niet aan Aletta zelf! Hij schreef haar vader dat het goed was. Door Aletta’s brief gingen de Nederlandse universiteiten open voor meisjes.
Vóór die tijd mochten alleen jongens studeren. Alleen Anna Maria van Schurman had in de 17e eeuw ooit wat lessen mogen volgen in Utrecht. Anna Maria was een geleerde vrouw die meer dan tien talen beheerste! In de collegezaal moest ze wel achter een gordijntje zitten om de jongens niet af te leiden."

Niet alleen was zij de eerste vrouw die ging studeren die de studie ook met een examen afrondde. Ze werd arts, had daarmee inzicht in de situatie van vrouwen - en die gebruikte zij om verbetering voor vrouwen te bepleiten. Als arts zag zij wel hoe vrouwen het moeilijk hadden, zeker als zij aan de lopende band kinderen kregen. Zij zorgde voor voorbehoedsmiddelen; ze begon met het pessarium voor te schrijven.

Ook zette zij zich in voor het vrouwenkiesrecht. In die tijd was kiesrecht voorbehouden aan mannen met voldoende bezit. Dus ook veel arbeiders konden nog niet stemmen.

Een leuke Fokke en Sukke strip ... vind je hier:


Andere vrouwen zaken
Aletta blogt
Kleurrijke vrouwen ondernemen
Sociaal ondernemer begint te bloggen

Kleurrijke vrouwen ondernemen

Op maandag 22 maart was ik op bezoek bij de slotmanifestatie de mini academie ondernemen voor kleurrijke vrouwen van Vrouw in zaken, Utrecht. Wat een pracht bijeenkomst. Er waren verschillende vrouwen die meedongen naar enkele prijzen: beste bedrijfsplan, beste stand (tussendoor te bezoeken) en beste interview. De vrouwen straalden enthousiasme uit voor hun zaak. Een enkeling was al begonnen met een webwinkel, in afwachting van een locatie voor een irl winkel. Er waren coaches, een vrouw die een pastawinkel wil beginnen, een ontwerpster van websites en presentaties, een sieraden shop, een kledingwinkel en een turkse die catering en kookworkshops aanbiedt.

De bedrijfsplan wedstrijd werd gewonnen door de vrouw die het beste plan had geschreven: Elisabetta Cascino. Zij heeft een plan voor een winkel waar je goede pasta en andere toebehoren kunt kopen. Zij kreeg als opmerking dat zij niet alleen een goed financieel onderbouwd plan had, maar bovendien een mooie combi van een droom (eerst een winkel, later meerdere) waarbij ze ook heel goed had nagedacht over verschillende toekomstscenario's.

De beste stand prijs ging naar een bedrijf in Turkse catering en kookworkshops. Zij had haar hapjes mooi gepresenteerd en vooral de mensen heel goed ontvangen aan de stand. De beste presentatie in de interviews ging naar een bedrijf dat lingerie gaat verkopen.

Er was veel humor. Zeker bij de avondvoorzitter Smadar Monsinos. En zij maakte dat ook weer bij de aanwezigen los. En er was kwaliteit. De vrouwen sprankelden. Tenslotte was er veel gelegenheid tot netwerken. Wat wil je nog meer?

Bedankt, Vrouw in Zaken!

Meer vrouwen die ondernemen:
netwerk voor vrouwelijk ondernemers in regio Utrecht: www.entrefemmes.nl ;
landelijk netwerk, met regio-afdelingen: www.uvon.nl

Meer blogposts
Diepgang in 140 karakters
Sociaal ondernemer begint te bloggen

Deze dag ooit - intro Barbie

Zocht ik naar betekenis van het woord 'snode', vond ik dit:

9 maart 2010 .... Deze dag in de geschiedenis:
Op de `1959 Toy Fair` wordt Barbie geïntroduceerd door Mattel. In dat jaar begon tevens de officiële massaproductie. Barbies mannelijke equivalent Ken ontstond twee jaar later. De Afro-Amerikaanse pop Christie volgde in 1968 en in 1997 kwam daar ook nog Becky bij, die in een rolstoel zit.

Ergo: volgend jaar om deze tijd kunnen we vieren dat Barbie 50 jaar bestaat. Of huilen? Omdat er al vijftig jaar zo'n idiote pop bestaat: met veel te smalle heupen en een veel te wit gezicht. Een jaar om de handen ineen te slaan en snode plannen te smeden om dit ideaalbeeld te verslaan?

PS Het leuke van zo'n zoektocht op internet is dat je ook soms iets anders tegenkomt

Onbetaalbaar

Spring Light
Originally uploaded by ecstaticist

Zondag 28 februari was ik op bezoek bij Couscousenzo, het bedrijf van Rahma Amrani. Samen met nog vijf vrouwen leerden we Marokkaanse gerechten maken. Voordat we begonnen vertelde Rahma ons over kruiden en specerijen. Nou ben ik een enorme fan van kruiderij. Dus ik smulde van de geuren die we konden ervaren. Ik dacht al van alles te weten, en Rahma vertelde toch veel nieuws. Dat de kaneel die wij in Nederland als kaneel kopen eigenlijk niet de echte kaneel is, bijvoorbeeld.

Wat niet nieuw was voor mij was de reden dat saffraan zo duur is. Saffraan wordt gemaakt van de stuifmeeldraden van crocussen. En om een gram saffraan te maken zijn verschrikkelijk veel draden nodig. Het aantal ben ik vergeten. Dat doet er ook niet zo toe.

Na de uitleg over kruiden gingen we met zijn allen aan de slag. Broodjes en couscous maken. Brooddeeg kneden was een uitgelezen taak voor de fysiotherapeute in ons gezelschap (Marlies). Groentegerechten voor mij (Corinne). Een daarvan maakten we klaar in de tajine. Courgettes met ui en tomaat, saffraan peper en zout. Simpel maar doeltreffend. Kip gemarineerd in een soort marokkaanse pesto van kruiden en knoflook (gemaakt door Marlies). Lamsgehakt rolletjes. Teveel om allemaal bij te houden. En teveel eigenlijk om met zijn allen op te eten.

Rahma maakte dat we ons zeer welkom voelden. Ze had meer tijd voor ons - en alle gerechten - dan oorspronkelijk gepland. En zo eindigden we zeker een uur later dan bedoeld. Allemaal zeer prettig gevoed weer naar huis.

Dank Rahma en alle andere deelnemers. Ik hoop dat de recepten nog naar ons toekomen - zodat ik het nog eens aan anderen voor kan zetten. Smikkelen hoor, de Marokkaanse keuken. Dat wist ik wel. Maar dankzij Rahma lijkt het allemaal nog makkelijker en lekkerder.

Dit als gevolg van de twitterveiling. We boden met zijn allen op die workshop. Rahma is hier de vrijgevige die ons de hele workshop aanbood.

Twitteraccount van Rahma, @rahmaamrani
Website Couscousenzo

Ook leuk om te lezen: de blog van Pauline over de workshop

Gerelateerde blogposts:
* Over hoe leuk twittercontacten zijn:
"Soms wil je gewoon iets leuks doen!"
"Doe mee aan de twitveiling"
* over het netwerk Entrefemmes: Sociaal-ondernemen : Zzp-er begint te bloggen (oktober 2009)

Sociaal ondernemen: zzp-er begint te bloggen

Daar is ie dan. Mijn blog. Lang over gedacht dat dat wel eens handig kon zijn als ondernemer. Je leest en hoort er veel over: bloggen om je te profileren op het net. Bloggen als onderdeel van personal branding (hoe word ik een merk?). Bloggen om te laten zien wat je beweegt (in mijn geval: wat drijft de ondernemer?).

De blog heet SOCIAAL ONDERNEMEN. Waarom? Omdat ik begonnen met een bedrijf in een veld dat je 'sociaal' kan noemen. Ik ben fondsenwerver en werk graag voor non-profit organisaties. Ik wil graag geld vinden voor leuke, bijzondere, sociale projecten. En dan gaan ze mij betalen omdat dat zo lekker lukt.

Dat is wel een beetje raar. Je wilt werken voor goede doelen... en dan wordt je ondernemer. Eerst werk je jaren aan de universiteit, doet onderzoek, begeleidt studenten bij het (af)studeren, geeft les in ethiek en sociale filosofie. Weinig ondernemend... Dus ja, ik vond het zelf ook een beetje raar in het begin.

Deze blog gaat over dat ondernemen van mij. In de eerste plaats over de ervaringen van een startend ondernemer. Hoe leuk dat is vaak: zoveel nieuwe dingen te leren, mensen te leren kennen, nieuwe dingen uitproberen. Hoe lastig ook soms: veel dingen zelf uit de grond stampen, bedenken, eenzaam zijn.....

Les 1 van de startend ondernemer - lid worden van netwerken!
Dat had ik al snel bedacht: eenzaam zal ik niet zijn! Toen ik besloten had te zullen ondernemen, en vanuit huis te gaan werken, was mij dat wel duidelijk. Na het werken aan de uni, waar je regelmatig met mede-onderzoekers om tafel zit, hoe regel je dat als ondernemer? Als docent vergader je over studieopbouw, lesinhoud, moeilijke studenten. En praat je bij de koffie, de lunch en zo over allerlei.

Nu had ik van een mede-onderzoeker, die al jaren eerder zelfstandig was geworden, gehoord van een leuk netwerk van vrouwelijke ondernemers in de regio. En wie schetst mijn verbazing: ze hebben jubeljaar en ze organiseren een netwerk evenement. Leuke kans om kennis te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Leuke mannen en vrouwen ontmoet. Leuke gesprekken. Zelfs een kans op een opdracht (jammer, die ging niet door...). En buiten dit netwerk vond ik er nog een paar.

Het netwerk Entre Femmes bleek een gouden greep. Leuke ondernemende vrouwen, uit allerlei branches, geinteresseerd om nieuwe dingen te leren. Gelijk maar in een commissie - dan leer het netwerk het beste kennen (tip van andere actievelinge, Margot B, waarvoor dank!) En zo is het. Nu ben ik al twee jaar lid en geniet vaak van de leuke avonden. Krijg ik er opdrachten door? De eerste tijd niet. Ik begin wel uit te vinden wat iedereen doet en te fantaseren over mogelijke partnerschappen... En toen was daar die avond, de OPEN NETWERKAVOND in september. Een tafel, zes tafelgenoten en ieder bracht een ondernemersvraag in. Dame 1 zoekt klanten voor kledingadvies, dame 2 werkt voor zorgorganisaties aan kwaliteitsverbetering van de zorg, dame 3 werkt aan verbetering van 'hospitality' en zo voorts. En mijn vraag (hoe stel ik een prijs vast), bracht mij via een tafelgenote bij een collega. Binnen twee dagen spraken wij met elkaar over de telefoon. We zouden een keer gaan uitwisselen....

Ik hoor je denken... jaja. Nou je zult het niet geloven. Nog voor we die afspraak konden maken, mailde ze dat er een opdracht was waar ze zelf geen tijd voor had. En zo kwam het dat ik binnen een maand om tafel zat met een goed doel. Prettig zakelijke vice-voorzitter (zelf onderneemster), en binnen een uur hadden we een bijna-deal. Inmiddels is de mini-opdracht bijna klaar.

De wijze les uit dit alles die moet eigenlijk onderwerp van een heel eigen blog bijdrage worden: GEVEN EN GUNNEN. Dat is wat de aanleiding was voor deze opbrengst. Iedereen aan die netwerktafel gunde elkaar allerlei tips, zorgde voor de follow-up (bracht mensen in contact; stuurde URL's van websites door etcetera) en zo kwam er wat tot stand. Nu maar hopen dat het voor de anderen ook zo vruchtbaar was.....

Kortom - deze ondernemer moet follow-up-op-follow-up-acties gaan uitvoeren! Tijd om het resultaat eens te melden bij die dame die ons koppelde...

Tot een volgende keer!