2014 wordt....: The Year of the Fairy Tale!

Afgelopen jaar was voor mij het jaar van de giraf. Een jaar lang hield ik mij bezig met kunst rondom het onderwerp giraf. Zoals Carla Sonheim het een jaar geleden uitdrukte: we hoeven ons geen enkel moment druk te maken over het onderwerp dat we gaan maken, dat is altijd de giraf. Vervolgens gingen we elke maand op een andere manier te werk.

Het was een enorm leuke ervaring. Ik heb veel geleerd en vooral ook veel plezier gehad. Ik heb mensen van over de hele wereld leren kennen. Door de telefoonconferenties elke maand, hebben we ook gesprekken gevoerd. En naarmate het jaar vorderde werd de groep kleiner, en ook de teleconferenties met kleinere groepen. En de gesprekken werden persoonlijker.

De maand december was de opdracht een timeline van het jaar te maken. Daarmee konden we het jaar mooi afsluiten. De een was eigenlijk al begonnen aan een afsluiting in de vorm van een soort 'journal', de ander nog niet. Ik zelf was eind november gaan evalueren wat het jaar mij gebracht had, hoeveel had ik nou echt meegemaakt, wat heb ik ervan geleerd? Wat vond ik het leukste? En wanneer ik niet mee kon doen, waardoor had ik me laten afleiden? Vaak door andere dingen te doen op kunstgebied (in de zomer bijvoorbeeld), en soms ook doordat er andere taken tussen kwamen in mijn vrije tijd (het jubileum van Mensa in september/oktober).

Al met al een mooi jaar. Ik ben langzaam aan het voorbereiden op een nieuwe artistiek jaar.
Carla heeft aangekondigd dat ze nu een jaar lang gaat les geven over het sprookje, the fairy tale.
Het onderwerp is niet alleen 'fairy tales', eigenlijk gaat  het over het illustreren. Carla wil zelf een boek illustreren en gebruikt de cursus om het thema illustreren uit te diepen voor zichzelf. Heel slim. We gaan in twee blokken van vier maanden telkens een ander sprookje behandelen (welke is een verrassing; ze houdt de spanning er nog in....). Elke maand een andere techniek en elke maand een ander aspect van illustratie: karakter ontwikkelen, sfeer, de mooie kant van de mens (the light side) , de duistere zijde van de mens (the dark side). En zo voort.

Ik heb even gedacht dat dat voor mij  niets zou zijn. Maar toen ik ging nadenken over de diepere lagen die in sprookjes zitten, de literatuur die er over is, de oude verhalen. Toen begon het mij steeds meer los te maken, herinneringen aan mooie verhalen uit de Europese cultuurgeschiedenis, herinneringen aan al die boeken die ik ooit gelezen heb.

En uiteindelijk wilde ik ook de rondom The Year of the Giraffe ontwikkelde vriendschappen, de daar ontstane gemeenschap van kunstmakers en -liefhebbers, niet loslaten. En ook al ben ik niet onmiddellijk in vuur en vlam geschoten voor 'het sprookje', met de gedachte dat ik weer zo'n mooie cursus ga doen, met elke maand nieuwe technieken, word ik al enthousiast. En langzaamaan krijg ik ook zin in het onderzoeken van verhalen, het uitdiepen van karakters en sfeer, de psychologische kant ervan, de moraal van het verhaal, en dergelijke. Zo kom ik ook inhoudelijk wel aan mijn trekken, zelfs als ik niet zelf wil gaan illustreren.

Ik denk dat het jaar van 'the fairy tale' een moeilijker onderwerp is dan 'de giraf', dat de cursus meer lagen bevat dan die van afgelopen jaar. En daarom ook weer meer de moeite waard is dan het jaar van de giraf. We gaan het zien. Op naar... The Year of the Fairy Tale!

Mensa biedt Meerwaarde lezingen, trainingen, workshops

Mensa is een vereniging voor mensen met een hoge algemene intelligentie. Eerst en vooral is het een gezelligheidsvereniging. De eerste doelstelling is het mogelijk maken van onderlinge contacten tussen de leden. Daar genieten we van, dan is het lekker op tempo gesprekken voeren, ervaringen uitwisselen en zo meer.

Mensa is echter meer en wil ook meer zijn.  Mensaleden (onderling noemen we elkaar Mensalen) hebben een enorme brede interesse en -wat ik maar noem- kennishonger. Mensa is een plek waar je die kennishonger kwijt kan. Werkzaam in één veld (zeg: onderwijs), heb je vaak nog veel meer interesses (zeg: kunst, of techniek of noem maar op) en die kun je binnen de vereniging ook prima kwijt. Daar zijn diverse gelegenheden per jaar voor dat je in workshops of tijdens lezingen nieuwe dingen kan leren, meestal van andere leden. Voor een deel is dat binnen een breder aanbod van activiteiten, zoals tijdens allerlei weekends (Waddenweekend, Oosters Weekend, Oktoberweekend om maar wat te noemen). Ook zijn er allerhande workshops en trainingen.

Eerder dit jaar waren er al masterclasses over het voorzitterschap, vooruitlopend op het aflopen van het voorzitterschap van Grethe van Geffen. Zij gaf de masterclass samen met Willem Bouwens, tot de zomer voorzitter van Mensa INternational. In Masterclass benoemden ze 12 pijlers van het voorzitterschap. Richtlijnen als: (1) Doe het niet zelf, delegeer, betrek altijd de kennis en ervaring van leden bij wat je doet; (2) bescherm het merk en imago van de vereniging; (3) je past in een internationaal verband; dat biedt kaders (regels rond het logo bijvoorbeeld) en mogelijkheden om in andere landen aan activiteiten te participeren en meer; neem daar nota van en geef het door; (4) denk altijd drie stappen vooruit; denk ik lange termijn strategieën en beleidslijnen; zorg dat je plannen ook rekening houden met het jaarritme van de vereniging (tijdens de algemene ledenvergadering leg je verantwoording af; en dan kun je ook steun voor je plannen krijgen); etc etc. Ook zijn er minder leuke kanten aan besturen, zoals neergelegd in de richtlijn: wees niet naïef; realiseer je dat niet elk lid aardig is.

Gisteravond was er een workshop Besturen. Twee leden met langjarige ervaring in besturen en leidinggeven, presenteerden de workshop. Angela Riddering, werkzaam kwartiermaker organisatie verandering, en voorheen o.a. controller bij een gemeente, voormalig bestuurslid van Mensa en thans voorzitter van het Mensafonds. Daarnaast Dirk-Jan Bode, in het dagelijks leven ondernemer met een bedrijf dat sales trainingen aanbiedt en thans voorzitter van de Mercedes-Benz Club Nederland. 
Zij sloten in hun workshop aan bij de reeds genoemde pijlers en daarnaast presenteerden ze kort de theorie van Belbin over voorkeurs 'rollen' (meestal toegepast op werk, hier op rollen in een bestuur). De theorie onderscheidt er acht: de voorzitter, de bedrijfsman, de plant, de monitor, de (bronnen)onderzoeker, de vormer, de groepswerker, en de ... . De theorie werd hier gebruikt om te benoemen welke rol voor welke functie in een bestuur passend is. Het helpt ook om je eigen voorkeursrollen te benoemen en de voor- en nadelen daarvan in te zien.
Na een korte uiteenzetting over de theorie en de twaalf pijlers van het besturen/voorzitterschap, was het aan de deelnemers om ermee aan de slag te gaan. We splitsten in vier groepen om samen een casus te analyseren. Geanimeerde gesprekken waren het gevolg. De inleiders sloten af met een verhaal over hoe het bij de twee waargebeurde casus uiteindelijk verder was gegaan.

Een keer per jaar is er een weekend dat voor die kennishonger gemaakt is: het Oktoberweekend. Tijdens dat weekend zijn er ook weer allerhande lezingen en workshops. En daartussendoor wordt er gespeeld (er zijn altijd spelletjes aanwezig!), gekletst en gefeest. Ook komend weekend is er zo'n Oktoberweekend. Ik weet nu al dat het genieten wordt.

Veel dank aan de initiatiefnemers en organisatoren!

My mini art show

Buurtetalage / neighborhood art window

Some of my art work is shown in Tuindorp Utrecht at the ‘buurtetalage’ (neighborhood art window). The buurtetalage is an initiative of an artist living  in this neighborhood, Elke Bon. She noticed the empty window in this building and arranged with the owner to use the window to show art work.

Anet Verdonk, a painter of wonderful oil paintings showed me the buurtetalage when I came to see her work. I went to see her work space and her paintings of Dutch and Italian scenery some time ago. She kindly offerend to introduce me to Elke. 

Details

What: I am showing two monotype prints and a drawing. 

When: They are in the window from September 27th until November 6 (or 7).

Where: Utrecht, van der Monderstraat 53.

Monoprints from the gelli plate: #1 from yellow series

I have been painting and drawing (more often) for a few years. This year I started making monotype kind of prints using the gelli plate, after I was on an online course with Carla Sonheim, a Seattle based artist and art instructor: Gelli Plate Printmaking, an introductory class. I have been experimenting with  the gelli plate a lot since then.

Anyone who has visited my blog lately will know that I really like how Carla teaches her classes. Another inspiration comes from painting class about color and light in Vianen, with Mieke Siemons, painter and art teacher. 

Giraffe, conté crayon drawing

I am part of the Year of the Giraffe, an(other) initiative of Carla Sonheim: for a year artists from all over the world work on the same subject: the giraffe. Carla gives us a new assignment every month. This is a wonderful initiative, as we all share our work online in the photosite flickr.com, and exchange ideas through a Yahoogroup and teleconference calls. 

Both amateurs and established artists love to be in the Year of the Giraffe group. Trying out new materials and techniques is nice.

Carla introduced me to drawing with conté crayons, graphite and charcoal during an earlier class. I really like conté crayon, even though at first I hated the scratchy feel when using it. I love the contrast with the white page, and the warmth of the reddish brown color.

LINKS to artist websites:
www.elkebon.nl
website Anet Verdonk
Carla Sonheims blog
LINKS  to earlier posts:
Year of the Giraffe, April blogpost
Year of the Giraffe update
Ik hang! (similar blogpost to the above, in Dutch)

Ik hang!

Vandaag heb ik een kleine tentoonstelling ingericht van eigen werk.
Via een vriendin kwam ik in aanraking met de buurtetalage (dank Anet!).

Buurtetalage Tuindorp
In een pand aan de van der Mondestraat is een buurtstalling - en de erker van het pand vormt een soort etalage. De buurtetalage is een initiatief van Elke Bon om te zorgen dat er kunst te zien is van kunstenaars. Dat mogen kunstenaars zijn uit Tuindorp, maar ze mogen ook uit de rest van Utrecht komen. Daar hangen de komende zes weken enkele werken van mijn hand.

Looptijd: 27 september tot en met 6 november
Waar: van der Mondestraat 53, Tuindorp, Utrecht.

Wat hangt er:

-         * Giraf , tekening met twee kleuren contékrijt op papier

-        * Abstract werk, twee monoprints met acrylverf op gelatineplaat gemaakt

Mijn materialen en technieken

Sinds 2011 teken en schilder ik regelmatig. Ik vind schilderen plezierig vanwege het werken met kleur. Ik  houd van werken met inkt en contékrijt. Deze materialen geven een prachtig contrast met het witte papier. 

Sinds dit jaar maak ik vaak monoprints met behulp van de gelli plate (een plaat die lijkt op gelatine). Bij het maken van monoprints heb ik meestal een basisplan (bijvoorbeeld: ik begin met een gele onderlaag zodat dat door de toplagen heen blijft schijnen). Bij deze techniek geniet ik vooral van het toevalseffect. Een kloddertje verf lijkt op een mannetje en dat verandert het hele beeld; twee kleuren die samen een mooie mengkleur opleveren.

Giraffen

In januari startte een groep amateur- en professionele kunstenaars aan ‘The Year of the Giraffe’, een initiatief van Carla Sonheim. Heel  2013 maken we giraffenkunst. Elke maand gebruiken we een andere techniek of materiaal: tekenen, schilderen, naaien, fotograferen, dichten, cartoons, een animatiefilm,  enzovoorts.

Reacties welkom

Dit is de tweede keer dat ik werk tentoonstel. Ik ben erg benieuwd wat kijkers er van vinden, wat voor gedachten er bij je opkomen, waar mijn prints je aan doen denken.

Ik hoor reacties graag hieronder!

LINKS
www.elkebon.nl
www.anetverdonk.nl
Carla Sonheim, kunstenares en initiatiefnemer van The Year of the Giraffe
Year of the Giraffe update

 

 

Year of the Giraffe update

Het Jaar van de Giraf is al ruimschoots halfweg! In Januari ging ik meedoen met het jaar van de giraf , een initiatief van Carla Sonheim om een jaar lang kunst te maken rond het thema 'giraf'. Over de hele wereld zijn mensen betrokken bij dit project. Sommige mensen zijn vanuit hun beroep al actief met kunst, anderen doen het voor hun plezier. Allemaal hebben we ons ingeschreven om van elkaar en vooral van Carla's 'assignments' inspiratie op te doen.

Carla bedenkt voor elke maand een opdracht, meestal gaat dat erom dat je een nieuwe manier onderzoekt om met het thema bezig te zijn. En daardoor ontdek je of dat je past. Carla vergelijkt het met 'crosstrainen' in de sport. Een schaatser gaat soms fietsen, een wielrenner gaat de sportschool in om zijn lijf te ontwikkelen en klaar te zijn voor zijn of haar wedstrijden. Als kunstenaar kun je ook een speciale voorkeur voor een techniek hebben. Maar door te crosstrainen ontdek je nieuwe mogelijkheden en die kan je weer gebruiken. Het brengt nieuwe creatieve impulsen in je werk.

We hebben tot dusver onder andere de giraf getekend (januari), geschilderd (juni), met mixed media gewerkt (februari), 'stuffed animals" genaaid en collages gemaakt. Er was ook een maand dat we gedichten maakten en verhaaltjes en cartoons.

Bijna elke opdracht heeft een diepere laag. Bij het tekenen gaat het er in de eerste plaats om dat je je vaardigheid inzet en ontwikkelt en leuke tekeningen van giraffen maakt. Een even belangrijk doel is dat je goed naar je onderwerp gaat kijken door diverse tekentechnieken te gebruiken. We hebben bijvoorbeeld tekeningen uit één lijn (oneliners), contourtekeningen, 'scribbly drawings' gemaakt. Op zich is tekenen al leuk om te doen. Ook ontdek je welke soort techniek je meer ligt. Ik heb ontdekt dat het leuk is om met mijn nondominante hand te tekenen, bijvoorbeeld. Voor mij is dat rechts. Dat levert wat rommeliger lijnen op en soms is dat leuk. (Overigens kan ik ook met die rechterhand schrijven, dus het is een redelijk getrainde hand.) Verder zijn voor mij favoriet: oneliners en 'scribbly drawings'.

Het collages maken was bedoeld om onze eigen kleurvoorkeuren te onderzoeken. Dat zouden we dan kunnen toepassen in juni  bij het schilderen met acryl. In die maand hebben we gelezen over kleuren(leer) om onze kennis over kleuren en kleurwerking te vergroten : kleurencirkels, wat werkt goed samen, wat is een mooi kleurpalet?

En er is meer. Carla heeft gezorgd dat we op meerdere manieren met elkaar kunnen contact maken. Onderdeel van dit initiatief is dat we met elkaar chatten via een yahoogroep en een keer in de maand is er een teleconferentie. En zo ontmoet je andere liefhebbers van tekenen, schilderen, printmakers, textile artists, en hoe ze zichzelf ook maar noemen. De teleconferenties zijn bijzonder leuk, omdat je dan praat met mensen aan de andere kant van de wereld. Carla probeert het zo te regelen dat mensen uit Australië, Europa, Amerika allemaal kunnen meedoen.

Iedereen zet bovendien zijn werk op de foto en deelt het via de fotosite flickr. En zo kunnen we met elkaar meeleven, geïnspireerd raken door elkaars werk, erom lachen, er door overdonderd worden.

Veel lol tot dusver.
I'm hooked.

LINKS en blogposts
Carla Sonheims blog
Tekenen is leuk
Over " Year of the Giraffe "
Draw! (hoe ik verleid werd om mij bij  Year of the Giraffe aan te sluiten)

Tekenen is leuk

Vakantie is voor mij de afgelopen jaren steeds meer ook een periode om te tekenen. Twee jaar geleden ontdekte ik dat schilderen enorm leuk is. En daarna begon ik ook vaker te tekenen.

Een inspiratiebron daarvoor is het werk en de boeken van Carla Sonheim, kunstenares en docent tekenen en creativiteit in Seattle. Haar ontdekte ik bij toeval op internet, na een tweet over haar blog. Daar werd beschreven hoe ze een jongen in de trein liet zien dat tekenen leuk is, en helemaal niet zo moeilijk als hij dacht.

Sinds ik die blogpost las, volg ik haar blog. Van het een kwam het ander. Op haar blog stonden toen ik haar ging volgen allerlei leuke oefeningen om met tekenen te beginnen, om ideeën te krijgen. Ze heeft over tekenen ook een boek gepubliceerd: Drawing Lab, 52 exercises for mixed media artists.Dat boek is zo inspirerend, dat ik het regelmatig opnieuw oppak.

Vorig jaar ging Drawing Lab mee op vakantie, plus een doos met teken- en schilderspullen. Een van de oefeningen uit Drawing Lab heb ik meermalen gedaan toen. Zet met waterverf of aquarel willekeurige lijnen en vlakken op een papier in verschillende kleuren. Kijk dan of je er iets in ontdekt. Bij Carla zijn dat vaak dieren, imaginary animals. Als je haar voorbeeld volgt, zal je al gauw ook dieren vinden, maar het kan natuurlijk ook iets anders opleveren.

Vorig jaar heb ik daar erg veel lol mee gehad. Aan ons campingtafeltje schilderde ik minstens tien vellen vol met 'random marks'. En dan maar zoeken of ik iets ontdekte in die figuren. In mijn geval kwamen er allerlei dieren uit (o.a. een stel olifanten), maar ook een ridder te paard, een snelle fietser en gekke monsters. En twee keer leidde het tot een hele scène: grote en kleine vissen in een sloot en een tuin met mensen en dieren erin.

De kern van de opdracht is dat je er dus altijd iets uitkrijgt wat je anders niet zomaar zou bedenken. Het is een uitstekende manier om je creativiteit aan te wakkeren. Het werkt ook voor iedereen: of je nu goed kunt tekenen of niet. Het doet er niet toe. Je hebt al lol met lekker met de verf te kliederen, kleuren op papier te zetten. Dat is al voldoende. Vind je wel wat, dan kun je dat uitwerken naar eigen inzicht.

Ik had er veel plezier in. En het leverde mij ook nog een leuke vakantieherinnering op. De scène met de olifanten  had wel wat te maken met een bezoek aan de dierentuin, waar ook een klein olifantje was.

En die leeuw wilde er ook bij.

Year of the Giraffe

At the end of January I was tempted to join the project: Year of the Giraffe.
I was still in the middle of the DRAW! course (drawing out my creative self, as it were); and then I was reminded of the year long project, and I thought: oh yes! And so I made a giraffe as part of the DRAW! course.

* So what it this YEAR OF THE GIRAFFE thing? *

Year of the giraffe is : one year of making art, always about the giraffe. An initiative by Carla Sonheim. Carla is a teacher and artist living in Seattle, USA.

Year of the Giraffe is: an experimental year-long journey about creation and also about creativity in general.

The project called “Year of the Giraffe" which is about making, researching, enjoying, and creating anything and everything with the theme of “Giraffe,” was launched by artist Carla Sonheim who asked herself what would happen if a small group of artists will dedicate to one theme for a year.

What will this year bring?
* giraffes and details of giraffes (heads, eyes, ears, legs, tails?);
* drawings, paintings, photographs, mixed media artwork, three dimensional work like sculptures and other art forms ?
Who knows?

We are from all over the world. So to be able to view each others work, we share it online by making pictures and putting these on the flickr photo website. 

We will also be having conference calls talking about the project, about our personal preferences in making art, and about creativity (what it is; what we need to be creative; what habits engender creativity).

At least we won't need to think about what to work on!

LINK
My flickr set on Giraffes

DRAW!

In januari volgde ik een tekencursus online, bij Carla Sonheim getiteld: DRAW! 21 days to draw out your creative self.

Het was super leuk en ik heb weer dingen bij geleerd. En vooral veel plezier gehad.

Aangezien ik al eens les had van Carla, wist ik wel een beetje wat te verwachten: leuke opdrachten om lekker aan het tekenen te slaan. Leuke manieren om over de angst voor het witte vel heen te komen, om vooral lekker te tekenen en je even niets aan te trekken van je 'inner critic'.

Niet denken dat je het niet kan, maar gewoon tekenen, tekenen, tekenen. En dan maar zien, wat daar van komt.

Wel, er komt plezier van. De ontdekking dat bepaalde materialen mij liggen (houtskool!).
En de zekerheid dat ik lekker door wil tekenen.

Dus nu heb ik mij op de valreep aangemeld voor YEAR OF THE GIRAFFE. Een jaar lang aan de slag met giraffen.....



Links:
Carla Sonheims website
Carla's blog "Snowball Journals"

Stemmen om Mensa op reis te sturen!

Ik ben bestuurslid van een vereniging die dit jaar 50 jaar bestaat: Vereniging Mensa Nederland.

Er is een wedstrijd online, georganiseerd door Hispeed. Het beste idee kan een reis winnen voor 30 personen en daarvoor een hele coupé ingeruimd krijgen. Ik had graag 30 leden op reis gestuurd naar een van de zusterverenigingen: bijvoorbeeld naar Engeland, 'waar het allemaal begon'. Het idee voor Mensa ontstond tijdens een treinreis naar Londen, toen de Engelse Lance Ware een ontmoeting had met de Australiër Berrill.

De wedstrijd, en mijn inzending, staat op de website van Ns Hispeed:
http://wineencoupe.nl/participants/9834

50 jaar Vereniging Mensa Nederland vieren in het buitenland
Vereniging Mensa Nederland is een vereniging van mensen met hoge algemene intelligentie. Mensa Nederland bestaat in augustus 2013 50 jaar; we zijn onderdeel van een internationale vereniging. De vereniging met in Nederland 4300 leden, en drijft op het werk van vrijwilligers. Mensa heeft als doelen: elkaar ontmoeten, belangenbehartiging, ontplooingskansen bevorderen en onderzoek bevorderen. De kern van onze vereniging is inds jaar en dag elkaar ontmoeten: elkaar zien, kletsen, spelletjes doen. Mensa is heel internationaal: we komen graag samen met leden uit andere landen. Tijdens het jubileum zouden we graag 30 vrijwilligers de kans geven leden te ontmoeten in Engeland (of een ander Mensa evenement te bezoeken in het buitenland). Dus wat zou nou een betere manier zijn om 50-jarig bestaan te vieren, dan samen op reis te gaan?!

Als bestuurslid PR zag ik die wedstrijd en dacht: Ha een leuke manier om publiciteit te maken én om leden uit verschillende landen met elkaar te verbinden.

Ik verloot de prijs als ik win.

Helaas kwam ik er zojuist achter dat de reis voor dertig personen al niet meer gewonnen kan worden. Maar het zou nog steeds leuk zijn om een reis voor twee te winnen.
Als ik win, verloot ik de prijs onder leden die met een leuk idee komen.

Wat zou een leuk idee kunnen zijn?
* Het zou mooi zijn als de Mensareizigers een passende bestemming kiezen die voor/binnen Mensa belangrijk is, en als ze tijdens de reis aandacht vragen voor begaafdheid en voor de vereniging. Ze kunnen ook een ontmoeting regelen met Mensaleden van een zustervereniging en daar iets bijzonders doen.

Dat moet niet al te moeilijk zijn - binnen Mensa zijn er voortdurend gezellige en interessante bijeenkomsten. En er zijn internationale evenementen. Mensalen -zo noemen Mensaleden zichzelf vaak - vinden het leuk elkaar tijdens dergelijke evenementen te treffen. Zo worden er bijvoorbeeld in verschillende landen rond 1 oktober evenementen georganiseerd. 1 oktober wordt voor de gelegenheid Intelligence day gedoopt. Deze gewoonte is gestart in Duitsland en wordt door steeds meer zusterverenigingen mee gevierd. Ook is er elk jaar een Europese jaarbijeenkomst (European Mensas Annual Gathering), telkens door een ander land georganiseerd.


Goed, wie biedt?
En allemaal stemmen natuurlijk!

http://wineencoupe.nl/participants/9834 

Creativity boost

Improv 3
Originally uploaded by corinnebekker

From time to time one needs to take some time of from work, and do something completely different.

The other day I realised I was working too hard. So I will take some time soon, to start drawing again.

I am so looking forward to using my new pastels... Just before the summer I took a drawing class - from Carla Sonheim . It's purpose was : drawing 101 faces, and having a lot of fun. And so I did. The final ten drawings,we could use a material of our own choice.

After making about a hundred drawings within a week, in (colored) pencil, watercolor, charcoal, conté crayon, pens, i decided to use pastels.

As Carla was using Pan Pastels, rubbing color into a drawing, rather than using pastel sticks, I tried to do something like that.

And then suddenly this drawing came out. I am still amazed about the drawing, the face, the eyes.

I think it took the hundred to get to this one.

I need to start the next hundred. Don't you think?


The drawing is called Improv 3

Ode aan Turing: zonnebloemen in het nieuws

Wie? Alan Turing
Wat? : de resultaten van de Grow Sunflower campagne
He?

Dit weekend worden de resultaten gepresenteerd van een interessant onderzoek, waarbij mensen over de hele wereld hebben meegewerkt aan een onderzoek naar de spiraalpatronen die te zien zijn in zonnebloemen. Die lijken te voldoen aan een patroon dat door wiskundigen wordt aangeduid als de 'Fibonaccireeks'.

Turing
Alan Turing ( 1912 - 1954) is een Engelsman van geboorte. Hij was was een kei in wiskunde, logica en de natuurwetenschappen. Hij studeerde in Cambridge en ging vervolgens naar Princeton in de USA. Hij wordt wel beschouwd als de uitvinder van de computer, zijn ideeën over de Turingmachine als het beginpunt van de informatica.

Het jaar 2012 is uitgeroepen tot Turingjaar (100 jaar na Turings geboorte). In dit jaar worden allerlei activiteiten georganiseerd om Turing te herdenken. Waarom? zal je zeggen. Nou, omdat het een bijzondere man was. Alan Turing, onder andere bekend als kraker van de zogenaamde Enigmacode tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij is bekend geworden door zijn werk als 'ontcijferaar' tijdens de Tweede Wereldoorlog. Om bij te dragen aan de 'war effort' ging hij terug naar Engeland. HIj werkte voor 'the Government Code and Cypher School', en kwam terecht bij een dienst die de berichten van de Duitse marine moest zien te ontcijferen. De code van die berichten stond bekend als "Enigma", en Turing wist de code te kraken. Daarmee waren de Engelsen in staat de gecodeerde berichten van de Duitsers te lezen, en konden ze de aanvalsplannen van de Duitsers .... Zijn ontdekking was dus een grote doorbraak in het evenwicht tussen de strijdende partijen.

Na de oorlog werkte hij nog als mathematicus aan de Universiteit van Manchester. Hij bouwde de Automatic Computing Engine (ACE). En publiceerde in 1950 in het tijdschrift MIND het beroemde artikel 'Computing Machinery and Intelligence'.


Waarom zonnebloemen?
Turing werkte aan een onderzoek naar de patronen in zonnebloemen, toen hij overleed. In dit Turingjaar wordt Turing geëerd door zijn onderzoek weer op te pakken en af te maken. Duizenden mensen over de hele wereld werken eraan mee.

Op de website van de campagne Turing's Sunflowers staat het zo uitgelegd:


"Why Turing's Sunflowers?

Sunflowers are not only beautiful. They are fascinating. The spirals of seeds in sunflower heads often follow a special pattern of numbers called the Fibonacci sequence. Mathematical patterns can be found in other plants and animals too – everything from pine cones to a tiger’s stripes can be linked to mathematics.

...

Alan Turing, perhaps best known for helping crack the Enigma Code during WW2, was fascinated by how maths works in nature. Turing noticed that the Fibonacci sequence often occurred in sunflower seed heads. He hoped that by studying the plant it might help us understand how plants grow, but died before he could finish his work. Our tribute to Turing is a mass experiment to grow 3,000 sunflowers.
If enough people grow, we can collect sufficient data to put Turing’s and other scientists’ theories to the test. What better way to mark the mathematician’s centenary than to complete his final research project?"

Er staat nog veel meer te lezen op de website van de Sunflower campagne.
Daar kun je ook zien hoe je volgend jaar mee kan doen.

Deze leuke actie mondt uit in een presentatie komend weekend in het Wetenschaps museum in Manchester.

Voor allen die belangstelling hebben in wetenschap, hieronder wat links.

LINKS
Filmpje waarin de presentatie wordt aangekondigd
Lesmateriaal over patronen in de natuur (in het Engels)
Over Turing op Wikipedia
De Sunflowercampagne

PS Waarom loop ik hier nou warm voor? Het is gewoon één van die leuke dingen die mogelijk zijn geworden door internet. Ook dat inspireert mij nou.

Eerdere blogposts over internet:
Diepgang in 140 karakters : over goede gesprekken via social media)
"Who is empowered by the WEB?" : de BBC documentaireserie 'Virtual Revolution', die ingaat op wat 20 jaar world wide web heeft opgeleverd.

Nieuwe weg 1: fondsenwerving workshop

Binnenkort heb ik een nieuwe dienst in de aanbieding: een workshop fondsenwerving voor kleine stichtingen en verenigingen. Bewonersorganisaties - al dan niet bij elkaar gebracht door bemiddeling van gemeente of welzijnsorganisatie, welzijnsorganisaties en dergelijke. We zien overal dat gemeentes krimpende budgetten hebben voor allerlei kleine projecten. Ideeën zijn er nog steeds wel om wijken mooier, schoner, opgeruimder te maken, of bewoners meer bij elkaar betrokken. Om maar wat voorbeelden te noemen.


Dat type project kan zich al jaren verheugen in de warme belangstelling van verschillende fondsen. Het gegeven dat gemeentes minder te besteden hebben, betekent echter ook dat de aantallen aanvragen bij fondsen toenemen, en al met al dat de spoeling dunner wordt. Hoe kom je dan toch aan financiering?


Net voor de zomer werkte ik mee aan de Maatschappelijke Beursvloer in Utrecht. De opzet van de Beursvloer is als volgt. Er zijn allerlei maatschappelijke organisaties die op zoek zijn naar bepaalde diensten, maar hebben daarvoor te weinig budget. Aanwezige bedrijven bieden diensten aan. Samen zoeken ze naar een tegenprestatie die voor het bedrijf ook interessant is. Het leek me aardig ook eens mee te doen, en zo in aanraking te komen met organisaties. Een kleine inspanning mijnerzijds (zonder betaling); en wie weet op welke manier er weer nieuwe contacten en of opdrachten uit voort komen.


Tijdens de Beursvloer ontmoette ik verschillende maatschappelijke organisaties die wat advies op gebied van fondsenwerving konden gebruiken. En één daarvan wilde graag een workshop over fondsenwerving. Nu wilde ik toch een workshop ontwikkelen voor klanten die mij niet willen inhuren voor de uitvoering, maar wel een inleiding kunnen gebruiken.

En het toeval wilde dat er vervolgens meteen een klant zich aandiende. Dus binnenkort sta ik mijn workshop te geven. Eerst aan de studenten van de Studentendesk van het Rode Kruis Utrecht. En vervolgens voor bewoners van de Amersfoortse wijk Liendert.

Voor de inspirerende voorbeelden hoefde ik alleen maar eens goed rond te kijken in mijn eigen stad, mijn eigen omgeving. Als je de krant goed leest, zie je om de haverklap voorbeelden hoe stichtingen en verenigingen erin slagen om activiteiten te organiseren, acties en campagnes te bedenken, waarmee geld te verdienen valt.

Spoedig te boeken!

Kesz I salute you! I read in my newspaper yesterday that you were going to receive the children's Peace price. I was reading your story, and the projects you have started, and felt proud of you. I hope you enjoyed coming to Europe - and meeting Desmond Tutu. I wish I was there when you received your price. I felt humbled too. I have a 13 year old son. He is at school. We always have food on our table. He doesn't have to go to the rubbish dump site and look for materials to sell. He can go to school. I hope you can learn too, from what you do. I think you have already learned a lot. I hope that many other children will learn from meeting you. I wish you all the best. I hope you will be able to make the most of your projects - bring knowledge of hygiene to other children. And that you may be happy. All the best to you! Corinne

Vijftig, of: wat is belangrijk in het leven in het licht van de dood?

Wat is het met vijftig worden?

Ik hoor wel eens van mensen die zo'n mijlpaal maar niets vinden, er een hekel aan hebben, en zo meer. Ik nam me voor er niets van aan te trekken.

Wel liep ik binnen korte tijd aan tegen een nare kant van ouder worden: dat mensen in je omgeving komen te overlijden.

Nou dacht ik altijd dat dat gaat spelen als je gepensioneerd bent. Ach wat kun je naïef zijn, wat kun je er naast zitten.

In korte tijd overleden twee kennissen/vrienden van mij. Eerst was het een vriendin die een hersentumor bleek te hebben. Zij werd zo snel ernstig ziek, en overleed zo snel, dat ik even van slag was. Ik schrok ervan: het leven kan maar zo voorbij zijn.

Ik bemerkte totaal tegenstrijdige reacties in mezelf. Bijvoorbeeld op de dag dat ik hoorde van haar overlijden, werd ook mijn schoonmoeder in het ziekenhuis opgenomen. Mijn vriend zat in de trein naar het buitenland; gelukkig kon mijn zwager er snel heen. Ik zegde wel een afspraak buiten de stad af. Wie weet moest ik naar het ziekenhuis toe.

En vervolgens ging ik zeer geconcentreerd aan het werk. Geen omwegen, geen getwitter, alleen dat doen wat ik op mijn lijstje had staan voor een klant. Tot het eind van de dag, toen zette ik een fijn stukje muziek op, en kwamen de tranen.

Aan tafel 's avonds spraken we over de vraag: wat nu als je wist dat je nog maar een maand te gaan had? Wat zou je dan doen? Natuurlijk denk je dan aan je geliefden, wat je daar nog mee wilt beleven. En hoeveel dat nog zal zijn?

Ik ben blij dat ik die vraag niet echt hoef te beantwoorden. Ik ben er nog. En ik kan hopelijk nog geruime tijd van die lieverds genieten. En ik sus mezelf weer in slaap.

Maar het zakt al snel weg. De dagelijkse dingen dringen zich aan je op. Er loopt een stroom mail binnen. De telefoon gaat. Je hebt plannen die om uitvoering vragen. Dus, hup aan de slag!

Tot het volgende sterfgeval zich aandiende, een vriend en klant die zomaar omgevallen is, zonder enige waarschuwing (aan de omgeving). En mij opnieuw eraan herinnerde dat ik toch maar regelmatig aandacht voor mijn geliefden moet hebben. Ik wist even niet meer wat te schrijven op mijn blog.

Deze ervaringen waren een reden om in maart de clip van Agnes Obel op mijn blog te zetten. Ik ontdekte de clip, doordat iemand twitterde : "Vandaag maar weer Agnes Obel in een loop aanzetten #rouw". Het woord rouw gecombineerd met de hashtag (#rouw) triggerde mij om te gaan luisteren. En inderdaad, het is passend weemoedige muziek.

LINK
In memoriam Kees Hoogendijk

PS Ook al is Kees overleden, 'zijn' Smartkids Foundation blijft zich inzetten voor kansarme (maar slimme) kinderen in Ghana - de foundation kan elke steun gebruiken.

Mooi

Wie ben ik? Of: over identiteit.

Als filosoof / filosofie student las ik veel artikelen die een titel hadden als bovenstaande. Twee varianten in een titel: "...., of: ...". En veel filosofische tractaten en essays hebben de vorm: "Over ...het onderwerp". Zo heet een beroemd boek van de 19e-eeuwse politicus en filosoof John stuart Mill "On liberty", in het Nederlands "Over vrijheid". Het wordt nog veel gelezen, trouwens.

Maar dat terzijde. Ik begin opnieuw.

"Wie ben ik?", is de vraag die ik even op tafel leg. Ik werd de afgelopen periode behoorlijk door elkaar geschud emotioneel door gebeurtenissen om me heen, in mijn familie en kennisenkring. Maar eigenlijk ook omdat ik serieus begonnen was met nadenken over de richting van mijn bedrijf. Gaat het de goede kant op. Gaat het nog over mij? Ben ik er nog happy mee?

Ik had me aangemeld voor de online suggesties over succes van Stan Lenssen, de 'succsplanner'. Een serie van vijf mails met daarin tips en suggesties hoe je naar succes in je werk kunt toewerken. De eerste vraag: "Waar brandt jouw heilig vuurtje voor?" En daar begon het gedonder. Ik dacht, eitje. Ik heb al eerder een loopbaantraining gedaan, dat soort vragen beantwoord ik met gemak. Ha, de hoogmoed.
Direct begon het te wringen van binnen.

Ook sprak ik met een collega ondernemer-fondsenwerver, en ook zij vroeg zich af: waar loop ik nou warm voor? Is dat dat voor anderen werken, of liever voor jezelf? En hoe noem je je product? Waar wil ik de komende jaren mee bezig zijn?

Dat soort vragen stel je jezelf niet voortdurend, en ook al zet je de deur open, dan stel je je die vraag niet elke dag. Maar dat gebroei was inmiddels wel begonnen. Ja, ik wil graag werken voor goede doelen. Maar ik begon toch te twijfelen, moet ik alleen maar voor anderen aan de slag? En wil ik de relatie met goede doelen zo indirect? Ik bedoel: ik herken me wel in de projecten van mijn opdrachtgevers, over het algemeen. Maar het is behoorlijk indirect. Zij bedenken een plan, en ik ga een beetje verplaatsen in hen, wat ze goed kunnen, stop er veel tijd in om het goed te presenteren. Zet mijn talenten daarvoor in. En dan gaan er aanvragen uit, of ik probeer er andere support voor te vinden. En als dat werk gedaan is, ga ik weer verder. Niet helemaal bevredigend.

Goed, hoor ik je zeggen. Ik doe ook wel dingen die mij niet helemaal liggen. Gelijk heb je. Ik gooi ook niet alles meteen overboord. Maar neem af en toe een half uurtje om er op te broeden. Ik maak eens een mindmap over lopende projecten en denk na over waar ik het meest warm voor loop. Opdat er een samenhangende lijn blijft bestaan in wat ik doe.

Ik kan ook kijken vanuit wat ik al gedaan heb? Zit daar een lijn in. Wat sprak me aan? Jarenlang hield ik mij bezig met filosofie en ethiek, met lesgeven en begeleiden. Dat vond ik enorm leuk, begeleiden van (afstuderende) studenten. Persoonlijke begeleiden van studenten bij hun eindscriptie in de ethiek of filosofie houdt vaak in dat je ook kijkt naar wat hen bezighoudt, wat hen drijft, hoe dat past bij de onderwerpkeuze voor hun scriptie. Het is persoonlijk, het is aandacht. Dat past bij mij. En dat soort contact heb ik lang niet altijd in opdrachten.

Terwijl ik bezig was met een opdracht, kwam ook een verzoek tot me om weer eens wat te doen voor een vereniging waar ik lid van ben: Vereniging Mensa Nederland. De voorzitter vroeg me een pr-klus op te pakken. En tussen neus en lippen door attendeerde ze mij erop dat er een bestuursfunctie vacant was gekomen (of twee eigenlijk). 'Ik zeg niets', zei ze erbij. (haha).

Om een lang verhaal kort te maken. Ik zei ja tegen de kleine klus. Werd overvallen door persoonlijke omstandigheden. En drie dagen voor de deadline van aanmelden voor die functie, dacht ik: nu moet ik beslissen. Ik belde iemand om advies. Ik bedacht wat ik te bieden had; dacht na of het mij wat leek. En ik wist het: ik wil al langer weer iets doen. Nou is dit meer dan 'iets', er staan spannende tijden voor de deur, volgend jaar bestaat de vereniging 50 jaar. De vereniging groeit, wil verder groeien. Leuke kansen om iets te betekenen. Dus ging ik even in de versnelling, schreef een oproep om steunbetuigingen (voorwaarde), en kreeg er zoveel dat ik erdoor overvallen werd.

Het resultaat is: vanaf 1 maart ben ik bestuurslid pr en communicatie van vereniging Mensa Nederland, een vereniging voor mensen met een hoge algemene intelligentie. Het wordt leuk, het wordt hectisch (soms). Ik heb er zin in.

En is dit nu wat ik ben? Nee en ja, het is een deel van mij. En omdat dit toch een behoorlijke wending in mijn keuzes is, ga ik de komende tijd toch ook die andere aspecten van mezelf nog maar eens af. Hoe breng ik die in in wat ik doe? Waar haal ik mijn lol uit? Waar kan ik bijdragen? Wat is mijn meerwaarde voor klanten? En dan kom ik vanzelf langs al die lagen in mijn identiteit: vrouw, ondernemer, filosoof, docent, schrijver, fondsenwerver, intelligente snelle denker, schilder/tekenaar (nieuwe liefde), dansliefhebber, taalgek, vriendin en moeder.

Het zijn heel wat lagen, heel wat ballen om in de lucht te houden ook.

Links
De website van de Mensavereniging (Nederland)

ach 2

ach 2
Originally uploaded by corinnebekker

18 januari overleed een vriendin van mij. Ik werkte in die tijd aan dit schilderij.

En aan opdrachten. Dus al met al een droevige en hectische tijd.

Sindsdien niet kunnen schrijven.

Dag Ingrid!



Via Flickr:
IMG_4489

Deze dan!

Vandaag moet iemand anders maar het woord voeren. Heel mooie cover van het lied van Gotya, Somebody that I used to know.

De versie van de band *Walk off the earth* heeft mijn hart gestolen. Onderkoelde humor. Enthousiasme. Plezier.

Zien is interpreteren

Vandaag een beetje filosofie. Ik heb niet voor niets filosofie gestudeerd. Ik werk niet meer in het onderzoeksveld, maar bij tijd en wijle komt het naar boven.

Plezier

Gisteren begon ik een blogpost over een schildering. In de eerste plaats wilde ik iets kwijt over het plezier van schilderen. En het plezier dat bij mij ontstaat door samen met mijn zoon naar een schildering te kijken.

Kijken, zien, interpreteren

Ik stelde de vraag aan hem: wat zie jij? Hij zag de kop van een dier op het schilderij, van een zeeleeuw. Dat was iets anders dan wat ik zag. Ik zag een vogel uit de lucht vallen.

Zijn blik beïnvloedde mijn blik. Vanaf dat moment zag ik beide dieren, en zag ik een vogel die op de neus van een zeeleeuw viel. Nadat hij vertelde wat hij zag, zag ik de schildering anders dan daarvoor. Ik kon niet meer zien, wat ik daarvoor gezien had.

Niets bijzonders, zeg je misschien. Nee niets bijzonders. En toch ook weer wel.

Observatie is geladen

Het deed mij denken aan mijn filosofietijd. Bij ken- en wetenschapsleer en geschiedenis leerde ik over observatie, dat observatie eigenlijk nooit losstaat van wat je al weet, of denkt te weten. Niet losstaat van je ervaringen en je interpretatie van die ervaringen.

In de moeilijke taal van de filosofie heette dat de 'theoriegeladenheid van de observatie', als ik mij goed herinner. Het ging dan over observatie in de wetenschap. Maar het gegeven dat je oudere ervaringen je beleving van nieuwe ervaringen kleurt, dat is interessant.

Wat jij ziet (hoort), is niet wat ik zie (hoor)

En soms is het ook belangrijk om je te realiseren dat dat zo werkt. Dat communicatie tussen mensen daardoor soms goed loopt en soms mis. Als ik een verhaal vertel, en jij luistert, dan is jouw beleving van dat verhaal anders dan de mijne. Een open deur, misschien.

Interpretatie tussen maker en kijker

Bij het schilderen is mij dit opnieuw opgevallen. Na de eerste keer dat ik schilderde, en veel plezier had beleefd aan het maken van een schildering, kwam ik dit fenomeen onmiddellijk tegen. Ik had drie schilderingen gemaakt, waarvan er één een bijzonder donker schilderij was; veel zwart doorsneden met heldergeel. Voor mij was het een schildering van vuurwerk. We lieten als groep ons werk zien aan de anderen.

Eén van de mensen die het donkere werk bekeek, zei: "Ik word er verdrietig van."

Die reactie klopte helemaal niet met mijn eigen ervaring. Ik was blij, had lekker geschilderd, en mijn blijdschap zat hem misschien wel in de beleving van het lekker bezig geweest zijn.

Verdriet zag ik er niet in. Ook na die opmerking zag ik het niet zo. (Ik kon deze interpretatie wel rationeel begrijpen; verdriet en depressie wordt vaker verbeeld met donkere beelden, zoals tranen soms verbeeld worden met regendruppels.)

Het maakte mij meteen duidelijk dat je als maker misschien vanuit één emotie iets maakt. Dat je werk soms een reactie opwekt bij de ander, en dat dat soms passend is bij wat je bedoelde toen je het maakte, maar soms ook niet.

Meer algemeen gesteld: dat er altijd een gat zit tussen wat de maker bedoelt en wat de kijker eruit haalt. Een gat, of een kloof.


De kloof bestaat ook in mijzelf

Er is soms zelfs een kloof tussen wat er in je omgaat als je iets maakt, en wat het later in je opwekt. Bij het plaatje boven gaat dat op. Toen ik het maakte, was ik bezig met abstractie, de loop van de lijnen, met compositie, de verhouding tussen de kleuren en of het in evenwicht zou zijn. Dat de streken in de verf één kant op moesten lopen, om het niet te druk te maken. Daar was ik mee bezig. Niet met een figuratief beeld. Zodra ik klaar was met maken, afstand nam en ging kijken als kijker, kwam de vogel te voorschijn. Plop!

Filosofie van de kunst

Dat idee van dat gat heb ik niet zelf bedacht. Het komt van een filosoof (wiens naam mij even niet te binnenschiet, maar dat komt later wel). Vlak voor de workshop over schilderen, was ik een essay tegengekomen over kunst en interpretatie. Het idee van de kloof tussen maker en kijker kwam in dat essay voor. En paste nu precies bij wat ik meemaakte.

Het past

En nu ik dit zo schrijf, realiseer ik mij nog iets. Dat idee past ook precies bij die ervaring zelf. Had ik dat essay niet gelezen, was het fenomeen mij waarschijnlijk niet zo sterk opgevallen. Kortom, ook dit was een voorbeeld van de theoriegeladenheid van de observatie en beleving.

Had ik het niet gelezen, en mij mijn filosofietijd niet herinnerd, dan had ik misschien gedacht dat die ander het niet snapte. Maar filosoof als ik ben... dacht ik dat niet. Nee, ik was meteen getroffen door het fenomeen van de kloof. Toen ik er alleen nog maar over las, vond ik het lichtelijk overdreven (dat woord 'kloof' met name). Maar zodra ik dit had meegemaakt, bleek de theorie toch goed te passen.

PS Vandaar dat ik gisteren vroeg: wat zie jij?
En zie je het niet, die vogel en de zeeleeuw. Misschien komt het omdat het plaatje hierboven 90 graden is gedraaid. Kijk maar bij de blogpost van gisteren.

LINK
Wat zie jij?

Wat zie jij ?

lijnenspel oefening 1'
Originally uploaded by corinnebekker

Dit zat in mijn hoofd... en nu zit het op papier.

De meeste dagen werk ik als fondsenwerver. Ik doe onderzoek, ik analyseer en ik schrijf argumentatieve en wervende teksten.

Dat schrijven en analyseren, daarbij gebruik ik mijn ene hersenhelft. De andere hersenhelft, daar schijnt het beeldende en intuitieve te zitten. Het associatieve denken, vermoedelijk ook.

Om de andere te gebruiken, is heel prettig. Ik doe zo nu en dan een poging daar lekker mee aan de slag te zijn.

Ik heb gemerkt dat vrij schilderen heel lekker gaat. Nu kreeg ik een geweldig kado. Een boek met oefeningen over abstract schilderen.

Abstract schilderen gebruikt verschillende beeldelementen volgens de schrijfster en kunstenares.

Een belangrijk beeldelement is: lijn. Compositie is er ook een.

Het boek staat vol met suggesties om te spelen met die elementen.

Zo kun je werken met lijnen. Je kunt ze actief neerzetten; of juist werken met uitsparingen.

In dit geval heb ik maskeervloeistof gebruikt om een aantal abstracte lijnen te plaatsen. Toen het halfdroog was heb ik met drie kleuren de vlakken ingekleurd.

Ik wilde geen figuratieve schildering maken. Alleen spelen met lijnen en kleur.

Nu het er op 'staat', zie ik er wel iets in. Mijn eerste associatie staat bovenin beeld. Ik verklap het nog even niet.

Ik sprak er met mijn zoon over. Hij zag onderin beeld iets, wat ik eerder niet zag. Nu kan ik niet anders meer dan de beide beelden erin zien.

Leuk. Ik maak iets abstracts. Maar ga ik kijken dan begin ik te interpreteren. Dat doet een beroep op beelden die al in mijn hoofd zitten. Wat ik zie, komt niet uit de lucht vallen.

Waar ik nu benieuwd naar ben... wat ziet een ander.

Wat zie jij?


LINKS / blogposts over schrijven en schilderen:
Zomerzwerfinspiratie
Fondsenwerven in kleur
Theezakje







Via Flickr:
4465